У Беларусі ўдасканальваецца сістэма выплат дапамог па доглядзе інвалідаў I групы і пажылых грамадзян. Адпаведную пастанову падпісаў Прэм’ер-міністр Аляксандр Турчын, паведамляе БелТА.
Дакументам уносяцца змяненні ў палажэнне аб парадку назначэння і выплаты дапамогі па доглядзе інваліда I групы або асобы, якая дасягнула 80-гадовага ўзросту, зацверджаная пастановай урада ад 6 верасня 2006 года № 1149.
Пастанова аб’ядноўвае шэраг змяненняў, накіраваных на забеспячэнне бясшвовага пераходу ў прадастаўленні сацыяльнай падтрымкі бацькам, якія даглядаюць дзіця-інваліда пры дасягненні ім 18-гадовага ўзросту. Бацькі, апекуны (папячыцелі), якія атрымліваюць дзяржаўныя пенсіі, захаваюць за сабой права на атрыманне дапамогі па доглядзе, якая ім выплачвалася да паўналецця іх дзіцяці-інваліда. Па сутнасці, за маці-пенсіянеркай захоўваецца той аб’ём сацыяльнай абароны, які забяспечваўся дзяржавай пасля атрымання яе дзіцем інваліднасці. Пры гэтым уводзіцца дадатковая ўмова — такі бацька (маці), апякун не павінен сам з’яўляцца інвалідам I групы.
Таксама ў дакуменце прадугледжана ўрэгуляванне падыходаў па назначэнні дапамогі па доглядзе пры дасягненні дзіцем-інвалідам 18-гадовага ўзросту і ўстанаўленні яму інваліднасці I групы. Назначэнне дапамогі па доглядзе інваліда з дзяцінства I групы будзе праводзіцца не з даты падачы заявы, а з даты ўстанаўлення інваліднасці I групы ўпершыню пасля дасягнення дзіцем-інвалідам 18-гадовага ўзросту. Пры гэтым заяву аб назначэнні дапамогі па доглядзе неабходна будзе падаць на працягу месяца з дня афармлення заключэння медыка-рэабілітацыйнай экспертнай камісіі.
Прадугледжваецца забеспячэнне дадатковага догляду непрацаздольных грамадзян у арганізацыях аховы здароўя, у прыватнасці захаванне дапамогі па доглядзе за перыяд знаходжання грамадзяніна, які мае патрэбу ў пастаянным доглядзе, на стацыянарным лячэнні — у выпадку дакументальнага пацвярджэння ажыццяўлення дадатковага догляду непрацаздольнага ва ўмовах арганізацыі аховы здароўя.
Таксама дакументам прадугледжана прыпыненне выплаты дапамогі па доглядзе ў перыяд часовага (да 14 дзён) спынення догляду па асабістых абставінах (са згоды грамадзяніна, які мае патрэбу ў пастаянным доглядзе).
Дакумент таксама аб’ядноўвае шэраг змяненняў, накіраваных на рэалізацыю адзіных падыходаў да назначэння дапамогі па доглядзе асоб, якія знаходзяцца ў водпуску па доглядзе дзіцяці да дасягнення ім узросту 3 гадоў. Права на дапамогу атрымліваюць асобы, якія знаходзяцца ў водпуску па доглядзе дзіцяці да 3 гадоў, з ліку: навучэнцаў на дзённай форме атрымання адукацыі, тых, хто праходзіць падрыхтоўку ў клінічнай ардынатуры ў вочнай форме. Да ўнясення змяненняў такім правам валодалі толькі грамадзяне, якія знаходзяцца ў водпуску па доглядзе дзіцяці да 3 гадоў па месцы работы або ваеннай службы (службы).
Пастанова прадугледжвае таксама пашырэнне падстаў для спынення выплаты дапамогі па доглядзе (у сувязі з адсутнасцю патрэбнасці ў пастаянным доглядзе, а таксама заканчэннем тэрміну дзеяння дазволу на пастаяннае пражыванне ў Беларусі замежным грамадзянам і асобам без грамадзянства).