Пра гэта РІА «Новости» расказаў урач-эксперт Мікіта Гур’янаў.

«Адной з самых недаацэненых прычын пагаршэння памяці застаецца сіндром абструктыўнага апноэ сну. Чалавек можа спаць належныя восем гадзін, але пры гэтым дзясяткі разоў за ноч яго дыханне кароткачасова спыняецца, а мозг перажывае эпізоды гіпаксіі. У выніку фазы глыбокага сну, якія патрэбныя для аднаўлення і нармальнай фіксацыі інфармацыі, проста не фарміруюцца. Днём чалавек скардзіцца на туман у галаве, але рэдка звязвае гэта з храпам і якасцю сну», — адзначыў спецыяліст.

Акрамя таго, праблемы з памяццю могуць узнікнуць з-за недахопу вітаміну B12. Недахоп выклікае запаволенне правядзення нервовых імпульсаў і адбівацца не толькі на агульным самаадчуванні, але і на памяці. Апроч гэтага, слабасць, стамляльнасць і цяжкасці з канцэнтрацыяй можа выклікаць і скрыты дэфіцыт жалеза. Таксама на мысленне ўплываюць гармоны шчытападобнай залозы.

Адзначаецца, што невідавочнай прычынай пагаршэння памяці можа стаць прыём лекаў з антыхалінергічным эфектам, бо такія прэпараты могуць прыгнятаць кагнітыўныя функцыі, і чалавек пачынае ўспрымаць затарможанасць і няпамятлівасць як натуральную праяву ўзросту. Да такіх лекаў адносяцца частка антыгістамінных прэпаратаў, міярэлаксанты, бензадыязепінаў і некаторыя заспакаяльныя сродкі.

«Пры гэтым сама па сабе няпамятлівасць яшчэ не заўсёды сведчыць аб хваробе. Насцярожваць павінна яе нарастанне і ўплыў на паўсядзённае жыццё: калі чалавеку становіцца цяжэй працаваць, ён забываецца на важныя падзеі, блытаецца ў знаёмых маршрутах, горш арыентуецца ў часе або прасторы, гэта ўжо прычына не адкладваць абследаванне», — дадаў эксперт.

Ён таксама падкрэсліў, што трэба звярнуць увагу на наяўнасць апатыі, раздражняльнасці, а таксама на страту цікавасці да звыклых заняткаў, таму што часам зніжэнне памяці аказваецца маскай дэпрэсіі. Паводле яго слоў, у такіх выпадках варта пачынаць абследаванні не з МРТ, а з выключэння абарачальных прычын.

«Пагаршэнне памяці далёка не заўсёды азначае неабарачальныя ўзроставыя змены. Нярэдка гэта сімптом, які яшчэ можна скарэктаваць, калі своечасова зразумець, што менавіта перашкаджае мозгу працаваць нармальна», — падсумаваў спецыяліст.