Аляксандр Ягораў падкрэсліў, што накапленне рэзерваў — гэта заўсёды пошук выверанага балансу паміж будучыняй і сучаснасцю. «Рэзервы — гэта не склад, гэта рабочы інструмент нашай палітыкі. Перш за ўсё мы яго прымяняем, каб згладжваць рэзкія ваганні валютнага курса», — сказаў першы намеснік старшыні праўлення Нацбанка.

«Мы перайшлі ад простага падтрымання ўзроўню золатавалютных рэзерваў да іх агрэсіўнага накаплення ў перыяды спакою. Сённяшнія 15 мільярдаў — гэта вынік работы над памылкамі. Мы зразумелі, што запас павінен быць не проста трывалым, ён павінен мець зачын на выпадак самых непрадказальных падзей», — сказаў першы намеснік старшыні праўлення Нацбанка.

Паводле яго слоў, вясной 2026 года з-за знешніх фактараў расійскі рубель пачаў анамальна хутка ўмацоўвацца да долара і еўра, што паўплывала і на наш рынак. Акрамя таго, кампаніі-экспарцёры больш актыўна прадавалі заробленую замежную валюту, і ў выніку накапіўся яе лішак.

«Каб гэты лішак не прывёў да непажаданага ўмацавання беларускага рубля, калі нашым экспарцёрам цяжэй прадаваць сваю прадукцыю на знешніх рынках, Нацбанк скупіў лішнюю валюту і папоўніў ёю рэзервы. Толькі за красавік 2026 года Нацбанк купіў амаль $500 млн», — падкрэсліў Аляксандр Ягораў.

Усяго за студзень-красавік чысты продаж валюты насельніцтвам склаў каля $640 млн, і гэта тэндэнцыя прадаўжаецца.

«Прададзеная валюта не прападае: значную яе частку выкупляе Нацбанк і ўключае ў золатавалютныя рэзервы. Такім чынам, асабістыя зберажэнні людзей апасродкавана ўзмацняюць фінансавую падушку краіны. Гэта самая здаровая і правільная крыніца росту эканомікі», — адзначыў Аляксандр Ягораў.