Вы тут

Не танна, а якасна: на школьным базары з Ксеніяй Галецкай


Айчынныя вытворцы, падрыхтаваўшыся да новага навучальнага года, выпусцілі новыя мадэлі адзення і абутку дзелавога стылю, шырокі асартымент канцылярскіх прылад, заплечнікаў і г. д. У МАРГ, дарэчы, падлічылі, у якую сумму абыдзецца поўная «аптымальная экіпіроўка» для вучняў малодшых класаў. Але гэта ў тэорыі, а што выбіраюць на практыцы самі вучні і бацькі? Карэспандэнт «Звязды» пабывала на адным са школьных кірмашоў сталіцы з пераможцай дзіцячага конкурсу «Славянскага базару ў Віцебску — 2019» Ксеніяй ГАЛЕЦКАЙ, якая сёлета пойдзе ў 7 клас, і яе мамай Ірынай.


 

— Заплечнік нам ужо не патрэбны, — звужае поле пошукаў Ірына. — Ксюшы яшчэ на Новы год Дзед Мароз падарыў вельмі добры, артапедычны і ўмяшчальны. Спецыяльна выбіралі не сумку, а заплечнік, у якім правільна размяркоўваецца нагрузка. І паколькі гэта быў ужо шосты клас, то звярталі ўвагу на аздабленне — без усякіх там кветачак ці сабачак...

— Пенал у мяне таксама ёсць, — дадае Ксюша. — Як выбірала? Галоўнае, каб туды ўмяшчаліся ручка, аловак, лінейка, ласцік і тачылка, каб нармальна адкрываўся і не займаў шмат месца ў заплечніку. Ну і звонку каб быў прыгожы, канешне. Так... Альбомы, каляровыя алоўкі, фарбы — гэта ўсё для вучобы ўжо не трэба, хоць дома, канешне, ёсць. Мой малодшы брацік часта ўсё гэта раскідвае, асабліва любіць сашчэпкі — рассыпае каробачку, і потым збіраем па ўсёй кватэры.

...У Галецкіх двое старэйшых дзяцей ужо выйшлі са школьнага ўзросту, таму Ірына — мама вопытная ў справе падбору вучнёўскай экіпіроўкі і кіруецца правілам «выбіраць не таннае, а якаснае». Успамінае: раней дачка часта ездзіла па чарнобыльскай лініі на аздараўленне ў Германію, і тамтэйшая сям'я дарыла на дзень нараджэння якасныя канцтавары. Некаторыя, як механічная тачылка, захаваліся і да сёння, а запасы пісьмовых і канцылярскіх прылад клапатлівая мама папаўняе на працягу ўсяго года па меры неабходнасці, скарыстоўваючы зніжкі і распродажы, таму школьны ажыятаж — гэта не пра сямейства Галецкіх.

— Каго больш складана сабраць у школу — хлопчыка ці дзяўчынку? — ставім пытанне рубам.

— Нейкай асаблівай розніцы я не адчула, — усміхаецца Ірына. — Адзенне і абутак мусяць добра сядзець і на хлопчыках, і на дзяўчатах, быць камфортнымі, не замінаць рухам. А вось пры выбары сшыткаў дзяўчаткі больш пераборлівыя: ім хочацца не аднатонныя, а прыгожыя, нават гламурныя, з бліскаўкамі ці чымсьці такім. Хлопчыкам, наадварот, чым прасцей, тым лепш. Што мы ў свой час выбіралі вельмі ўважліва, дык гэта нажніцы, — Ксюша ляўша, так што шукалі спецыяльныя. Але гэта, зразумела, рэч, якую адзін раз набыў і яна засталася надоўга. Пры выбары школьнага адзення звяртаю ўвагу на састаў: калі абутак — то абавязкова фабрычнай вытворчасці і скураны, у гэтым сэнсе мяне вельмі радуюць нашы беларускія вытворцы, тым больш у Ксюшы ўжо 36-ы памер, можна падабраць штосьці больш моднае і ў дарослым аддзеле. Калі адзенне — то натуральнасць тканіны. Сінтэтыка можа быць, каб сукенка ці штаны менш зміналіся і даўжэй служылі, але пераважаць мусяць усё ж натуральныя валокны. Блузкі і кофтачкі выбіраем з Ксюшай такія, каб не апраналіся праз галаву, а зашпільваліся на кнопкі ці гузікі — так зручней пераадзявацца на фізкультуру, а яна ў нашай гімназіі калі не кожны дзень, то праз дзень.

Вывучаем доўгія шэрагі спадніц, кашуль і блузак. Першыя, як нам здаецца, прадстаўлены даволі аднастайна: чорныя альбо цёмна-сінія, хіба пара-тройка клятчастых мадэляў. А вось вешалкі з паўсядзённымі і святочнымі блузкамі выглядаюць больш прывабна.

— О, мама, глядзі, якая кашуля! — Ксюша прыкладвае да сябе ўпадабаную мадэль.

— Між іншым, цікава глядзіцца, калі толькі гэтыя дэкаратыўныя палоскі зносаўстойлівыя, — ацэньвае Ірына. — І састаў неблагі, і цана прымальная, тым больш калі прыйсці ў дні зніжак... Мне як маці больш даспадобы блузкі з карункамі па каўняры — на мой погляд, яны ўпрыгожваюць любую дзяўчынку, — а наверх, калі холадна, можна падабраць камізэльку ці кофтачку.

