Урачысты цырыманіял ускладання вянкоў і кветак да мемарыяльнага комплексу ў гонар савецкіх воінаў-вызваліцеляў, партызан і падпольшчыкаў Віцебшчыны сабраў тысячы гараджан і гасцей паўночнай сталіцы. Роўна за тыдзень да Дня Рэспублікі яны святкавалі дзень вызвалення самога Віцебска. Напрыканцы чэрвеня 1944-га сустракаць чырвонаармейцаў з руін горада выбраліся ўсяго 118 чалавек. Сёння аб гэтым напамінаюць 118 жывых струменяў фантана на плошчы Перамогі. А тады шчаслівая вестка аб вызваленні Мінска пацвердзіла: вораг канчаткова сагнаны з нашай роднай зямлі, умацавала веру ў напазбежную перамогу над фашысцкай Германіяй.

— Мой бацька, былы партызан атрада «Смерць фашызму» брыгады імя Варашылава, што дзейнічала ў Полацка-Лепельскай зоне, Пётр Мароз, святкаваў 3 ліпеня як дзень вызвалення Беларусі па закліку сэрца яшчэ ў савецкія часы. Ён са слязьмі на вачах і ў голасе перадаваў запавет памятаць і адзначаць гэты дзень сваім дзецям і ўнукам, бо «столькі, сколькі перажыў і вытрываў беларускі народ, не выпала на долю ніводнага іншага народа», — падзялілася ўспамінамі жыхарка Віцебшчыны Валянціна Яўланава.

 

Наказ спадчынадаўцаў спраўдзіўся ў суверэннай Беларусі, Дзень Незалежнасці Рэспублікі Беларусь адзначаецца 3 ліпеня па волі нашага народа як сімвал мужнасці і патрыятызму. Гэта свята здабыта вельмі вялікай цаной, жыццём кожнага трэцяга беларуса. Іх памяць удзельнікі жалобнага мітынгу ўшанавалі хвілінай маўчання. 

 

— Знаходзячыся на свяшчэнным для нас месцы — плошчы Перамогі, хачу звярнуцца да кожнага. Вы — апора краіны, і за вамі будучыня. Якой яна будзе, залежыць толькі ад нас. Заклікаю берагчы мір і павышаць дабрабыт любімай Беларусі! — звярнуўся да ўдзельнікаў урачыстасцей старшыня аблвыканкама Аляксандр Рагожнік.

Дзень Незалежнасці Рэспублікі Беларусь і 82-ю гадавіну вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў урачыста святкуюць жыхары і госці Гомельшчыны. 

У галоўнае свята краіны больш за 20 тысяч чалавек прайшлі па цэнтры Гомеля ў шэсці пакаленняў. У святочнай калоне, якую ўзначалілі старшыня аблвыканкама Іван Крупко, старшыня Гомельскага гарвыканкама Руслан Пархамовіч, член Савета Рэспублікі, старшыня Гомельскага абласнога Савета дэпутатаў Кацярына Зенкевіч, прайшлі ветэраны і працаўнікі прадпрыемстваў і арганізацый усіх сфер сацыяльна-культурнага і эканамічнага комплексу Гомеля. Шматлюднае шэсце аб’яднала жыхароў і гасцей Гомеля і яркай «стужкай» прайшло ад плошчы Паўстання да плошчы Леніна.

Каля Вечнага агню на ўрачыстым мітынгу на плошчы Працы нашчадкі пераможцаў з удзячнасцю ўспомнілі тых, хто падарыў мірнае неба. Прадстаўнікі абласной і гарадской улады, грамадскіх аб’яднанняў і арганізацый, ветэраны, моладзь у знак павагі да подзвігу дзядоў і прадзедаў усклалі вянкі і кветкі да мемарыялу ў гонар воінаў-вызваліцеляў, партызан і падпольшчыкаў.

Сярод тых, хто нягледзячы на ​​шаноўны ўзрост (амаль 90 гадоў), імкнецца ніколі не прапускаць галоўнае свята краіны і падзяліць радасць Дня Незалежнасці Рэспублікі Беларусь — гамяльчанін Генадзь Аляксандравіч Сямашка. Ён амаль дваццаць гадоў праслужыў у ракетных войсках на Урале. Для яго важнейшае дзяржаўнае свята — магчымасць надзець парадны мундзір з медалямі і вітаць жывы паток пакаленняў - удзельнікаў святочных мерапрыемстваў.

