Іспанскіх смаўжоў пачалі рэгулярна заўважаць у парках і зялёных зонах, а ў прыгарадах яны масава з’яўляюцца на дачных участках. Максімальная даўжыня асобін можа дасягаць 15 сантыметраў, хоць часцей сустракаюцца экземпляры па сем-восем сантыметраў.

«Самым эфектыўным „бабуліным“ метадам для памяншэння колькасці іспанскіх смаўжоў на дачных участках з’яўляецца пастка з прынадай. У зямлю нараўне з паверхняй укопваюць шкляныя слоікі або абрэзаныя пластыкавыя бутэлькі, а ў якасці прынады выкарыстоўваюць разведзены ў вадзе цукар з дражджамі, старое варэнне, квас або піва», — расказаў кандыдат біялагічных навук Дзмітрый Фёдараў, перадае РІА «Новости».

Эксперт дадаў, што смаўжоў прыцягваюць «смачныя» пахі, і, запаўзаючы ў пастку, яны тонуць. Каб не выветрываўся пах-прынада, вадкасць трэба мяняць раз на два дні. Ёсць і лягчэйшы спосаб — хованкі-«дзёнкі».

«На ўчастку раскладваюць кавалкі шыферу, лісце капусты ці лопуху. Уначы смаўжы запаўзаюць пад іх, а днём іх можна сабраць, але толькі ў пальчатках, бо смаўжы пераносяць мноства мікраарганізмаў і паразітаў», — растлумачыў біёлаг.

Ён таксама адзначыў, што моцныя хімікаты супраць іспанскіх смаўжоў неэфектыўныя, бо апошнія ўстойлівыя да прэпаратаў, а густая слізь робіць гэтых малюскаў не самай жаданай здабычай для вожыкаў і жаб, таму лепш выкарыстоўваць правераныя «бабуліны» метады.

Добрым і пры гэтым бяспечным для навакольнага асяроддзя метадам будзе рассыпаць вакол саджанцаў пясок або высушаную і здробненую яечную шкарлупіну. Смаўжам будзе балюча поўзаць па вострых баках, і яны сыдуць у іншае месца. Калі іх стала больш на ўчастку, мае сэнс выкарыстаць апудрыванне драўняным попелам. Гэта шчолачнае рэчыва, якое лёгка справіцца са смаўжамі, і яны загінуць.

Іспанскія смаўжы памерам ад 8 да 15 сантыметраў, як правіла, яны маюць цёмна-карычневую (рыжую, аранжавую) афарбоўку. Шкоднікі адносяцца да відаў Arion lusitanicus ці A. vulgaris. Нягледзячы на назву, іспанскі смоўж прыйшоў да нас з Партугаліі. Менавіта ў гэтай краіне від жыў да першай паловы XX стагоддзя, а затым пачаў рассяляцца па тэрыторыі Еўропы.

Іспанскі смоўж настолькі пражэрлівы і непераборлівы ў ежы, што даводзіцца гаварыць аб эканамічных стратах, якія ён можа нанесці. Вучоныя лічаць, што шкоднік можа быць небяспечным для здароўя жывёл і чалавека.

Самі па сабе іспанскія смаўжы не атрутныя і не могуць укусіць. Але яго цела пакрыта вельмі ліпкай сліззю, і пасля таго, як узяў яго ў рукі, іх вельмі складана адмыць. Акрамя таго, гэтыя малюскі — пераносчыкі паразітаў і хвароб раслін. Да слізі прыліпаюць розныя патагенныя арганізмы, і тэарэтычна смоўж можа іх пераносіць.

Натуральныя ворагі

Натуральныя ворагі малюскаў лепш за чалавека справяцца з нашэсцем. Яны манітораць участак у рэжыме 24/7, працуюць не за страх, а за сваю ежу. Барацьбу з «іспанцамі» могуць развязаць і вожыкі, і жабы, і птушкі.
Зразумела, дарослы «іспанец» жабам не па сілах. Знішчаюць шкодніка яны на этапе «ікры», з’ядаючы ўшчэнт яйкі. У выніку ўчастак застаецца чыстым. Для таго каб жабы не пакідалі ўчастак, трэба скараціць хімічныя апрацоўкі да неабходнага мінімуму.