Аляксандр Галата — першы беларус, якому скарылася дыстанцыя. Інспектар ДПС — па прафесіі чалавек з асаблівай прагай новых эмоцый і праверкі сябе на трываласць.

Для Якуціі такія ўмовы надвор’я не выпрабаванні. Зіма — стыль жыцця, дзевяць месяцаў у годзе. І летам бываюць сюрпрызы да мінус 10. Аймякон называюць самым халодным пастаянна населеным месцам на Зямлі. Дыханне ператвараецца ў пару і асядае на твары ледзяшамі. Сюды не трапляюць выпадкова — прыязджаюць выпрабаваць сябе ў экстрэмальным марафоне. Зіма з мінус 42 лічыцца цёплай. 

«Ніхто не ведае, як арганізм павядзе сябе на марозе. І я не ведаў у тым ліку, — прызнаўся Аляксандр Галата. — Цяжка трапіць. Трэба прайсці адбор. Апынуцца нават у ліку ўдзельнікаў ужо вялікае дасягненне».

Па яго словах, важна правільна падабраць экіпіроўку, разлічыць сілы. Для яго самым складаным аказалася пераадолець астатні шлях пасля таго, як прабег 30 км. «Трэба цярпець, з сабой дамовіцца. Арганізм, вядома, быў перагружаны, але было на душы спакой. Пасля фінішу эмоцыі накрываюць», — расказаў удзельнік. 

Для паспяховага старту ён перад кожным забегам праводзіць трэніроўкі і лёгкую размінку, у канцы — прагулка басанож па снезе. 

Асаблівыя патрабаванні прад’яўляліся да ўніформы — спартсмены апраналіся па прынцыпе капусты: тры пласты адзення і дзве пары шкарпэтак. Абутак ледзянеў, беглі ў красоўках, як у вайсковых берцах.

У планах у Аляксандра — заваяванне новых дыстанцый і новыя выклікі.