«Для таго, каб стварыць прадукт і запусціць у вытворчасць, трэба сфарміраваць рэцэптуру, што робіць вытворца. Рэцэптура становіцца прадметам санітарна-гігіенічнай экспертызы. У ходзе гэтай экспертызы ацэньваецца інгрэдыентны склад. Мы ацэньваем адсутнасць забароненых кампанентаў, а таксама наяўнасць рэчываў, якія абмяжоўваюцца пэўнымі гранічна дапушчальнымі канцэнтрацыямі», — сказала Святлана Нячай.

Праведзеная экспертыза дазваляе запусціць працэс вытворчасці, на гэтым этапе касметычную прадукцыю таксама правяраюць. «Частка пацвярджаецца ацэнкай адпаведнасці ў органах Дзяржстандарту, а тая прадукцыя, якая адносіцца да прадукцыі дзіцячага прызначэння, сродкаў інтымнай гігіены, татуажу, сонцаахоўнай касметыкі і шэрагу іншых напрамкаў, падлягае дзяржаўнай рэгістрацыі. Праводзячы яе, мы пераконваемся ў тым, што чатыры крытэрыі пацвярджаюць гэту бяспеку», — сказала Святлана Нячай. Так, праверка ідзе па мікрабіялагічнай, таксікалагічнай бяспецы, таксама праводзяцца фізіка-хімічныя даследаванні. Вынікам з’яўляюцца клінічныя выпрабаванні, падчас якіх пацвярджаюцца заяўленыя ўласцівасці і гіпаалергеннасць касметыкі. 

Святлана Нячай падкрэсліла, што толькі пасля праходжання некалькіх узроўняў ацэнкі прадукт дапускаецца на рынак.