Тыя, хто праязджаў сёння па вуліцы Арлоўскай у Мінску каля Палаца Незалежнасці, маглі заўважыць нязвыклую актыўнасць. У гэтым месцы горада, звычайна даволі нешматлюдным, у бок палаца ішлі дзясяткі людзей, якія падзяліліся на невялікія кампаніі. Менавіта так, пешшу, а не на аўтобусах, як гэта бывае заўсёды, дабіраліся да месца экскурсанты — работнікі ЗАТ «Атлант», размешчанага праз дарогу ад Палаца Незалежнасці.
На гэты раз гасцямі палаца сталі 120 чалавек: інжынеры, аператары канвеерных ліній, слесары, токары, кантралёры, наладчыкі і іншыя работнікі больш чым пяцітысячнага калектыву ЗАТ «Атлант», у структуру якога ўваходзяць Мінскі завод халадзільнікаў, завод бытавой тэхнікі (размешчаны ў сталічным мікрараёне Шабаны) і Баранавіцкі станкабудаўнічы завод. «Гэта самыя актыўныя нашы работнікі, якія не толькі працай пацвердзілі сваю значнасць унутры калектыву, але яшчэ і актыўнай жыццёвай пазіцыяй. Гэта і прадстаўнікі грамадскіх аб’яднанняў, і, вядома, моладзь як самая актыўная частка нашага калектыву», — растлумачыў намеснік дырэктара ЗАТ «Атлант» па ідэалагічнай працы і персаналу Аляксандр Машко.
Палац Незалежнасці, які ніколі не пазіцыянаваўся як нейкі адасоблены аб’ект, з’яўляецца часткай мінскага патрыятычнага квартала, дзе размяшчаюцца таксама стэла «Мінск — горад-герой», Музей Вялікай Айчыннай вайны, Парк Перамогі, Вярхоўны Суд, а неўзабаве яго дапоўніць новы Нацыянальны гістарычны музей і Парк народнага адзінства.
У непасрэднай блізкасці ад гэтага квартала і, што важна, ад самога Палаца Незалежнасці, знаходзіцца галаўны будынак ЗАТ «Атлант». Многія з тых, хто прыйшоў на экскурсію, расказвалі ў гутарцы з журналістамі, што рэгулярна бачаць палац з вокнаў рабочых кабінетаў і даўно марылі пабываць унутры, на свае вочы ўбачыць і ацаніць тое, што паказваюць па тэлевізары і пра што захоплена расказваюць усе, каму пашчасціла хаця бы аднойчы сюды патрапіць.
Ажыццявіць гэтую мару было няпроста. Палац Незалежнасці цяпер з’яўляецца адной з самых папулярных, запатрабаваных экскурсійных пляцовак, але прымаць тут усіх жадаючых немагчыма з-за аб’ектыўных абставін. Бо палац быў і застаецца асноўнай рабочай рэзідэнцыяй кіраўніка дзяржавы, тут пастаянна праходзяць важнейшыя мерапрыемствы. Шчыльны рабочы графік не дазваляе прымаць экскурсіі так часта, як гэтага хацелася б. Чакаць у чарзе на наведванне прыходзіцца даволі працяглы час. Аднак да гэтага ўсе госці ставяцца з разуменнем, падкрэсліваючы, што яны задаволеныя самой магчымасцю прыходзіць у палац, які па асабістым рашэнні Прэзідэнта адкрыты для наведванняў, у адрозненне ад многіх падобных аб’ектаў у іншых краінах.
«Экскурсія для нас — гэта доўгачаканая падзея, — сказаў Аляксандр Машко. — Мы ўдзячныя, што ў шчыльным графіку знайшлося месца для арганізацыі экскурсіі. Нам пашчасціла — мы тут».
«Я часта бачыў Палац Незалежнасці па тэлевізары. І бачу яго, калі выходжу праз прахадную — насупраць вялікі, прыгожы будынак палаца. Марыў тут аказацца, дакрануцца да нашай гісторыі, — расказаў начальнік цэха пластмас ЗАТ „Атлант“ Мікалай Мытнік. — Ужывую гэта нашмат цікавей, больш маляўніча. Быццам дакранаешся да сваёй гісторыі, сваіх каранёў».
