Пры сустрэчы са змяёй не варта спрабаваць узяць яе ў рукі ці прагнаць. Самае бяспечнае рашэнне — не набліжацца да паўзуна і спакойна прайсці міма. Аб гэтым расказаў герпетолаг Уладзімір Чэрлін, паведамляе REGIONS.RU.

Па словах спецыяліста, непасрэдную небяспеку для чалавека ўяўляе гадзюка, аднак нават яна не праяўляе агрэсію без прычыны. Эксперт падкрэсліў, што змеі не нападаюць першымі, калі іх не трывожыць.

Ён растлумачыў, як адрозніць гадзюку ад вужа. Паводле яго слоў, афарбоўка гадзюкі можа быць самай рознай — ад чорнай і шэрай да зялёнай, чырвонай або сіняватай. Пры гэтым у большасці асобін уздоўж спіны праходзіць добра прыкметная зігзагападобная паласа, якая лічыцца адной з асноўных адметнасцяў.

Вуж, як адзначыў спецыяліст, звычайна мае аднатонную афарбоўку — ад светла-шэрай да чорнай. Акрамя таго, у звычайнага вужа на задняй частцы галавы добра адрозныя дзве светлыя плямы — жоўтыя або бялёсыя.

У гадзюкі даўжыня цела карацейшая — 30–35 см. Цела кароткае, тоўстае, «абсечаны» хвост. Паглядзіце ўважліва і на галаву змяі, якая сустрэлася, — у гадзюкі галава трохвугольнай формы, падобная на кап’ё. У вужа — набліжаецца да яйцападобнай.

Што рабіць...

пры сустрэчы з любой змяёй

Самая каштоўная парада — не рабіць рэзкіх рухаў. Ні вуж, ні гадзюка не палююць на людзей. Чалавек для іх — перашкода або пагроза, але не ежа.

«Лепшае, што можна зрабіць, — замерці, даць змяі ўпаўзці самой ці вельмі павольна адступіць назад. Не размахваць палкай, не спрабаваць штурхнуць ці злавіць. Калі гэта вуж — нічога страшнага. Калі гадзюка — адысці не менш чым на метр-паўтара, на такую адлегласць кідка ёй дакладна не хопіць», — дадаў эксперт.

пры ўкусе гадзюкі

У выпадку ўкусу, па словах спецыяліста, галоўнае — не панікаваць, але дзейнічаць неадкладна: выклікаць хуткую або самастойна адправіцца ў бальніцу.

«Катэгарычна нельга рэзаць ранку, прыпякаць, накладваць жгут — гэтыя народныя спосабы толькі шкодзяць. Трэба абезрухоміць укушаную канечнасць, піць больш вады і чакаць медыкаў», — папярэдзіў герпетолаг.

Ён таксама адзначыў, што лепшае лячэнне — прафілактыка: уважліва глядзець пад ногі ў лесе, не соваць рукі ў норы і карчакі, насіць высокія чаравікі ў траве. І галоўнае — ведаць у твар таго, хто паўзе па сцяжынцы.

калі змяя пасялілася ў садзе

З надыходам цяпла змеі выходзяць са спячкі і накіроўваюцца на пошукі зручнага сховішча, каб вывесці патомства. Ідэальныя месцы — кампосная куча, сена або раслінныя рэшткі на агародзе, якія вылучаюць цяпло. Яны будуць абаграваць яйкі ці дзіцянят, якія толькі што нарадзіліся. Узамен за дадзенае месца лускаватыя суседзі будуць добрасумленна знішчаць шкоднікаў: мышэй і смаўжоў, дапамагаючы агародніку захаваць ураджай. Пры гэтым яны не стануць раскопваць градкі, шумець і ўсяляк паспрабуюць застацца незаўважанымі.

Калі ў садзе жыве вуж, вам пашанцавала. Паспрабуйце лішні раз не турбаваць яго і неўзабаве вы заўважыце, як папуляцыя грызуноў на ўчастку паменшылася. Калі суседства нават з неядавітымі змеямі вам не па душы, рэгулярна касіце траву, выкарчоўвайце гнілыя пні, не пакідайце стагі сена, спілаваныя галінкі і раслінныя рэшткі. На голым участку змеям не будзе дзе хавацца ад вожыкаў, соў і ліс, якія любяць паласавацца паўзунамі.

Калі ж у вас на ўчастку завялася гадзюка, не спрабуйце пазбавіцца ад яе самастойна, гэта работа для спецыялістаў. Патэлефануйце ў МНС і не набліжайцеся да яе. Не трэба тыкаць у яе палкай, спрабуючы прагнаць, каб не раззлаваць і не справакаваць напад.