Канцэрт-рэквіем «Кожны трэці» ў Казані стаў яшчэ больш уражальным, расказала журналістам генеральны прадзюсар праекта, лаўрэат прэміі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь «За духоўнае адраджэнне», уладальнік медаля Францыска Скарыны Ганна Сялук, паведаміла БелТА.
«Праект у Казані, паводле нашых ацэнак, быў самым маштабным. І пакуль складана сказаць, на якой пляцоўцы мы зможам яго прадставіць больш маштабна. Мы вельмі рады, што ўсё атрымалася, і нам удалося пераўтварыць і дапоўніць яго такім чынам, каб праект стаў яшчэ больш уражальным», — сказала Ганна Сялук.
Паводле яе слоў, у Казані ўпершыню змянілася агульнае напаўненне праекта: прайшла прэм’ера песні «Дзеля жыцця». Гэтая кампазіцыя — пра барацьбу дабра і зла, і пра тое, што неабходна захоўваць святло ў сэрцы і ісці з ім па жыцці. «Зло было, ёсць і, на жаль, будзе, але калі ў цябе знойдзецца сіла і жаданне для таго, каб несці наперад праўду і святло і весці за сабой іншых людзей, то ў цябе ўсё абавязкова атрымаецца», — падкрэсліла прадзюсар.
«Ствараючы праект, мы планавалі толькі адзін паказ у Музеі Перамогі на Паклоннай гары напярэдадні 80-годдзя вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў. Мы не думалі, што ён атрымае такое развіццё і такое доўгае жыццё. Зразумела, што ёсць тэлевізійныя версіі, але многія гарады і пляцоўкі выказваюць вялікую зацікаўленасць у тым, каб мы прыехалі і паказалі наш канцэрт-рэквіем», — дадала Ганна Сялук, якая ўпэўнена, што праект падобны да жывога арганізма. Бо, нягледзячы на пастаяннае напаўненне, ён мае рознае аблічча на кожнай пляцоўцы, што абумоўлена рознымі тэхнічнымі магчымасцямі і адаптацыяй для кожнай новай канцэртнай залы.
Ганна Сялук нагадала, што ў праекце задзейнічаны не адзін творчы калектыў — склад уключае да 160 чалавек, з іх больш за сто артыстаў узростам ад шасці да сямідзесяці гадоў, якія прадстаўляюць розныя сферы дзейнасці і кірункі мастацтва.
«Кожны трэці» — унікальны праект, які ўяўляе сабой сінтэз тэатральнага і музычнага мастацтва, дакументалістыкі і сучасных тэхналогій. На працягу канцэрта дэманструюцца рэдкія кадры ваеннай і пасляваеннай хронікі, фотадакументы, прыводзяцца гістарычныя факты і ўдакладненыя звесткі і лічбы. У праекце кожны артыст і эпізод з’яўляюцца часткай агульнага палатна, якое распавядае як пра боль цэлага народа, так і пра трагічныя лёсы асобных людзей.
