Вы тут

Як развіваюцца беларускія ваенна-паветраныя сілы і войскі проціпаветранай абароны?


 

Ваенна-паветраныя сiлы i войскi супрацьпаветранай абароны заўжды лiчылiся элiтай армii. Ды i задачы на iх ускладзены вельмi вялiкiя. Самая галоўная — забяспечваць спакой на паветраных межах краiны. А каб паспяхова яе выканаць, патрэбна доўгая i карпатлiвая папярэдняя праца.

Нашы лётчыкi рыхтуюцца на вельмi высокiм узроўнi. Найлепшае сведчанне гэтаму — не толькi дзясяткi паспяхова праведзеных вучэнняў, але i выдатныя вынiкi выступленняў на Армейскiх мiжнародных гульнях. Сёлета нашы авiятары занялi на iх вынiковае другое месца, прычым штурмавiкi наогул падзялiлi першае месца з расiянамi.

Пра эвалюцыю Ваенна-паветраных сiл i войскаў супрацьпаветранай абароны ў гiсторыi суверэннай Беларусi «Звяздзе» расказаў камандуючы Iгар Голуб.


Доўгi арганiзацыйны шлях

Па­сад­ка са­ма­лё­та  на аў­та­да­ро­гу М1  у Iва­цэ­вiц­кiм ра­ё­не.

— Пасля распаду СССР на тэрыторыi Беларусi засталася магутная авiяцыйная групоўка. Яна ўключала ў свой склад знiшчальную i бамбардзiровачную авiядывiзii, дзесяць асобных авiяцыйных палкоў розных родаў авiяцыi, сем асобных авiяэскадрылляў, каля 80 авiяцыйных часцей забеспячэння, — узгадвае Iгар Голуб. — Агульная колькасць асабовага складу дасягала 25 тысяч вайскоўцаў. Фармiраванне Ваенна-паветраных сiл ужо незалежнай Беларусi было распачата загадам мiнiстра абароны ад 15 чэрвеня 1992 года. Пачалося яно на базе 26-й паветранай армii. I амаль адразу ж стала праводзiцца iх трансфармацыя пад новыя ўмовы. Так, ужо налета была выпрацавана канцэпцыя, па якой авiяцыйныя палкi i часцi забеспячэння перафармiроўвалiся ў авiяцыйныя базы.

Рэфармаванне доўжылася ўсе 1990-я. Кiраўнiцтва краiны прыняло рашэнне аб яго заканчэннi ў 2001-м. За гэты час была праведзена сур'ёзная тэарэтычная падрыхтоўка. Ваенныя аналiтыкi правялi цэлую серыю навукова-практычных канферэнцый i эксперыментаў. Гэта ўсё замацоўвалася на практыцы падчас шэрагу вучэнняў, галоўным з iх стала «Нёман-2001».

— Яно паказала сябе сапраўдным дзяржаўным iспытам на здольнасць прымаць i выконваць новыя падыходы. Пры гэтым аператыўна-тактычнаму вучэнню быў нада-
дзены даследчы характар. Яго асаблiвасцю стала тое, што ўпершыню была апрабаваная праца аб'яднанага штаба Ваенна-паветраных сiл i войскаў супрацьпаветранай абароны, — адзначыў Iгар Голуб. — Гэты досвед быў карпатлiва прааналiзаваны. I ўжо ў лiстападзе 2001-га
ўказам Прэзiдэнта быў створаны адзiны вiд Узброеных Сiл — Ваенна-паветраныя сiлы i войскі супраць-
паветранай абароны.

Налета прайшло вучэнне «Бярэзiна-2002», дзе новаствораны вiд войскаў ужо паўнавартасна выконваў задачы ў сваёй новай арганiзацыйна-штатнай структуры. Многiя пытаннi даводзiлася вырашаць з даданнем слова «ўпершыню». У сваю чаргу, гэта накладвала дадатковую адказнасць i стварала пэўныя цяжкасцi.

