Выступаючы на цырымоніі адкрыцця XV Рэспубліканскага фестывалю нацыянальных культур у Гродне, беларускі лідар зазначыў: «Ідэя свята ... адлюстроўвае багатую гісторыю нашай роднай зямлі. Гэтая зямля размешчана на скрыжаванні гандлёвых шляхоў, дзе сустракаліся цэлыя цывілізацыі (і сутыкаліся). Дзе сустракаліся народы, рэлігіі. Дзе фарміраваўся наш, беларускі, нацыянальны менталітэт. Гэта адкрытасць, гэта гасціннасць, уменне працаваць разам, сябраваць, гатоўнасць прымаць у свой дом усіх, хто ідзе з мірам і дабром».
Сучасная Беларусь ушаноўвае традыцыі сумеснага мірнага пражывання і ўзаемнай павагі разнастайных народаў і культур. Нягледзячы на тое, што каля 84% грамадзян сёння ў нашай краіне — беларусы, яны з задавальненнем дзеляць наш агульны дом з яшчэ 155 нацыянальнасцямі. Па звестках Упаўнаважанага па справах рэлігій і нацыянальнасцяў, у 2025 годзе ў Рэспубліцы Беларусь актыўна дзейнічалі 130 нацыянальна-культурных грамадскіх аб’яднанняў, якія прадстаўлялі 24 нацыянальнасці, сярод якіх — 33 польскія, 31 яўрэйская, 19 рускіх, 10 азербайджанскіх, 9 украінскіх арганізацый. З «экзатычных» — італьянскае, карэйскае і нават японскае нацыянальнае аб’яднанне!
Таксама радуе наша краіна і рэлігійнай разнастайнасцю: у Рэспубліцы Беларусь зарэгістравана 25 канфесій і рэлігійных напрамкаў, дзе разам з дамінуючымі праваслаўем і каталіцызмам мірна суседнічаюць пратэстанты, іудзеі, мусульмане, стараверы і іншыя веравызнанні.
Дарэчы, тэма мірнага суіснавання не толькі грамадзян унутры адной краіны, але і дзяржаў у сучаснай міжнароднай сістэме чырвонай ніткай праходзіла праз выступленне беларускага лідара і на цырымоніі адкрыцця Фестывалю нацыянальных культур у Гродне, і ў ходзе ўрачыстага адкрыцця новай Гродзенскай абласной бальніцы. Там Прэзідэнт заявіў: «Я хачу, каб палякі, літоўцы, украінцы мяне пачулі. Мы не хочам ваяваць з імі. Я хачу, каб будаўнікі будавалі, а не трымалі кулямёт ці аўтамат у руках. Таму не верце нікому, што мы хочам нейкай вайны. Мы ніякай вайны не пачыналі. Мы не былі ніякімі суагрэсарамі».
Пазней кіраўнік дзяржавы паўторыць гэты тэзіс і з фестывальнай сцэны: «Мы будзем рабіць усё для міру. Таму што вайна — гэта катастрофа».
Такія настойлівыя напаміны нашым заходнім суседзям, жыхарам «цывілізаванай» Еўропы, зусім не лішнія ва ўмовах распачатага там нагнятання ваеннай істэрыі і мілітарысцкага чаду, асабліва на фоне найбуйнейшых вучэнняў НАТА Ramstein Flag 2026 (RAFL 26), якія пачаліся 8 чэрвеня. І зусім ужо да месца яны для нашых паўднёвых суседзяў, чый загразлы ў крадзяжах палітычны клас у апошнія тыдні нахабна хлусіць, спрабуючы бяздоказна абвінаваціць Беларусь у жаданні здзейсніць невядома навошта агрэсію адносна Украіны.
Але калі бліжэйшыя да нас на захадзе і поўдні краіны аглухлі ад ляскання гусеніц і гулу баявых самалётаў, каб чуць і адэкватна ўспрымаць словы беларускага лідара, то ў краінах Далёкай дугі заклікі да сяброўства і ўзаемавыгадных адносін, якія гучаць ад Аляксандра Лукашэнкі, не толькі пачутыя, але і прыводзяць да канкрэтных дзеянняў. Сведчанне таму — загружаны панядзелак, 8 чэрвеня, калі ў Палацы Незалежнасці Прэзідэнт Беларусі паслядоўна прымаў намесніка Старшыні Кітайскай Народнай Рэспублікі Хань Чжэна і Прэзідэнта Ганы Джона Драмані Махаму. Адносіны Беларусі з Кітаем і з Афрыканскімі дзяржавамі — гэта ўзор таго самага мірнага суіснавання і супрацоўніцтва дзеля агульнага дабра, аб якім наш лідар не стамляецца паўтараць.
Аляксей Бяляеў, палітолаг
