Медыкі выявілі, што дэменцыя выяўляецца ў пацыентаў толькі праз 3,5-4 гады пасля з’яўлення ў іх першых сімптомаў згасання кагнітыўных здольнасцяў і памяці, што істотным чынам чынам ускладняе яе лячэнне і змяншае яго эфектыўнасць. Пра гэта паведаміла прэс-служба брытанскага ўніверсітэцкага каледжа Лондана (UCL).

«Своечасовая дыягностыка дэменцыі застаецца адной з найвялікшых праблем для медыцыны на глабальным узроўні. Нам тэрмінова неабходна распрацаваць стратэгіі, якія дазволілі б урачам больш аператыўна выяўляць дэменцыю. Гэта значна пашырыць магчымы пералік мер, даступных для лячэння канкрэтных пацыентаў, а таксама дапаможа пацыентам з лёгкімі формамі дэменцыі даўжэй захоўваць яснасць розуму і памяці», — заявіў дацэнт UCL Васлілікі Аргета, чые словы прыводзіць прэс-служба навучальнай цстановы.

Аргета і іншыя спецыялісты прыйшлі да такой высновы пры аналізе і аб’яднанні вынікаў раней праведзеных паўтара дзясятка даследаванняў, накіраваных на вывучэнне аператыўнасці выяўлення дэменцыі ў Італіі, ЗША, Аўстраліі, Францыі, Нарвегіі, Швецыі і некалькіх іншых краін Еўропы.

У агульнай складанасці, у рамках гэтых даследаванняў быў вывучаны стан здароўя звыш 30 тысяч пацыентаў, якія атрымалі дыягназ «дэменцыя» ў мясцовых клініках.

Вучоныя ўсебакова вывучылі стан гэтых добраахвотнікаў і прааналізавалі тое, пра якія праблемы яны паведамлялі ўрачам, блізкім ці знаёмым людзям да таго, як ім афіцыйна быў пастаўлены дыягназ. Гэты аналіз паказаў, што ў сярэднім першыя сімптомы дэменцыі з’яўляліся ва ўдзельнікаў назіранняў са звычайнай формай гэтага захворвання за 3,5 гады да пастаноўкі дыягназу, а ў носьбітаў варыяцый дэменцыі, якія рана развіваюцца, яна звычайна праяўлялася праз чатыры гады пасля з’яўлення першых бачных парушэнняў у кагнітыўных здольнасцях.

Як лічаць даследчыкі, падобныя затрымкі пры выяўленні дэменцыі могуць быць звязаны з тым, што блізкія і ўрачы часта блытаюць яе сімптомы са зменамі ў характары, паўсядзённых паводзінах і кагнітыўных і здольнасцях, якія характэрныя для звычайнага старэння чалавека. Гэта сведчыць аб неабходнасці больш шырокага асвятлення ў грамадскім жыцці таго, як дэменцыя ўплывае на работу мозгу і жыццё пажылых пацыентаў, што будзе заахвочваць іх звяртацца за дапамогай раней, чым гэта адбываецца зараз.

«Для паскарэння дыягностыкі дэменцыі нам трэба дзейнічаць адразу па некалькіх франтах. Трэба паляпшаць прадстаўленні грамадскасці аб ранніх сімптомах дэменцыі і дапамагаць яе носьбітам пераадольваць псіхалагічны бар’ер, які перашкаджае ім звяртацца за дапамогай на ранніх этапах развіцця. Таксама неабходна навучаць ўрачоў распазнаваць сімптомы дэменцыі, і пашыраць доступ сем’яў да ранняга ўмяшальніцтва», — падсумавала Аргета.