Навiны
У Асіповіцкім раёне з’явіўся помнік землякам, якія загінулі падчас Вялікай Айчыннай вайны на тэрыторыі Еўропы
Удзельнікі патрыятычнай акцыі «Непакораныя» разгарнулі Сцяг Перамогі ў Брэсцкай крэпасці
Маршрутам памяці
Лісты Перамогі — сведчанне жорсткай эпохі
Іх пісалі ў зямлянках і шпіталях, у акопах і пры хвілінным зацішшы на полі бою. Тысячы салдацкіх «трохкутнікаў» ляцелі па краіне, у кожным — любоў, каханне, пяшчота, трывога за блізкіх, нянавісць да ворага і бясконцая вера ў Перамогу.
Сібірачка Валянціна Баранава прайшла сувязісткай усю Вялікую Айчынную вайну, памяць пра якую захоўвае і ў 102 гады
Цяжка паверыць, што гэтая прыгожая, актыўная і нястомная жанчына перасягнула векавы рубеж. Валянціна Баранава прайшла сувязісткай усю Вялікую Айчынную, якую ніколі не забудзе. У 1950-я яна, сібірачка, пераехала ў Гродна, і беларуская зямля стала для яе родна, і ў 2023 годзе сустрэла тут 100-гадовы юбілей. Калі ў дзень святкавання 895-годдзя Гродна, які стаў за сем дзесяцігоддзяў родным нашай гераіні, на вялікай сцэне абласной філармоніі Валянціне Пятроўне ўручалі стужку і знакі адзнакі Ганаровага грамадзяніна горада, тысячная зала апладзіравала ёй стоячы. А ў Палацы Незалежнасці ў Мінску, куды яе запрасіў Прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка, каб асабіста ўручыць ордэн Пашаны, яна прачытала ў знак падзякі праніклівыя вершы аб стойкасці ваеннага пакалення.
Як жанчыны здабывалі Перамогу?
Моцныя і адчайна смелыя, яны ўмелі любіць і быць адданымі — Радзіме і тым, каго ратавалі, рызыкуючы жыццём. Умелі ненавідзець — ворага, які прынёс на нашу зямлю самую крывавую ў гісторыі вайну.
Жаночыя абліччы подзвігу
Яны прыйшлі ў гэты свет для таго, каб ствараць, стаць шчаслівымі, нараджаць і гадаваць дзяцей. Але ўся іх унутраная сіла і ахвярнасць былі прынесены на алтар Перамогі.
«Звязда». № 84 (2) — 8 мая 1945 года
