Колер і бляск адносяцца да галоўных падказак, па якіх чалавек ацэньвае смак, свежасць і прывабнасць ежы яшчэ да таго, як яе пакаштаваць, расказаў РІА «Новости» дацэнт японскага Універсітэта Кэё Масасі Накатані.

«Напрыклад, чырвоны і ружовы колеры часта выклікаюць асацыяцыі з саладосцю і саспелай садавіной, зялёны — са свежасцю або кіслінкай, карычневы — з хрумсткай скарыначкай і водарам смажанага. Акрамя таго, бляск паверхні становіцца важнай падказкай, якая дазваляе прадказаць сакавітасць або тлустасць, а хрумсткі гук — свежасць і добрую тэкстуру», — паведаміў японскі эксперт.

Такім чынам чалавек робіць прагнозы накшталт «здаецца салодкім» ці «выглядае свежым» яшчэ да таго, як рассмакаваць ежу. Не толькі колер і бляск, але і форма, тэкстура і пах наводзяць на думкі аб смакавых якасцях, хоць гэтая сувязь і не зводзіцца да простай схемы «чырвонае роўна салодкае» або «круглае роўна салодкае», адзначыў вучоны.

«Яна мяняецца ў залежнасці ад таго, з чаго зроблены прадукт і як менавіта ён распазнаецца як ежа. Напрыклад, адзін і той жа чырвоны колер у выпадку мармеладу хутчэй выкліча асацыяцыі з клубнічным смакам і саладосцю, тады як у выпадку соусу для пасты — з таматным смакам, кіслінкай», — растлумачыў ён.

Цвёрдасць, працягнуў вучоны, таксама счытваецца па-рознаму ў залежнасці ад прадукту: у выпадку шакаладу яна можа быць звязана з чаканнем, што ён «хрустка ламаецца» і затым «плаўна растае», у той час як у ліставой агародніны тая ж уласцівасць успрымаецца як прыкмета свежасці і хрумсткай тэкстуры.

«Інакш кажучы, чалавек мяркуе не толькі па колеры або форме. Ён спалучае іх з веданнем матэрыялу і катэгорыі прадукту — „гэта шакалад“, „гэта агародніна“ — і на аснове пералічанага прагназуе смак і тэкстуру», — заключыў эксперт.