— Калі служыў у войску далёка ад Радзімы, заўсёды было пачуццё гонару, што я - беларус! Жадаю ўсім здароўя і каб у нашай краіне быў заўсёды мір! — перадаў гамяльчанін.

Ва ўрачыстай калоне не толькі родны калектыў Гомельскага гарадскога дарожнага будаўніча-рамонтнага трэста, але і сваю сям’ю прадстаўляе Юрый Нятылькін, які ўпершыню прывёў на свята маленькага сына Ягора.

— Дзень незалежнасці — сямейнае свята! Мы як вялікая сям’я! Усім беларусам — мірнага неба над нашай краінай і працвітання Радзіме! — адрасаваў пажаданні гамяльчанін.

Ніколі не прапускаць урачыстае шэсце ў Дзень Незалежнасці Рэспублікі Беларусь — такую ​​асабістую падтрымку сваёй краіне імкнецца аказаць гамяльчанка Ніна Паўлаўна Капітонава, якая цяпер сустракае свята разам з унучкай Лізаветай.

— Радасна за нашу краіну! — не хавае эмоцыі жанчына. — Я 1951 года нараджэння, ёсць з чым параўнаць, як мы жылі калісьці, і таму толькі словы падзякі за нашае шчаслівае жыццё сёння. Жадаю, каб так, як у свята, у нас было заўсёды — мірна, дружна збіраліся, жылі дружна, працавалі, — перадала пажаданні Ніна Паўлаўна. 

— Мы беларусы — мірныя людзі, сэрцам адданыя роднай зямлі, рэальна — лепш чым у гімне і не скажаш. Мы гасцінныя, мірныя, добрыя! Хочацца, каб і нам гэта вярталася! — пажадала роднай краіне 17-гадовая Ліза Капітонава.

— Мы прадстаўляем наш любімы Гомельскі ліцейны завод Цэнтраліт і дзякуем усім за арганізацыю свята. Беларусы — людзі, якія заўсёды падтрымаюць адзін аднаго. Гэта менавіта на свяце дакладна адчуваеш. Міру ў кожным доме і на нашай зямлі, — перадалі свае пажаданні працаўніцы найбуйнейшага ліцейнага прадпрыемства краіны Дзіна і Алена. — Тое, што тут, на свяце разам увесь горад і, здаецца, уся краіна, сапраўды перажываеш, таму што кожны раз Дзень Незалежнасці — свята шчаслівых сустрэч, — дадалі гамяльчанкі.

— Мы беларусы гасцінныя і сардэчныя, — з гонарам за свой народ адзначае медработнік Гомельскай абласной клінічнай бальніцы Аліна Лупячэнка. На свяце яна з трохгадовай дачкой Варварай. — Лічу вельмі важна прыходзіць на свята сем’ямі, з дзецьмі, каб прывучаць іх перажываць такія святочныя моманты разам са сваёй краінай, каб яны разумелі, што Радзіма — гэта вялікі родны дом, і на свяце заўсёды можна адчуць, чым жыве твая краіна, якая яна. Асобная шчырая падзяка ад бацькоў за выставу тэхнікі на свяце. Дзеці — у захапленні! — перадала гамяльчанка.

Важнай часткай святкавання ў абласным цэнтры стала цырымонія ўшаноўвання тых, хто па праве зараз носіць ганаровае званне «Чалавек года» Гомельскай вобласці. Конкурс праходзіць у рэгіёне амаль два дзесяцігоддзі, а яго лаўрэаты — жыхары вобласці, якія ўнеслі важкі ўклад у развіццё вобласці і краіны, дасягнулі высокіх вынікаў у прафесійнай і грамадскай дзейнасці.

Сёлета ганаровага звання «Чалавек года» ўдастоены 23 жыхары Гомельшчыны. Пераможцы вызначаны ў сямі намінацыях: «Служу Айчыне», «Майстар», «Лідар», «Адкрыццё», «Прызванне», «Кіраўнік» і «Чалавек на зямлі». Сярод лаўрэатаў — прадстаўнікі праваахоўных органаў, органаў мясцовага кіравання, аховы здароўя, адукацыі, навукі, культуры, спорту, прамысловасці, лясной і сельскай гаспадаркі, жыллёва-камунальнай сферы, якія прадстаўляюць Гомель, Жлобін, Ветку, а таксама Брагінскі, Чачэрскі, Лельчыцкі, Акцябрскі і іншыя раёны.

