Новую лакацыю для раскопак устанавілі падчас расследавання крымінальнай справы аб генацыдзе беларускага народа. Арыенцірам сталі звесткі архіўных дакументаў, а таксама крымінальнай справы ў дачыненні да Іларыёна Іосіфавіча Купрыенкі, асуджанага 2 студзеня 1944 года. Паводле атрыманых звестак, у жніўні 1942 года ён браў удзел у арышце дзвюх сем’яў цыганскай нацыянальнасці, якіх канваявалі ў Загальскую валасную паліцыю, а затым расстралялі.

77-гадовы мясцовы жыхар вёскі Загалле паказаў месца з металічнай агароджай на тэрыторыі сельгасугоддзяў недалёка ад яго дома. Мужчына расказаў, што яшчэ ў 1970-х гадах яму стала вядома, што тут пахаваны расстраляныя ў гады Вялікай Айчыннай вайны цыганы.

Сюды прыбылі вайскоўцы 52-га асобнага спецыялізаванага пошукавага батальёна Міністэрства абароны. «Падчас раскопак былі вынятыя фрагменты касцявых астанкаў, па якіх ідэнтыфікаваныя 11 чалавек, з іх 7 належаць дзецям ва ўзросце ад 2 да 16 гадоў. Таксама выяўленыя фрагменты абутку і гузікаў, упрыгожванні і іншыя прадметы грамадзянскага ўжытку», — расказалі ў пракуратуры.

Цырымонія перапахавання адбылася ў вёсцы Віць, дзе раней ужо былі пахаваныя мірныя грамадзяне, якія загінулі ад рук фашыстаў. Прысутнічалі прадстаўнікі мясцовай улады, супрацоўнікі сілавых ведамстваў, актывісты палітычнай партыі і грамадскіх аб’яднанняў, школьнікі і мясцовыя жыхары.

«У чарговы раз мы збіраліся ў вёсцы Віць, каб праз дзесяцігоддзі выканаць свой святы абавязак і аддаць зямлі астанкі людзей. Іх жыцці абарваныя рукамі тых, хто з-за жорсткасці забыўся пра сваё чалавечае аблічча. Дзякуючы карпатлівай працы пракурорска-следчай групы па расследаванні крымінальнай справы пра генацыд беларускага народа ў гады Вялікай Айчыннай вайны становіцца менш белых плям у нашай гісторыі», — сказаў пракурор Хойніцкага раёна Андрэй Судом.

Прысутныя ўшанавалі памяць загінулых хвілінай маўчання, усклалі кветкі і яловую гірлянду да месца пахавання.