Сеткавае выданне zviazda.by

Беларуская вёска сёння — гэта не толькі пра аграгарадкі. Ёсць і населеныя пункты, якія маглі б знікнуць з карты, але дзякуючы дзяржаўным інструментам падтрымкі атрымліваюць другі шанц. Адным з найбольш дзейсных інструментаў у захаванні такіх вёсак выступаюць пустуючыя дамы, якія яшчэ нядаўна стаялі з забітымі вокнамі. 

Пераехаць з мегаполіса ў вёску, дзе цішыня і прырода. Для Настассі Ясіновіч, трэнера па плаванні, якая жыла ў цэнтры Алматы, гэта стала не проста марай, а свядомым выбарам. Сёння яна жыве ў маляўнічай вёсцы Лоск Валожынскага раёна, паліць грубку, піша вершы, робіць карнавальныя маскі і знайшла сярод мясцовай моладзі сапраўдных аднадумцаў.

Для Ірыяны Шыян, якая жыла ў розных кутках свету, наша краіна стала крыніцай натхнення, спакою і яднання з прыродай.

У Авальнай зале Дома ўрада, дзе сёння праходзіць маштабны рэспубліканскі форум «Жанчына і будучыня вёскі», сабраліся тыя, хто імкнецца зрабіць жыццё ў вёсцы больш яркім, цікавым і камфортным, заявіў Старшыня Палаты прадстаўнікоў Ігар Сергяенка падчас адкрыцця форуму, паведамляе БелТА.

Беларусь — гэта не толькі Мінск, Брэст ці Гродна. Сапраўдная краіна — у тысячах аграгарадкоў і маленькіх вёсак, якія былі раскіданыя па ўсёй карце. Недзе там археолагі знаходзяць стаянкі першабытных людзей, у іншых месцах захаваліся палацы, пра якія не пішуць у даведніках, а назвы некаторых паселішчаў здольныя здзівіць мацней за замежныя курорты.