— Падчас вучэння «Чыстае неба — 2003» быў зроблены акцэнт на ўжываннi ВПС i войскаў ППА падчас правядзення ўмоўным працiўнiкам паветранай кампанii. I тады стала ясна: такая групоўка пад кiраўнiцтвам органаў ваеннага кiравання — камандавання вiду Узброеных Сiл — дазваляе адбiць масiраваныя ракетна-авiяцыйныя ўдары паветранага працiўнiка i стварыць умовы для зрыву яго наступальнай аперацыi, — падкрэслiў Iгар Голуб.

Зараз жа Ваенна-паветраныя сiлы i войскi супрацьпаветранай абароны працягваюць развiвацца як вельмi важны вiд Узброеных Сiл Рэспублiкi Беларусь. Iх асноўная задача — заваяваць i ўтрымаць панаванне ў паветры пры адбiццi любой ваеннай пагрозы ў дачыненнi да Беларусi, а таксама прыкрыць ад удараў з паветра войскi i стратэгiчна важныя аб'екты краiны. У сучасным няпростым ваенна-палiтычным становiшчы сiлы супрацьпаветранай абароны становяцца не проста шчытом ад ракетна-авiяцыйнай пагрозы. Можна сказаць, што яны займелi статус вырашальнага фактару стрымлiвання агрэсii.

Зыходзячы з гэтага, Ваенна-паветраныя сiлы i войскi супраць паветранай абароны i сталi развiвацца далей. Падрыхтоўка цяпер у асноўным скiравана на падтрыманне неабходнага ўзроўню баявой i мабiлiзацыйнай гатоўнасцi, павышэнне ўзроўню падрыхтоўкi органаў ваеннага кiравання, злучэнняў i вайсковых часцей. Акцэнт таксама робiцца на далейшае ўдасканаленне iх гатоўнасцi i здольнасцi выконваць задачы па прызначэннi, у тым лiку ў складзе рэгiянальнай групоўкi войскаў. А каб павысiць эфектыўнасць баявога выкарыстання, была аптымiзавана арганiзацыйна-штатная структура i створана аўтаматызаваная сiстэма кiравання войскамi ад аператыўна-стратэгiчнага да тактычнага ўзроўню. Яна дазволiла кiраваць войскамi ў рэальным маштабе часу i стварыла магчымасць перадаваць кiраванне на iншыя пункты. Пры гэтым, натуральна, яна захоўвае вялiкую жывучасць ва ўмовах агнявога i радыёэлектроннага ўздзеяння сапернiка.

Неба скарае прагрэс

Знi­шчаль­нiк Су-30СМ па­чы­нае па­лёт.

Тэхнiчны прагрэс не стаiць на месцы. I калi на 90-я гады авiяцыйная тэхнiка ў Беларусi была сучасная, то чым далей iшоў час, тым iстотней змянялiся патрабаваннi да яе — зрэшты, як ва ўсiх родах i вiдах войскаў. Таму было прынята рашэнне мадэрнiзаваць iснуючыя ўзоры лятальных апаратаў i пры неабходнасцi закупляць новыя. Мадэрнiзацыя праходзiла пры ўдзеле прадпрыемстваў ваенна-прамысловага комплексу Беларусi.

I вось тут спраўдзiлася вядомая прымаўка, сэнс якой у тым, што новае часам бывае даўно вядомае. Гэта датычыцца пасадак самалётаў на аўтадарогах агульнага карыстання. У 2016 годзе штурмавiк Су-25 выканаў яе ўпершыню ў гiсторыi незалежнай Беларусi. Праз чатыры гады рэкорд быў перасягнуты ў тым, што ўпершыню на аўтадарогу пасадзiў вучэбна-трэнiровачны самалёт Л-39 курсант авiяцыйнага факультэта Ваеннай акадэмii Арцём Чарнiцкi.

