Ці дазволены выпальванні травы і як знізіць рызыкі, растлумачылі БелТА ў МНС.

Нярэдка ўладальнікі на сваіх зямельных участках стараюцца навесці парадак з дапамогай выпальвання травы. Пакуль адны лічаць, што гэта карысць для зямлі і абнаўлення тэрыторый, іншыя хвалююцца, гледзячы, як на іх агароджу ляцяць языкі полымя. Ратавальнікі расказалі асноўныя правілы бяспекі.

У МНС нагадалі, што выпальванне сухой расліннасці, траў на корані, а таксама ржышча і пажніўных рэшткаў з’яўляецца незаконным і ў адпаведнасці з артыкулам 16.40 КаАП вядзе да адміністрацыйнай адказнасці. Акрамя таго, у выпадках, калі такія дзеянні прыводзяць да прычынення ўрону ў асабліва вялікім памеры, можа наступіць і крымінальная адказнасць.

У адпаведнасці з ПВКаАП упаўнаважанымі органамі, надзеленымі правам на складанне пратаколаў аб адміністрацыйных правапарушэннях па арт.16.40 КаАП, з’яўляюцца падраздзяленні Міністэрства прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя, дзяржаўных прыродаахоўных устаноў, якія ажыццяўляюць кіраванне запаведнікамі і нацыянальнымі паркамі, а таксама органаў, якія ажыццяўляюць дзяржкантроль у галіне выкарыстання, аховы, абароны і ўзнаўлення лясоў.

«Патрабаванні правіл пажарнай бяспекі таксама забараняюць выпальванне сухой расліннасці на корані, на прысядзібнай тэрыторыі, зямельных участках, выдзеленых для вядзення калектыўнага садаводства або дачнага будаўніцтва. У гэтым выпадку адміністрацыйная адказнасць надыходзіць у адпаведнасці з артыкулам 24.36 КаАП», — адзначылі ў ведамстве.

• Таксама ў МНС растлумачылі, што на прысядзібнай тэрыторыі і зямельных участках дапускаецца раскладанне вогнішчаў, выкарыстанне спецыяльных прыстасаванняў для прыгатавання ежы — мангалаў, грыляў, барбекю і іншага — пры ўмове выканання правіл бяспекі. У прыватнасці, раскладаць вогнішчы неабходна пры ўмове забеспячэння бесперапыннага візуальнага кантролю за працэсам гарэння і тлення, а таксама без выкарыстання для распальвання лёгкіх на загаранне і гаручых вадкасцей (за выключэннем вадкасцей, спецыяльна прызначаных для распальвання).

Месцы для раскладання вогнішчаў павінны быць ачышчаны ад гаручых рэчываў і матэрыялаў, сухой расліннасці і забяспечаны сродкамі тушэння. Працэс гарэння і тлення павінен ажыццяўляцца такім чынам, каб полымя і іскры не пападалі на гаручыя элементы будынкаў, гаспадарчых будынкаў і збудаванняў, на гаручыя рэчывы і матэрыялы, якія захоўваюцца. Пры гэтым бяспечная адлегласць вызначаецца грамадзянінам самастойна, зыходзячы з памераў вогнішча, віду гаручых матэрыялаў і ўмоў надвор’я. Пасля заканчэння працэсу гарэння рэшткі матэрыялаў, якія гараць (тлеюць), павінны быць патушаны да поўнага спынення тлення.

Усім, хто стаў сведкам гарэння сухой расліннасці, належыць ацаніць абстаноўку. «Калі ачаг невялікі, збіце полымя вязкай прутоў або галін ліставых дрэў, закідайце пяском або заліце ​​вадой. Затым патушыце пажар, не сыходзьце да той пары, пакуль не пераканаецеся, што агонь не разгарэўся зноў. Калі ж ачаг вялікі, неадкладна паведаміце па тэлефонных нумарах 101 або 112, пастарайцеся як мага хутчэй пакінуць месца пажару», — рэзюмавалі ў МНС.