Вы тут

Індычку шкада...


З мужчынамі спрачацца бессэнсоўна. Гэта аксіёма жыцця. У сэнсе, куды нам да іх!.. Але са спадаром Фрыдрыхам, нават нягледзячы на яго анёльскае прозвішча — Энгельс, — я ўсё ж дазваляю сабе час ад часу не пагаджацца. Прынамсі, чалавека стварыла не праца. Чалавека стварыла ежа. Калі дакладней, то нават не ежа, а спосаб яе гатавання.


Калі чалавека (як, зноў жа, мужчына сцвярджаў) ствараюць акалічнасці, то акалічнасці паху і смаку тут далёка не апошнія. Але вось якая адметнасць адкрылася для мяне за вячэрняй гарбатай з чабару: мы ёсць не столькі тое, што мы спажываем, колькі тое, як апісваем працэс гатавання.

На маю асабістую думку, кулінарыя — мастацтва не менш цудадзейнае, жыватворнае і высокае, чым астатнія. Не нейкая ўтылітаршчына, а самы сапраўдны шлях спасціжэння ісціны і яе вытанчанае адлюстраванне. Болей за тое, абазнанасць у гэтым мастацтве аўтаматычна пазбаўляе чалавека неабходнасці дэманстраваць свой інтэлект як-небудзь яшчэ. Валодаючы майстэрствам гатавання, валодаеш нечым быццам бы няўлоўным. Але ж яно будзе абавязкова ўлоўлена і абавязкова адаб'ецца на ўяўнай шыльдачцы: «Чалавек разумны».

Атрымліваючы асалоду ад сузірання працэсаў кулінарнай творчасці, мужчынскай і жаночай (дзякуючы сапраўднаму буму кулінарных тэлеперадач), прыйшла я да адной сумнай высновы: мужчыны вельмі псуюць свой імідж лепшых кулінараў, калі выстаўляюць інтэлект напаказ (прынамсі, у кулінарных перадачах)... Затое цяпер можна праз гэтыя кулінарныя перадачы даведацца пра мужчыну, які гатуе, нашмат больш, чым калі б ён не гатаваў, а займаўся сваёй штодзёншчынай: спяваў, танцаваў, пісаў, гаварыў, кіраваў... Інакш кажучы, кулінарыя — гэта маркер, дэтэктар «розуму наадварот».

Калі, напрыклад, удзельнік рэйтынгавага інтэлектуальнага шоу, трапіўшы са студыі-рынга ў студыю-кухню, пачынае распавядаць пра дэнатурацыю бялку і клейстэрызацыю крухмалу, калі румяную скурку запечанай індычкі называе вынікам дэгідратацыі верхніх слаёў мускульнай тканкі і карамелізацыі вуглевадародаў, а непаўторны водар, які ідзе ад разрэзанага пірага, тлумачыць канцэнтрацыйнай дыфузіяй, то... Становіцца шкада прадуктаў. Мне шкада іх так, быццам індычка была ўзгадавана на маім прысядзібным участку, а варэнне для пірага варыла мая любая бабуля. Вы прыгледзьцеся да такіх кулінараў уважліва: гатуюць яны, склаўшы рукі за спінай, выключна намаганнямі калег — вядучых кулінарных праграм...

Асабіста мне — не смачна.

Выбар рэдакцыі

Эканоміка

Тонкае мастацтва дабрабыту. Складаем сямейны бюджэт разам спецыялістам Нацбанка

Тонкае мастацтва дабрабыту. Складаем сямейны бюджэт разам спецыялістам Нацбанка

2020 год паставіў усіх нас перад неабходнасцю дакладна планаваць свае выдаткі.

Калейдаскоп

Вясёлыя гісторыі чытачоў

Вясёлыя гісторыі чытачоў

Класiкаў трэба ведаць…, Быў бы араты, будзе й прыганяты, Па малiну…

Эканоміка

«Мы выказалi прапановы, i нас пачулi». Як дзяржаўныя прэферэнцыi дапамагаюць падтрымаць суб'ектаў гаспадарання

«Мы выказалi прапановы, i нас пачулi». Як дзяржаўныя прэферэнцыi дапамагаюць падтрымаць суб'ектаў гаспадарання

У бiзнес-колах Гродзеншчыны лiчаць, што меры па падтрымцы эканомiкi з'явiлiся своечасова.