Аблізванне рук, спробы цягнуць прадметы ў рот і стымуляцыя вобласці рота ва ўзросце 3–4 гадоў часцей за ўсё звязаны з асаблівасцямі развіцця нервовай сістэмы. У гэтым узросце самарэгуляцыя яшчэ фарміруецца, а рот і рукі — самыя адчувальныя зоны, і праз іх дзіця:

• знаёміцца са светам,

• збірае інфармацыю,

• спрабуе знізіць напружанне,

• дапамагае сабе супакоіцца.

Падобныя паводзіны па механізме блізкія да смактання пальца ці звычкі грызці пазногці і могуць разглядацца як умоўная ўзроставая норма, паведамляе mel.fm.

З’яўленне другога дзіцяці і стрэс

Пасля нараджэння немаўляці ў сям’і ўзровень эмацыянальнай нагрузкі ў старэйшага дзіцяці павялічваецца. Змяненне звыклага ўкладу ўзмацняе патрэбнасць у спосабах самарэгуляцыі. На гэтым фоне аблізванне рук можа пачашчацца.

Празмерная ўвага да праблемы, пастаянныя забароны і абрыванні здольныя замацаваць непажаданы патэрн, паколькі паводзіны звязаны не з дысцыплінай, а са спробай зменшыць унутранае напружанне.

Што рабіць, калі дзіця цягне рукі ў рот

Псіхолагі рэкамендуюць абазначаць паводзіны як непажаданыя спакойна і без раздражнення, пераключаючы ўвагу на альтэрнатыву. Эфектыўныя бяспечныя замены: прарэзвальнікі, спецыяльныя цацкі для жавання, трубачкі рознай жорсткасці, цвёрдая ежа (сухары, яблыкі), антыстрэс-прадметы.

Карысна павялічваць сэнсорную нагрузку на працягу дня: гульні з вадой, пяском, крупамі, лепка, актыўныя рухі, арэлі, рухомыя гульні (падыдуць нават бой з падушкамі ці «куча-мала»). Важны рэгулярны цялесны кантакт — абдымкі, сумеснае чытанне, масаж.

Калі звяртацца да спецыяліста

Падставай для кансультацыі псіхолага ці псіхіятра лічыцца захаванне і ўзмацненне звычкі пасля 4–5 гадоў, імкненне глытаць неядомыя прадметы, а таксама спадарожныя затрымкі мовы, маторыкі ці складанасці ў кантакце і гульні. У такіх выпадках патрабуецца прафесійная ацэнка стану дзіцяці.