— Што да мадэляў тэхнiкi, то ў апошняе дзесяцiгоддзе ў авiяцыйныя воiнскiя часцi паступiлi сучасныя вучэбна-баявыя самалёты Як-130, транспартна-баявыя верталёты Мi8-МТВ5, шматмэтавыя знiшчальнiкi Су-30СМ. Больш за тое, павялiчылiся баявыя магчымасцi зенiтных ракетных брыгад, якiя атрымалi на ўзбраенне сучасныя зенiтныя ракетныя комплексы «Тор-М2» i С-300ПС, якiя прайшлi капiтальны рамонт, — заўважыў Iгар Голуб. — У сваiм класе зенiтнага ракетнага комплексу «Тор-М2», па сутнасцi, няма роўных у свеце. Ён прызначаны для эфектыўнай барацьбы з ракетамi класа «паветра — зямля», авiябомбамi, якiя кiруюцца i карэктуюцца, супрацьрадыёлакацыйнымi ракетамi i iншай высокадакладнай зброяй новага пакалення, самалётамi тактычнай i вайсковай авiяцыi, крылатымi ракетамi, верталётамi, беспiлотнымi лятальнымi апаратамi...

Ракеты зенiтнага ракетнага комплексу, якiя стаяць на ўзбраеннi ў беларускiм войску, здольныя паражаць цэлi ва ўмовах радыёэлектроннага процiдзеяння, а таксама адбiваць масiраваныя ракетныя авiяцыйныя ўдары. Павышаныя тэхнiчныя i праграмныя магчымасцi дазваляюць выяўляць цэлi, пры стварэннi якiх максiмальна выкарыстоўвалiся нават стэлс-тэхналогii.

— Магчымасцi падраздзяленняў радыётэхнiчных войскаў iстотна павялiчылi прынятыя на ўзбраенне радыёлакацыйныя станцыi новага пакалення «Сапернiк-Г» i станцыi беларускай вытворчасцi — «Усход-Д», «Раса-РБ». Яны дазваляюць выявiць усе сучасныя сродкi паветранага нападзення i перадаць пра iх iнфармацыю для знiшчэння падраздзяленнямi зенiтных ракетных войскаў i авiяцыi, — лiчыць Iгар Голуб.

Пры гэтым мадэрнiзацыя iснуючага ўзбраення i тэхнiкi iдзе няспынна. Дзякуючы ёй паляпшаюцца тактыка-тэхнiчныя характарыстыкi, узрастае абароненасць ад перашкод, пашыраецца кола задач, якое яна можа вырашыць. Сярод «разынак» — як мага большая аўтаматызацыя працэсаў кiравання i паступовы перавод на сучасную элементную базу.

— Што да мiжнароднага ваеннага супрацоўнiцтва, то камандаванне iмкнецца ўстанавiць трывалыя сувязi з усiмi зацiкаўленымi дзяржавамi. Дзякуючы кантакам з прадстаўнiкамi адпаведных вiдаў замежных Узброеных Сiл была павышана эфектыўнасць ўзаемадзеяння па абмене iнфармацыяй аб палётах паветраных судоў, а таксама былi ўмацаваны меры даверу памiж краiнамi-суседзямi, — адзначыў Iгар Голуб.

Валяр'ян ШКЛЕННIК

Фота Ганны ЗАНКАВIЧ

Загаловак у газеце: Ахоўнiкi беларускага паветра

Выбар рэдакцыі

Культура

Франтавiк Мiхаiл Чэпiк эксперыментаваў з аэражывапiсам

Франтавiк Мiхаiл Чэпiк эксперыментаваў з аэражывапiсам

Як хлапчук з беларускай глыбiнкi здолеў паступiць у Маскоўскае мастацкае вучылiшча iмя Калiнiна?

Грамадства

Заразіцца прафесіяналізмам. Чаму трапіць на неканферэнцыю настаўнікаў EdCamp лічыцца вялікай удачай?

Заразіцца прафесіяналізмам. Чаму трапіць на неканферэнцыю настаўнікаў EdCamp лічыцца вялікай удачай?

Чацвёртая педагагічная неканферэнцыя прайшла ў мінулыя выхадныя з нязменным аншлагам і сабрала больш як тры сотні педагогаў з розных куткоў нашай краіны.

Спорт

Марына Літвінчук: Нашы дзеці будуць лепшыя, чым мы

Марына Літвінчук: Нашы дзеці будуць лепшыя, чым мы

Да старту Алімпійскіх гульняў у Токіа засталося менш за год. Увага да галоўных стартаў ужо пяцігодкі будзе каласальная.