Пры вытворчасці пластыка, сінтэтычных тканін, лекаў, а таксама перапрацоўкі нафты і другаснай сыравіны ў атмасферу і тэхнічную ваду на прадпрыемствах трапляюць атрутныя рэчывы арганічнай прыроды, напрыклад, фармальдэгід, бензол і яго вытворныя, спірты. Натуральная перапрацоўка гэтых рэчываў у навакольным асяроддзі або немагчыма, або працякае вельмі марудна, таму на фабрыках прымяняюцца сістэмы фільтрацыі.

Такія сістэмы патрабуюць своечасовай ачысткі і замены па меры механічнага зносу. Утылізацыя фільтраў, якія адпрацавалі, не толькі патрабуе дадатковых рэсурсаў, але і недасканалая з тэхнічнага пункта гледжання, таму частка атрутных рэчываў усё ж пападае ў навакольнае асяроддзе.

Спецыялісты Інстытута хіміі раствораў РАН прапанавалі новы матэрыял для раскладання арганічных забруджвальнікаў, які «прыцягвае» сонечнае святло і «дапамагае» хутчэй ісці рэакцыям раскладання атрутных арганічных рэчываў, выкарыстоўваючы энергію невычэрпнага рэсурсу. У аснове гэтага кампазіта злучэння барыю, тытана і кіслароду, а дадатковая эфектыўнасць хімічных рэакцый дасягнута за кошт дадання жалезнай акаліны (Fe3O4) з пэўнай прасторавай структурай.

І аснова, і дабаўленае злучэнне жалеза валодаюць адчувальнасцю да вонкавага магнітнага поля, таму новы фотакаталізатар можа быць дадаткова актываваны. Аднак для выкарыстання гэтай магчымасці неабходна правільная методыка атрымання каталізатара, якая не дае часціцам аксіду жалеза зліпнуцца.

Распрацаваны кампазітны каталізатар можа быць ужыты для стварэння сістэм ачысткі сцёкавых вод і атмасфернага паветра пры дапамозе бачнага чалавекам святла (напрыклад выпраменьвання Сонца). Акрамя таго, новы матэрыял можа быць скарыстаны для выраба датчыкаў магнітнага поля (напрыклад у аўтамабільнай прамысловасці) і запамінальных прылад для захоўвання інфармацыі.