У мемарыяльным комплексе «Брэсцкая крэпасць-герой» на святочны мітынг з нагоды Дня Незалежнасці сабраліся больш за 1,5 тыс. жыхароў і гасцей горада.

Да крэпасці брэстаўчане ставяцца з адмысловымі пачуццямі. Сюды мясцовыя жыхары прыходзяць у значныя для краіны і горада дні. Так сучаснікі выказваюць удзячнасць абаронцам Айчыны, якія адваявалі свабоду роднай зямлі. На плошчы Цырыманіялаў адбыўся мітынг, у якім прынялі ўдзел кіраўнікі вобласці і горада, дэпутаты, прадстаўнікі грамадскіх арганізацый, святары, дыпламаты. Прысутныя ўсклалі кветкі да Вечнага агню, ушанавалі хвілінай маўчання памяць герояў, якія загінулі за свабоду і незалежнасць Айчыны.

«3 ліпеня 1944 года стала не толькі датай вызвалення сталіцы нашай Радзімы. Гэты дзень стаў сімвалам выпакутаванай свабоды беларускага народа, яго права жыць на сваёй зямлі, гаварыць на роднай мове, гадаваць дзяцей, будаваць будучыню і самастойна вызначаць свой лёс», — падкрэсліў старшыня Брэсцкага аблвыканкама Пётр Пархомчык.

У сваіх злачынных планах нямецка-фашысцкія захопнікі ў гады Вялікай Айчыннай вайны не пакідалі будучыні беларускаму народу. Большую частку насельніцтва яны хацелі знішчыць, а астатніх зрабіць рабамі. «Але вораг пралічыўся. Ужо ў першыя гадзіны вайны ён сутыкнуўся з тым, што не маглі прадугледзець ніякія ваенныя разлікі, — нязломнай воляй людзей, гатовых стаяць да канца. У Брэсцкай крэпасці быў здзейснены подзвіг, які назаўжды змяніў уяўленне свету аб сіле духу савецкага салдата. Абаронцы крэпасці не проста абаранялі сцены, яны абаранялі гонар Радзімы, права будучых пакаленняў жыць свабодна», — адзначыў Пётр Пархомчык.

«На жаль, Брэсцкая крэпасць зноў вядзе бой, толькі цяпер — за гістарычную праўду. Асобныя палітыкі на Захадзе спрабуюць перапісаць гісторыю, паставіць знак роўнасці паміж вызваліцелямі і катамі, прынізіць вырашальны ўклад савецкага народа ў Перамогу, апраўдаць нацызм і яго саўдзельнікаў. Мы не дазволім гэтага зрабіць», — канстатаваў кіраўнік Брэсцкай вобласці.

Тысячы магіляўчан з раніцы прыйшлі на свяшчэннае для кожнага беларуса месца — Буйніцкае поле, дзе кожны сантыметр паліты крывёю абаронцаў. Тут ў 1941-м годзе на 23 дні прыпынілі рух бязлітаснай жалезнай армады вермахта савецкія воіны і апалчэнцы. Сёння на месцы былых баёў створаны мемарыяльны комплекс у гонар мужных абаронцаў і вызваленцаў.

Адкрыў святочны дзень тэатралізаваны мітынг, прысвечаны 85-годдзю абароны Магілёва і Дню Незалежнасці. Удзел ва ўрачыстых мерапрыемствах прыняло кіраўніцтва вобласці і горада, дэпутаты, сенатары, прадстаўнікі працоўных калектываў, грамадскіх арганізацый, моладзь. Памяць абаронцаў была ўшанаваная хвілінай маўчання, да мемарыяльнай капліцы ляглі жывыя кветкі ад удзячных нашчадкаў. 
Адразу ж пасля тэатралізаванага мітынгу адбылася ўрачыстая цырымонія ўручэння сертыфікатаў удзельнікам маладзёжнага патрыятычнага праекта «Дарогамі Памяці і Славы». 

