Вы тут

Студэнтка БДУ запусціла некалькі паспяховых бізнесаў


— У трынаццаць гадоў я глядзела на равеснікаў і хацела быць, як яны: насіць прыгожае адзенне, мець дарагі тэлефон. На жаль, бацькі не маглі сабе гэта дазволіць, таму я ўладкавалася расклейшчыкам аб'яў, — расказвае Каміла Жыбуля.


...Было цяжка: у дзень трэба было абысці 300—600 пад'ездаў, пры гэтым наведваць школу! Затое праз год яна змагла зарабіць на ноўтбук і тэлефон.

Далей у інтэрнэце дзяўчына пачала шукаць больш выгадныя вакансіі. Так увагу Камілы прыцягнула работа капірайтара. З кожным сімвалам, сказам, матэрыялам яна пашырала свае магчымасці і навыкі, што дапамагло затым уладкавацца ў больш перспектыўныя агенцтвы. Яна стала пазаштатным капірайтарам кампаніі «Kakadu Development», затым паспрабавала сябе ў якасці адміністратара групы «УКантакце» студыі «20\13». Працавала і пазаштатным карэспандэнтам у газеце «Переходный возраст», на партале «Камп'ютарныя весці», у праекце «Спарта» ў Мінску, SMM-cпецыялістам у двух мінскіх рэстаранах...

Каміла не пераставала развівацца ў розных кірунках: сама асвойвала свет маркетынгу, прайшла SMM-курсы, хадзіла на майстар-класы і трэнінгі.

— Потым год працавала ў SMM-агенцтве па прынцыпе «стартапа», калі адзін чалавек робіць усё і адразу, — працягвае яна. — Трэба было тэлефанаваць, сустракацца з кліентамі, пісаць на сайт... пятае, дзясятае. За той год я сапраўды «перагарэла» нягледзячы на тое, што работа мне падабалася. Стамілася: шасцідзённы рабочы дзень, часам па дзесяць гадзін, напружваў. Спрабавала сысці на іншае месца, дзе больш грошай і менш абавязкаў — пратрымалася там паўтара месяца і зразумела, што не магу так больш. Вярнулася да фрылансу. А пасля з'явілася магчымасць зрабіць штосьці сваё.

Яшчэ падчас працы ў агенцтве да Камілы ў «Інстаграме» прыйшло нямала падпісчыкаў. Там яна давала парады па маркетынгу, продажам, тайм-менеджменце, самаразвіцці. Сур'ёзна за старонку ўзялася пасля сыходу з офіса: купляла рэкламу ў іншых вядомых блогераў, наладзіла сваю для капірайтараў, студэнтаў, SMMшчыкаў-пачаткоўцаў. Там жа дзяўчына пачала расказваць пра сваё жыццё, каб разбавіць сур'ёзнае. Блог паступова набіраў папулярнасць.

Цяпер падпісчыкаў ужо каля 130 тысяч! Частка з іх ацэньвае пасты, піша каментарыі, выказвае ўдзячнасць за інфармацыю ў дырэкт (асабістыя паведамленні). Аднак у інтэрнэце хапае і тых, хто пакідае шмат негатыву. «Чым больш падпісчыкаў, — кажа Каміла, — тым больш агрэсіі. Мне пагражалі: сапсаваць рэпутацыю, знішчыць агенцтва... Звычайна пішуць пра знешнасць, называюць выскачкай — часцей за ўсё з пустых фэйкавых старонак. Таму звяртаць увагу на ўсё гэта не лічу патрэбным».

...У блогу напісана: «Гадую» два бізнесы». Гэта SMM-агенцтва «Popcorn medіa» і інфабіз (курсы, вэбінары, марафоны).

— Спачатку з'явіліся курсы, — расказвае Каміла. — Чаму я вырашыла іх арганізаваць? Прасілі самі падпісчыкі. Гэта было штосьці накшталт рэпетытарства, адзін на адзін. Аднак, паспрабаваўшы на двух-трох суразмоўніках і зразумеўшы, што гэта не вельмі эфектыўна, запусціла праект анлайн-курсаў «Мама, я SMMшчык». З інфабізнесам проста: усё ўпіраецца ў адну пляцоўку. Робіш пэўную стартавую рэкламу, аплачваеш саму платформу для правядзення, купляеш вэб-камеру, мікрафон... Пры падрыхтоўцы да сваіх курсаў я прыгадвала, чаго не хапала менавіта мне. Наладзіла зваротную сувязь з падпісчыкамі. Што адрознівае мяне ад іншых? Я практык. У мяне на занятках кожны атрымлівае ўмоўнага кліента. Потым піша стратэгію, вучыцца ствараць брыфы, вывучае дызайн і фотаздымак, наладжвае рэкламу, камунікуе з блогерамі...

Звычайна ў групу Каміла набірае пятнаццаць чалавек і ўстанаўлівае сярэдні рынкавы кошт: з кожнага — 200 долараў за дзевяць анлайн-заняткаў даўжынёй дзве-тры гадзіны.

