«Міністэрства замежных спраў Беларусі з глыбокім шкадаваннем успрыняла рашэнне ўкраінскага боку аб спыненні дзеяння двухбаковага міжурадавага пагаднення аб аператыўным паведамленні аб ядзернай аварыі і супрацоўніцтве ў галіне радыяцыйнай бяспекі, — сказаў Руслан Варанкоў. — Беларускі бок не атрымаў афіцыйнага паведамлення аб гэтым рашэнні па дыпламатычных каналах, тады як па ўмовах пагаднення яно спыніць сваё дзеянне пасля заканчэння шасці месяцаў з моманту атрымання такога паведамлення».

Прэс-сакратар знешнепалітычнага ведамства канстатаваў, што гэты крок не адменіць супрацоўніцтва як такое. Беларусь і Украіна застаюцца бакамі Канвенцыі аб аператыўным апавяшчэнні аб ядзернай аварыі 1986 года, якая прадаўжае дзейнічаць у поўным аб’ёме. Акрамя таго, захоўваюцца афіцыйныя механізмы апавяшчэння праз МАГАТЭ.

«Аднак двухбаковы фармат не з’яўляецца простым дубліраваннем канвенцыі. Гэта больш аператыўны, канкрэтны і прадказальны спосаб узаемадзеяння. Самае важнае, што сыдзе разам з пагадненнем, — ранняе папярэджанне, прамы кругласутачны канал сувязі і штогадовы абмен данымі аб бяспецы ядзерных аб’ектаў», — растлумачыў Руслан Варанкоў.

Паводле яго слоў, асабліва паказальна, што такое рашэнне прымае менавіта Украіна — дзяржава, якая, як і Беларусь, панесла каласальныя страты ад Чарнобыля і, здавалася б, лепш за іншых павінна разумець цану запозненай інфармацыі.

«Кіеў не можа не ўсведамляць, што падрывае абарону ўласных грамадзян, прыносячы іх у ахвяру скарацечнай палітычнай кан’юнктуры, якая не мае нічога агульнага з радыяцыйнай бяспекай», — падкрэсліў прэс-сакратар МЗС. — Радыяцыйная рызыка не ведае дзяржаўных граніц і не дзеліць людзей на сваіх і чужых. Калі размова ідзе аб своечасовым апавяшчэнні, аб даных маніторынгу, аб прагнозе распаўсюджвання выкіду, адлік ідзе на гадзіны, а часам і на хвіліны".

Руслан Варанкоў канстатаваў, што ў гэтых умовах любы недахоп у аператыўным узаемадзеянні прывядзе да патэнцыяльнай пагрозы для жыцця і здароўя простых людзей па абодва бакі граніцы.