На галоўнай святочнай пляцоўцы ў Буйнічах сёння адбываецца шмат урачыстасцяў. Адна з іх прысвечаная прыняццю Кодэкса гонару дзяржаўнага грамадзянскага служачага Дзяржаўнай інспекцыі аховы жывёльнага і расліннага свету пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь. Удзел ва ўрачыстасцях прыняў начальнік гэтай інспекцыі Юрый Тэртэль. Супрацоўнікі Дзяржінспекцыі ўсіх абласцей паабяцалі ахоўваць прыроду, служыць Радзіме і добрасумленна выконваць свае абавязкі. Як адзначалася ў прамове, Буйніцкае поле стала сімвалам непахіснасці і мужнасці і асаблівая пашана менавіта на ім прыняць Кодэкс гонару. 

Сёння Кнігу славы Магілёўшчыны, якая захоўваецца ў музеі з аднайменнай назвай, папоўняць тры прозвішчы — ганаровага грамадзяніна Магілёва, ветэрана Вялікай Айчыннай вайны, уладальніка ордэна Айчыннай вайны 1-й ступені, медаля «Партызан Айчыннай вайны» 2-й ступені Міхаіла Цітова, прафесара кафедры эканамічнай тэорыі Беларускай дзяржаўнай сельгасакадэміі, уладальніцы медаля «За працоўныя заслугі» Ларысы Пакуш, уладальніцы ордэна «Знак Пашаны» і медаля «За доблесную працу» Веры Кастэнка. Усім ім будуць уручаны пасведчанні аб занясенні ў Кнігу славы Магілёўшчыны. 

Ва ўсім Магілёве сёння пануе святочная атмасфера. Працуюць інтэрактыўныя пляцоўкі, арганізаваныя кінапаказы, спектаклі, музейныя выставы. Працуе выязны гандаль, рамеснікі прапануюць сувенірную прадукцыю. Шматлюдна на плошчы Адзінства, дзе праходзіць шмат розных мерапрыемстваў.

У магіляўчанкі Настассі Яромінай сёння двайное свята. Напярэдадні Дня Незалежнасці яна атрымала дыплом аб заканчэнні Магілёўскага медыцынскага каледжа.
— Цудоўнае свята, яно яднае людзей, дорыць усмешкі, настрой, — усміхаецца дзяўчына. — Прыемна, што ў нашай краіне шмат чаго робіцца для моладзі. Для нас адкрываюцца вялікія магчымасці, маладыя спецыялісты атрымліваюць падтрымку. Усім сэрцам жадаю любімай краіне росквіту, а мы будзім рабіць усё для таго, каб яна і надалей заставалася незалежнай.

Слаўгарадчанка Вера Стасенка спецыяльна прыехала на вялікія выхадныя ў Магілёў, каб адчуць на сабе атмасферу свята, а таксама наведаць Магілёўскі абласны музей імя П. Масленікава.

— У музеі напярэдадні свята адкрылася цікавая выстава, прысвечаная Году беларускай жанчыны, — кажа яна. — Таленавітая магілёўская мастачка Вера Юркова стварыла галерэю жаночых вобразаў — працаўніцы, прадстаўніцы духавенства, культуры. Нечакана на адной з карцін убачыла сябе. Калісьці ў Віцебску падчас «Славянскага базару» мастачка на вуліцы рабіла замалёўкі і прапанавала мне папазіраваць.

 Канчатковы варыянт я ўбачыла ў музеі. Вельмі прыемны сюрпрыз. Наогул я творчы чалавек, займаюся краязнаўствам, пішу вершы. Адзін з іх я прысвяціла менавіта Дню Незалежнасці Беларусі. Гэта свята для мяне сімвал свабоды, добрасуседскіх адносінаў з іншымі народамі і краінамі, павагі паміж людзьмі. У нас прыгожая, утульная для жыцця краіна. І мы яе нікому не аддадзім. 

Аксана Маўлетбярдзіева, супрацоўніца дзіцячага садка № 114 Магілёва, прызнаецца, што Дзень Незалежнасці - свята вельмі кранальнае і агульнанароднае:
— Гэта свята шчасця, радасці, любві, міру на зямлі, — кажа яна. Жанчына адзначае Дзень Незалежнасці са сваімі калегамі, блізкімі. І запрашае на пляцоўку ўсіх, хто прыйшоў на свята з дзецьмі. Тут можна паспрабаваць сябе ў якасці юнага мастака. 

Яркім упрыгожваннем святочнага дня стала канцэртная праграма ансамбля з Пензы «Злато-Серебро». Ілона Селязнёва прызналася, што яна пад вялікім уражаннем ад выступлення. 