— Спадніцы мне падабаюцца досыць свабодныя, як зараз на мне, — дэманструе дзяўчынка. — Хоць у школу ў спадніцы я хаджу і нячаста, напэўна, толькі ў пачатку восені, потым «перабіраюся» ў штаны, бо дабірацца да школы далекавата, і зручную кофту. Таму і з калготкамі асабліва доўга не выбіраю — некалькі пар капронавых на восень, а пад штаны ўсё роўна, які там малюнак. На фізкультуру — дзве белыя майкі і спартыўныя штаны накшталт легінсаў.

У школьных сарафанах і сукенках, у адзін голас сцвярджаюць маці і дачка, на першым месцы зручнасць: «Старэйшай дачцэ ў свой час набылі прыгожы сарафан з засцежкай на спіне — і хоць у першым класе я ёй дапамагала з адзеннем, але самастойна малодшым школьнікам такую засцежку зашпільваць цяжка, цяпер таксама звяртаю на гэта ўвагу», — расказвае Ірына Галецкая.

— Сёння многія бацькі адчуваюць пэўную настальгію па савецкай школьнай форме...

— З пункту гледжання практычнасці і натуральнасці — так, мне падабалася форма, хоць шарсцяныя сукенкі і калоліся, але затое не зношваліся гадамі. У мяне, дарэчы, таксама захаваліся тыя карычневая сукенка і фартух — прыгожы, не «хэбэшны», а капронавы, яго набывалі ў Славакіі яшчэ ў час страшнага дэфіцыту, і я была вельмі модная дзяўчынка.

— А я звярнула ўвагу, калі праглядала старонкі ў «Інстаграме», што многія старшакласнікі і сёння выбіралі для выпускнога вечара савецкую школьную форму, — дадае Ксюша.

Пераходзім да паліц з канцылярскімі таварамі. «Так, ручкі трэба паспрабаваць, пажадана каб быў тонкі стрыжань і цёмнае чарніла, але ўрэшце галоўнае, каб якасна пісала», — разглядае без пяці хвілін сямікласніца прапанаваны асартымент. Уважліва перабірае і тоўстыя сшыткі, якіх трэба многа: Ксенія вывучае ажно чатыры замежныя мовы — англійскую, французскую, кітайскую і нямецкую плюс руская і беларуская, ды матэматыка, ды яшчэ сёлета пачнецца фізіка...

— У вашай гімназіі ёсць якія-небудзь патрабаванні да сшыткаў — напрыклад, каб былі толькі аднатонныя, без малюнкаў?

— Мы і самі ўжо, напэўна, «перараслі» сшыткі з матылькамі і кветачкамі на вокладках. У школе, дзе я цяпер вучуся, ёсць такая завядзёнка — на ўвесь клас закупляем аднолькавага колеру сшыткі для кантрольных, а іншых абавязковых патрабаванняў няма. Сама стараюся падбіраць на кожны прадмет розныя, каб не блытаць — напрыклад, летась у мяне была цэлая калекцыя сшыткаў, аформленых у марскім стылі. Дарэчы, раней я вельмі любіла збіраць сшыткі, нават калі яны не былі патрэбныя. І, мабыць, на кожным школьным кірмашу мы з мамай куплялі што-небудзь новенькае і прыгожае — я магла іх нават не спісаць цалкам, проста скласці ў стосік, каб ляжалі і радавалі вока. Таксама ў мяне некалькі папак для замежных моў — там змяшчаюцца і раздрукоўкі з заданнямі, і рабочыя сшыткі.

Наогул, расказвае мама, Ксенія вельмі самастойная і адказная вучаніца. Яе не трэба будзіць і прыспешваць, дзяўчынка робіць усё самастойна і паспявае не толькі паспяхова вучыцца, але яшчэ займацца ў дзіцячай студыі Malіnovka by Spamash, удзельнічаць у рэспубліканскіх і міжнародных вакальных конкурсах — і, натуральна, марыць звязаць жыццё з музыкай. «А яшчэ хацелася б вучыцца ў Оксфардзе, не дзеля прэстыжу, а таму, што ўзровень ведаў, якія там даюць, прызнаны ва ўсім свеце», — дзеліцца Ксюша на развітанне. І хто сказаў, што гэтыя планы нязбыўныя?

Вікторыя ЦЕЛЯШУК

Фота Ганны ЗАНКАВІЧ

Выбар рэдакцыі

Культура

Больш за 100 літаратараў з усіх рэгіёнаў краіны возьмуць удзел у мерапрыемствах Дня беларускага пісьменства

Больш за 100 літаратараў з усіх рэгіёнаў краіны возьмуць удзел у мерапрыемствах Дня беларускага пісьменства

Свята, якое ўжо традыцыйна ладзіцца ў першую нядзелю верасня, сёлета прымае Слонім.

Грамадства

Як працуюць сядзелкі

Як працуюць сядзелкі

Попыт на сядзелак ці медсясцёр, якія могуць даглядаць цяжка хворых людзей на даму, пастаянна расце.

Культура

Алесь Родзім: Рабілі «афармілаўку» для калгасаў, вярталіся ў свае падвалы і працягвалі маляваць

Алесь Родзім: Рабілі «афармілаўку» для калгасаў, вярталіся ў свае падвалы і працягвалі маляваць

Беларускаму складніку Тахелеса прысвечаны арт-фестываль «Міфалагема тысячагоддзя», што адкрыўся ў прасторы Ок16 15 жніўня.