Тэрмаізалюючая коўдра, кавалак плёнкі або фольгі могуць спатрэбіцца на выпадак вымушанага начлегу ў лесе у час паходу па грыбы і дзікія ягады, расказалі РІА «Новости» ў галоўным упраўленні грамадзянскай абароны Маскоўскай вобласці.

«Пачынаецца сезон збору грыбоў і дзікіх ягад. З сабой абавязкова вазьміце невялікі кавалак плёнкі або фольгі, тэрмакоўдру — для сховішча на выпадак вымушанага начлегу», — адзначылі ратавальнікі.

Яны таксама рэкамендуюць узяць з сабой у лес дажджавік, ежу, пітную ваду і неабходныя лекі, калі іх трэба прымаць па раскладзе. Паспрабуйце таксама не забыцца запалкі, ліхтарык, нож, гадзіннік, компас, свісток, сродак ад насякомых, зараджаны тэлефон, герметычны пакет або чахол для тэлефона, каб абараніць яго ад вільгаці.

«Перад паходам у лес складзіце прыкладны маршрут, вызначце арыенціровачны час вяртання, папярэдзьце блізкіх аб тым, куды вы накіроўваецеся, па якім маршруце і калі плануеце вярнуцца», — рэкамендуюць эксперты.

Знаходзячыся ў лесе, ніколі не зразайце шлях праз незнаёмыя ўчасткі: балоты, яры і бураломы — яны галоўная прычына траўмаў і страты часу. Заўсёды прытрымлівайцеся маршруту, нават калі ён здаецца даўжэйшым, раяць у МНС. Апранайцеся ў яркія колеры, каб адзенне не злівалася з лясной мясцовасцю (не — зялёнаму і варыяцый колеру хакі!). Можна ўзяць з сабой святлоадбівальную камізэльку.

«Калі вы ці хто-небудзь з вашых блізкіх згубіліся, адразу тэлефануйце ў службу выратавання па нумары 112; пры званку назавіце максімальна дакладныя арыенціры — нумар бліжэйшага квартальнага слупа, прыкметны яр, лінію ЛЭП, раку або прасеку; уключыце геалакацыю ў тэлефоне, паведаміце дыспетчару свае каардынаты або адпраўце метку праз смс/месенджар — гэта значна паскорыць пошукі; калі тэлефон не ловіць сетку — падніміцеся на ўзвышша або ўзгорак, там сігнал можа з’явіцца», — параілі спецыялісты.

Часта ў пошукавых аперацыях прымаюць удзел кінолагі з сабакамі. Жывёлы спецыяльна навучаны шукаць людзей па біялагічным паху, які яны адчуваюць прыкладна за паўкіламетра. Выявіўшы чалавека, сабака сігналізуе пра гэта гучным і залівістым брэхам, а затым садзіцца побач і чакае, калі падаспее дапамога. Таму яшчэ адна парада тым, хто заблукаў у лесе, — ні ў якім разе не баяцца сабакі і не спрабаваць ад яго ўцячы або адбіцца.