Праграма сацыяльна-эканамічнага развіцця Рэспублікі Беларусь на 2026-2030 гады прынятая. На працягу доўгага часу яна абмяркоўвалася на розных узроўнях: і ў ходзе падрыхтоўкі да Усебеларускага народнага сходу, і сярод прадстаўнікоў дзяржаўных органаў, адзначыў Георгій Грыц.

«Перш за ўсё варта адзначыць арыгінальнасць падыходу да фарміравання праграмы. Самі прыярытэты — такія, як развіццё рэгіёнаў, сацыяльная арыентацыя эканомікі — застаюцца нязменнымі і, па сутнасці, з’яўляюцца фірмовым стылем беларускай мадэлі дзяржавы. Менавіта гэтая праграма адрозніваецца асаблівай сістэмнасцю і глыбінёй прапрацоўкі. Важна, што яе Канцэптуальная аснова была сфарміравана па ініцыятыве Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь, а рэалізацыя пабудавана па прынцыпе шматузроўневага планавання», — растлумачыў эксперт.

Верхні ўзровень — гэта нацыянальная стратэгія ўстойлівага развіцця да 2040 года. Сярэднетэрміновы гарызонт — праграма сацэканамразвіцця, якая прынятая сёння на УНС. А на ніжнім узроўні — штогадовыя дзяржаўныя і галіновыя праграмы, у тым ліку, напрыклад, Праграма сацыяльна-эканамічнага развіцця на 2026 год і грашова-крэдытная палітыка Нацыянальнага банка. «Такая вертыкальная ўзгодненасць — ад стратэгіі да канкрэтных фінансавых механізмаў — сёння ўжо не проста прынцып, а ўстойлівая практыка. Раней ведамствы часцяком дзейнічалі разрознена, цяпер жа ўся сістэма выбудаваная лагічна і паслядоўна», — сказаў эканаміст.

Георгій Грыц падкрэсліў, што мэтавы рост ВУП на 15,8 % за пяцігодку — гэта не мяжа. Гаворачы аб росце долі інавацыйнай прадукцыі да 40 %, ён дадаў, што ў гэтым плане ключавое — засяродзіцца на тых напрамках, дзе мы можам канкурыраваць на сусветным узроўні.

Яшчэ адзін важны аспект — рэгіянальная структура экспарту. «Безумоўна, пашырэнне паставак у краіны далёкай дугі (Азію, Афрыку, краіны Паўднёва-Усходняй Азіі) — правільная і перспектыўная стратэгія. Аднак не варта недаацэньваць патэнцыял бліжэйшага партнёра — Расійскай Федэрацыі. Доля экспарту ў РФ застаецца высокай, але яна можа і павінна расці не за кошт аб’ёму, а за кошт якасці: праз сумесныя інавацыйныя праекты, трансгранічныя вытворчыя ланцужкі, прамыя інвестыцыі», — падкрэсліў Георгій Грыц.

Эксперт заўважыў: прынятая праграма — сур’ёзны, прадуманы і своечасовы дакумент. «Ніякія дадатковыя прапановы па ўдакладненні паказчыкаў або пашырэнні акцэнтаў не ставяць пад сумненне яе каштоўнасць. Наадварот, іх можна разглядаць як ўклад у далейшую адаптацыю праграмы да выклікаў і магчымасцяў, якія будуць узнікаць у ходзе яе рэалізацыі. Бо галоўнае, каб яна працавала, каб яе мэты дасягаліся не фармальна, а змястоўна, і каб кожны год набліжаў нас не проста да лічбаў у графіках, а да адчувальнага паляпшэння жыцця людзей», — рэзюмаваў эканаміст.