Агенцтва «Popcorn medіa» дзяўчына стварыла летась, калі зразумела: кліентаў шмат, а рукі ўсяго дзве. Сабрала каманду з тых, хто прайшоў яе курсы, і каго знайшла ў «Інстаграме». Зарэгістравалася як індывідуальны прадпрымальнік. Зараз у штаце працуюць менеджары, капірайтар, сторыз-мэйкер, ёсць фатограф і дызайнер.

— Наша задача — зразумець, якія ў кліента праблемы, — гаворыць прадпрымальніца, — чым можам дапамагчы і ці можам увогуле. Важна, наколькі мы падабаемся адно аднаму і наколькі спрацуемся. Бывае, што ў нас з кліентам проста кардынальна розныя погляды — і гэта нармальна.

Кошт аказаных паслуг у сярэднім 800 долараў у месяц. Калі лічыць рэкламныя бюджэты, можа даходзіць да 1100—1200 долараў.

...Акрамя двух бізнесаў, Каміла паспявала рыхтавацца да экзаменаў і здаваць іх на завочным аддзяленні журфака. Як? Яна што, не спала? Не. Проста ўмее правільна планаваць сваю працу і працу каманды. У выпадку чаго можа даручыць усё свайму менеджару. У яе ёсць час, каб схадзіць на фітнэс ці на масаж, а таксама для вандровак. Дзе толькі ні была дзяўчына! У Рыме, Вільнюсе, Піцеры, Варшаве, на Кіпры...

— У маім бізнесе (менавіта ў агенцтве) сродкі цяжка класці сабе ў кішэню, — дакладна ведае дзяўчына, — бо грошы ідуць у абарот. І вымаць іх з яго няправільна! Ты купіш машыну, кватэру, а ўзнікне момант, калі табе трэба развіваць свой бізнес далей, а грошай ужо абсалютна няма. З курсамі прасцей. З дзвюх тысяч долараў тысячу шэсцьсот магу ўзяць сабе. Я выбіраю: «круціць» іх далей, ці, напрыклад, ехаць на Балі.

На жыццё ў Мінску сыходзіць тысячы паўтары долараў. Тое, што зверху — на падарожжы і падарункі блізкім. Больш мне і не трэба. Магу ўкласці грошы ў дарагое навучанне. А вось транжырыць — не пра мяне...

Сям'я дзяўчыны адносіцца да заняткаў Камілы станоўча. Яна нават іх забяспечвае: «Не на сто працэнтаў, канешне. Мама працуе, бо не хоча кідаць работу, бацька ў пошуку. Ім нецікава сядзець на месцы. Але, калі трэба купіць штосьці дарагое, напрыклад, камп'ютар, ці бабулі трубы ў ваннай адрамантаваць — гэта ўсё я».

— Бізнесмен павінен... — пытаюся...

— ... трымаць адказнасць: быць адказным за сябе, свае праекты і нават за іншых людзей, за тое, што ён трансліруе ў аўдыторыю, — упэўнена кажа прадпрымальніца. — Яшчэ трэба разумець, што бізнес заўжды трымае цябе ў стане нявызначанасці. Ты не ведаеш, што будзе заўтра. Прыйдзе ці сыдзе ад цябе кліент? Колькі грошай трэба будзе ўкласці? Пастаянна думаеш, што ты яшчэ можаш зрабіць, што яшчэ можаш адкрыць. А таксама кожны павінен умець хутка рэагаваць на цяжкія сітуацыі, не паддавацца паніцы, думаць, як вырашаць праблемы. І памятаць, што менавіта за прадпрымальнікам будзе апошняе слова.

...Каміла Жыбуля не збіраецца спыняцца на двух праектах. Грошы — не галоўная і не канчатковая мэта.

— Мне проста вельмі падабаецца мая работа, — кажа яна. — Галоўнае, што атрымліваю ад людзей «фідбэк» (зваротную сувязь. — Аўт.) Я, вядома, з імі шалёна стамляюся, правяраю заданні па начах... Але бачу, што з дапамогай маіх курсаў яны знаходзяць лепшую работу, заробак, адкрываюць свае агенцтвы, нарошчваюць кліенцкую базу. І гэта мяне матывуе.

Юлія АДАМОВІЧ

Выбар рэдакцыі

Эканоміка

Тонкае мастацтва дабрабыту. Складаем сямейны бюджэт разам са спецыялістам Нацбанка

Тонкае мастацтва дабрабыту. Складаем сямейны бюджэт разам са спецыялістам Нацбанка

2020 год паставіў усіх нас перад неабходнасцю дакладна планаваць свае выдаткі.

Калейдаскоп

Вясёлыя гісторыі чытачоў

Вясёлыя гісторыі чытачоў

Класiкаў трэба ведаць…, Быў бы араты, будзе й прыганяты, Па малiну…

Эканоміка

«Мы выказалi прапановы, i нас пачулi». Як дзяржаўныя прэферэнцыi дапамагаюць падтрымаць суб'ектаў гаспадарання

«Мы выказалi прапановы, i нас пачулi». Як дзяржаўныя прэферэнцыi дапамагаюць падтрымаць суб'ектаў гаспадарання

У бiзнес-колах Гродзеншчыны лiчаць, што меры па падтрымцы эканомiкi з'явiлiся своечасова.