— Шыкоўныя касцюмы, моцныя галасы — вельмі прыемна было пачуць выступленне прадстаўнікоў брацкай краіны, — кажа яна. — Дзень Незалежнасці Рэспублікі Беларусь - свята, якое сімвалізуе для нас такія паняцці, як свабода, незалежнасць, мір. Для беларускага народа 3 ліпеня з’яўляецца сімвалам мужнасці, самаадданасці і беззапаветнай любові да Радзімы. Яно нагадвае аб высокай цане Перамогі і нашай агульнай адказнасці за захаванне міру і дабрабыту Радзімы.

Гулянні ў Магілёве працягнуцца да позняга вечара, апагеем свята стане вялікі канцэрт на пляцоўцы каля музея Славы Магілёўшчыны на Буйніцкім поле, а таксама акцыя «Праспяваем гімн разам» і святочны феерверк.

Маштабны і сімвалічны эпізод свята аб’яднаў тысячы жыхароў і гасцей Гродна. Прадстаўнікі грамадскіх арганізацый у рамках урачыстага шэсця, прысвечанага Дню Незалежнасці, пранеслі па цэнтральных вуліцах горада Дзяржаўны флаг Беларусі — галоўны сімвал суверэнітэту краіны. Таксама ў мерапрыемстве прынялі ўдзел кіраўнікі і работнікі прадпрыемстваў і арганізацый горада над Нёманам.

Шануем герояў і будзем рабіць усё магчымае, каб наш горад, наша краіна заставаліся моцнымі і вольнымі. Наш абавязак — свята захоўваць памяць аб героях і ахвярах Вялікай Айчыннай вайны, аб цане Перамогі. Такія словы прагучалі ля мемарыяла савецкім воінам і партызанам у цэнтры Гродна.

Кіраўнікі рэгіёна, гарадскога выканаўчага камітэта, праваахоўных структур, грамадскіх арганізацый, прадпрыемстваў і ўстаноў абласнога цэнтра ўсклалі кветкі і вянкі да Брацкай магілы савецкіх воінаў і партызан.

«Шмат гадоў праз тэрыторыю нашай рэспублікі пракочваліся войны. Нас душылі, нас перакройвалі, пазбаўлялі права на самавызначэнне, пазбаўлялі будучыні. Сёння, праз 82 гады, каля нашых межаў зноў неспакойна. Нас ізноў спрабуюць прымусіць скакаць пад чужую дудку. На Захадзе спеюць рэваншысцкія настроі, узнімае галаву нацызм, — сказаў кіраўнік рэгіёна Юрый Караеў. — Звар’яцелыя палітыкі распальваюць нянавісць паміж краінамі і народамі. Прымаюць спробы перапісаць гісторыю, аддаюць забыццю вялікі подзвіг савецкага салдата-вызваліцеля».

Разам са студэнтамі і выкладчыкамі ВНУ ля помніка ў гэты дзень рэктар Гродзенскага медыцынскага ўніверсітэта, член Савета Рэспублікі Ігар Жук. «Вельмі важна, што мы плячом да пляча ў гэты дзень аддаём даніну ўдзячнасці ўсім, хто абараніў свабоду, незалежнасць, суверэнітэт нашай Радзімы ў гады Вялікай Айчыннай вайны. У той вайне загінулі мільёны людзей. Каб гэта не паўтарылася, важна памятаць», — сказаў Ігар Жук.

Прагучаў метраном, кожная секунда яшчэ раз нагадала аб цане нашага мірнага жыцця. Святкаванне Дня Незалежнасці ў Гродне працягнулася шэсцем калектываў прадпрыемстваў і ўрачыстым мітынгам.

Таксама ад вул. Сацыялістычнай да вул. Дзяржынскага прайшоў парад аўтаплатформ. Святочна ўпрыгожаныя платформы візуальна былі падзелены на дзве зоны, якія паказвалі мінулае і сучаснасць вядучых прадпрыемстваў Гродна. Кожнае з прадстаўленых прадпрыемстваў беражліва захоўвае традыцыі, закладзеныя папярэднімі пакаленнямі працаўнікоў, а таксама робіць усё, каб узмацніць пазіцыі сваіх арганізацый і прадпрыемстваў. Акрамя таго, у парадзе прайшлі больш за 10 адзінак рэтратэхнікі, а таксама сучасныя аўтамабілі.

Паводле паведамленняў карэспандэнтаў «Звязды» і БелТА.