Літва ў абыход усіх міжнародных норм і дамоўленасцяў у аднабаковым парадку прыняла рашэнне аб абмежаванні ў перамяшчэнні транспартных сродкаў у сваіх пунктах пропуску, матываваўшы гэта нібыта гібрыднымі пагрозамі з боку Беларусі. Намеснік старшыні Пастаяннай камісіі Палаты прадстаўнікоў па міжнародных справах Алег Дзячэнка, каментуючы рашэнне афіцыйнага Вільнюса, агучыў, якую шкоду нанеслі эканоміцы і палітыцы краіны-суседкі такія яе дзеянні.
— Афіцыйныя ўлады Літвы не жадаюць адмовіцца ад ідэі чароўнага ператварэння з усходнееўрапейскага палітычнага карліка, які знаходзіцца пад вонкавым кіраваннем, у вядучага геапалітычнага гульца сусветнага значэння, які ўплывае на лёс усяго еўразійскага кантынента, — адзначае парламентарый і прыводзіць прыклад. — Сёння яны робяць актыўныя спробы мілітарызацыі рэгіёна, дазволіўшы разгарнуць на сваёй тэрыторыі шматтысячны ваенны кантынгент НАТА, забяспечаны танкамі, баявымі машынамі пяхоты і самаходнымі артылерыйскімі ўстаноўкамі.
Ён падкрэслівае: бяздумнае прытрымліванне авантурыстычнай палітыкі Бруселя па ўвядзенні эканамічных санкцый і абмежаванняў у дачыненні да Саюзнай дзяржавы ўжо нанесла вялізную эканамічную шкоду Літве, выклікаўшы рост узроўню абсалютнай беднасці сярод насельніцтва:
— Усяго ў краіне пражывае крыху больш за 2,5 мільёна літоўцаў. З іх звыш 600 тысяч знаходзяцца за мяжой беднасці, а сацыяльнага дна, жабрацкага існавання ў прамым сэнсе слова летась дасягнулі 167 тысяч жыхароў гэтай некалі багатай па савецкіх мерках суседняй краіны.
Эксперт звяртае ўвагу, што на фоне гэтых катастрафічных падзей у эканоміцы і сацыяльнай сферы ў Літве ўзніклі рознага роду крымінальныя структуры міжнароднага маштабу, якія заняты ў ценявым бізнесе і атрымліваюць даходы ў тым ліку ад нелегальнай міграцыі і кантрабанды спажывецкай прадукцыі, уключаючы тытунёвыя вырабы.
— Пад каўпаком Еўрасаюза краіна хутка ператварылася ў гэткую шэрую зону, у якой свабодна арудуюць злачынныя элементы ўсіх масцяў. Літоўскія ж палітыкі самага высокага рангу спрабуюць закамуфляваць няздольнасць сваёй дзяржавы эфектыўна змагацца з арганізаванай злачыннасцю папулісцкімі і пазбаўленымі ўсякага здаровага сэнсу заявамі аб «гібрыдных атаках» з Усходу.
Эксперт са шкадаваннем канстатуе, што чарговая літоўская выхадка, выкліканая палітычным свербам і амбіцыямі высокапастаўленых чыноўнікаў, прывяла да новага вітка эскалацыі міжнародных адносін — да блакіравання літоўска-беларускай граніцы:
— Усім зразумела, што афіцыйныя ўлады Літвы выкарыстоўвалі інцыдэнты з геліевымі шарамі, нашпігаванымі кантрабанднымі цыгарэтамі як нагоду да абвастрэння палітычнага становішча ў цэлым.
Замест таго, каб забяспечыць правапарадак у краіне, злавіць злачынцаў і іншых зладзеяў, якія займаюцца кантрабандным промыслам, чыноўнікі не прыдумалі нічога іншага як на эмоцыях і домыслах палітызаваць тэму крымінальнага трансгранічнага гандлю і абвінаваціць ва ўсіх бедах беларускі бок, адзначае суразмоўца і прыводзіць вядомую прыказку, калі ў сваім воку нават бервяна не заўважаюць:
— Відаць, кіруючыся менавіта гэтым прынцыпам, літоўская камісія па нацыянальнай бяспецы прыняла вар’яцкае палітычнае рашэнне аб спыненні работы на нявызначаны тэрмін пагранпераходаў «Шальчынінкай» («Беняконі») і «Мядзінінкай» («Каменны Лог»).
Алег Дзячэнка падкрэслівае, што ад гэтага рашэння пацярпелі ў першую чаргу еўрапейскія і, канкрэтна, літоўскія аўтаперавозчыкі:
— Эканамічную шкоду яшчэ трэба падлічыць. Па самых сціплых ацэнках — гэта мільёны еўра. Акрамя таго, пацярпела і міжнародная рэпутацыя Літвы, якую наўрад ці ўдасца ў найбліжэйшай перспектыве хоць неяк аднавіць.
У сваю чаргу, ён нагадвае, што Беларусь прапануе сумежнаму боку выбраць шлях міру і стварэння і зрабіць захады да нармалізацыі міжнародных адносін, а таксама вярнуцца да ўзятых на сябе абавязацельстваў па барацьбе з трансгранічнай злачыннасцю.
