Вы тут

Аграгарадкі і вёскі Гродзенскага раёна аб'яднаны ў сімвалічны ручнік


Яго даўжыня 20 метраў. Ручнік створаны з фрагментаў, на якіх вышыты сімвалы населеных пунктаў. Да таго ж свае фрагменты вышывалі не толькі вопытныя майстрыхі, але і аматары гэтай справы, у тым ліку мужчыны і дзеці. Прэзентацыя ручніка адбудзецца 3 ліпеня ў Скідзелі падчас святкавання 75-й гадавіны вызвалення Беларусі. На ўрачыстым адкрыцці палатно прадставяць на сцэне ўдзельнікі харэаграфічнай кампазіцыі.


На пачатку года работнікі культуры задумаліся пра тое, як сустрэць дзве значныя падзеі — 75 гадоў вызвалення Беларусі і 75-гадовы юбілей Гродзенскай вобласці. І вырашылі стварыць калектыўнае палатно, якое адлюстроўвае кожны аграгарадок Гродзенскага раёна. Такім творам стаў шматметровы ручнік. Пасля вызначэння памераў і эскізаў руплівыя майстры распачалі працу. І вось нядаўна ручнік поўнасцю завяршылі.

Надзея Міхалевіч з аграгарадка Азёры ў дзяцінстве вучылася вышыўцы ў сваёй матулі, але асабліва не захаплялася. Новы праект яе, можна сказаць, узрушыў. Па тэму не трэба было далёка хадзіць. У Азёрах на цэнтральнай плошчы літаральна цераз дарогу высяцца два велічныя храмы — каталіцкі і праваслаўны. А сам аграгарадок знаходзіцца ў коле цудоўных азёр, папулярных у рыбакоў. Гэта і стала асноўным сюжэтам эскіза, а затым і азёрскім фрагментам ручніка.

Сярэбраную нітку ўпляла ў калоссе Любоў Сяткоўская. Яна — малады кіраўнік культурна-масавай работы ў аграгарадку Рацічы. Для яе галоўны здабытак — гэта хлеб, а сама вёска стаіць у коле бяскрайніх збожжавых палёў. Да таго ж галоўнае брэндавае свята тут — свята сена. А срэбра дабаўляе іскрыстасці коласу, лічыць дзяўчына.

Адэльскі млын у раёне добра ведаюць. Такую назву мае брэндавае свята, бо некалі тут было нямала ветракоў. Яшчэ на палатне адлюстравана святыня вёскі — драўляны касцёл, помнік архітэктуры. А выканала кампазіцыю вядомая мясцовая майстрыха Наталля Кавалькова. І прычым не адна, а з дапамогай сваіх гурткоўцаў. Яна вядзе студыю ў мясцовым цэнтры культуры і імкнецца перадаць дзецям свае навыкі. Дарэчы, у Наталлі ёсць мара выканаць падобны твор са сваімі вучнямі — можа, не такое вялікае палатно, але таксама калектыўнае, у якім кожны яе гуртковец прадставіць нешта сваё, з рэгіянальным ухілам.

— Для Гродзеншчыны ўласцівы тканыя белыя ручнікі з вышытымі гладдзю расліннымі ўзорамі і карункамі, якія вяжуцца кручком, — расказвае Наталля Мікалаеўна. — Яны павінны быць акуратныя з абодвух бакоў, без вузялкоў.

Такім патрабаванням цалкам адпавядае творчасць Барыса Міхайлоўскага з аграгарадка Абухава. Яго работы такія ж акуратныя з выварату, як і з добрага боку. А захапіўся ён рукадзеллем 13 гадоў таму, калі сястра падарыла яму на 60-годдзе вышытую карціну. Зараз у яго калекцыі каля 40 карцін, і мужчына вельмі ганарыцца, што далучыўся да работы над ручніком малой радзімы. Ён вышыў бочачку з мёдам і блакітнымі кветкамі з бакоў. Дарэчы, Абухава знакамітае не толькі святам пчаляроў, але і гарадскімі ўмовамі — нездарма аграгарадок згодна з даручэннем кіраўніка дзяржавы вылучаны ў катэгорыю «вёска будучыні».

А вось Святлана Зайко звязала свой лёс з аграгарадком Капцёўка. Тут яна працуе ў цэнтры культуры і вядзе аматарскае аб'яднанне «Крыніца». А любоў да вышыўкі ёй прывіла свякроў, якая сама вечарамі займалася рукадзеллем і перадала гэтае захапленне сваёй нявестцы. Святлана бачыць родны куточак у спакойным зімовым убранні, крышку зацярушаны снегам, з ялінкамі, дамамі і храмам.

Брэндавае свята — свята марожанага — адлюстравала на сваім фрагменце Раксана Чаплюк з аграгарадка Путрышкі. Яна захапілася вышыўкай у дзяцінстве, калі бабуля паказала ёй ручнік з цудоўнымі кветкамі. З той пары гэты занятак стаў сапраўдным хобі. А яшчэ Раксана імкнецца праз творчасць папулярызаваць брэндавае свята салодкага дэсерта.

Усяго ў агульную канву сабрана 17 ручнікоў, многія з якіх адлюстроўваюць неафіцыйныя гербы населеных пунктаў Гродзенскага раёна. Тут сустрэлася традыцыйная пісанка з Сапоцкіна, сядзіба графіні Марты Красінскай з вёскі Свіслач, ганчарныя вырабы з Верцялішак, скульптура мядзведзя, што стаіць у Луцкаўлянах... Усе фрагменты злучаны паміж сабой карункавымі палоскамі, якія выканала майстар Валянціна Краўчук. Палатно цалкам гатова і чакае свайго выхаду на сцэну. Як патлумачыла мастацкі кіраўнік Гродзенскага раённага культурна-інфармацыйнага цэнтра Любоў Ганевіч, ручнік — не толькі адлюстраванне культурных традыцый раёна, але і знак гасціннасці ўсяго беларускага народа. Нездарма хлеб-соль гасцям падносяць на вышытых ручніках...

Маргарыта Ушкевіч

Фота БелТА

Загаловак у газеце: Палатно малой радзімы

Выбар рэдакцыі

Эканоміка

Куды звяртацца, калі грамадзяніну затрымліваюць зарплату?

Куды звяртацца, калі грамадзяніну затрымліваюць зарплату?

Адказ на гэта і іншыя пытанні — у гутарцы з Дзмітрыем Шаўчуком.

Эканоміка

Чаму не варта спадзявацца на «шэрую» зарплату?

Чаму не варта спадзявацца на «шэрую» зарплату?

Будаўніку заплацілі менш, чым дамаўляліся вусна.

Культура

Галоўны рэдактар часопіса «Маладосць» распавядае пра новую стратэгію выдання

Галоўны рэдактар часопіса «Маладосць» распавядае пра новую стратэгію выдання

З пачаткам новай падпісной кампаніі ў «Маладосці» з'явіўся новы «прамоўшан»: цяпер гэта «больш чым часопіс».