«Нарадзілася ў Крыме, а жыву ў Беларусі!»

— Я нарадзілася ў горадзе Алушта. Там жылі бацькі. Дзядуля, беларус, вярнуўся на радзіму ў Гомельскую вобласць у вядомы горад Добруш. І мае бацькі прынялі рашэнне, што хочуць жыць у Беларусі. Тут я скончыла школу і, адпаведна, атрымлівала сваю прафесійную адукацыю. Музычная тэма цікавіла мяне з дзяцінства. Не проста слухала музыку, але і вывучала яе. Вялікая прага да ведаў прывяла ў музычнае вучылішча. Пачынала ў Гомелі, пасля перавялася ў Мінск і заканчвала «Глінку» па спецыяльнасці «Акадэмічны вакал».

Пачынала працаваць музычным педагогам, па сумяшчальніцтве — педагогам-арганізатарам у школе. Была кіраўніком вакальнай студыі ў цэнтры дадатковай адукацыі дзяцей і моладзі «Светач». Атрымала педагагічную катэгорыю. Паралельна вучылася ў Акадэміі музыкі (клас опернага мастацтва) у Людмілы Якаўлеўны Колас. На вялікія падмосткі трапіла не адразу. У 2017-м выкладала ў музычным вучылішчы па размеркаванні. Пасля прыйшла ў стажорскую трупу Вялікага тэатра. Узяла ўдзел у Міжнародным глядацкім конкурсе маладых выканаўцаў. Гэта дапамагло трапіць адразу ў асноўны склад.

«Ёсць ідэя пісаць красоверы»

— Я оперная спявачка, якая ўмее сумяшчаць эстрадны і акадэмічны вакал. Гэта розныя сусветы. Розныя галасы, тэхніка. Нельга сказаць, што лягчэй, а што складаней. Проста мая ўнікальнасць заключаецца ў здольнасці сумяшчаць гэтыя два кірункі. Думаю, што калі ўдаецца працаваць з рознымі жанрамі, то я буду працягваць. Ёсць ідэя пісаць красоверы ў такім фармаце, бо гэта ўнікальна. Пакуль магчымасці дазваляюць, чаму б не рабіць? А далей будзе відаць. Магчыма, мяне паглыне опернае мастацтва і я буду спяваць толькі класіку альбо, наадварот, пачну займацца канцэртнай дзейнасцю. Калі гаварыць пра опернае мастацтва, то ў мяне памежны голас — альбо моцнае драм-сапрана, альбо меца-сапрана. Мой голас дазваляе выконваць як класічныя партыі, так і меца-сапранавыя. Таму магчымасці вялікія, і рэалізацыя таксама ёсць.

«Крывавая партыя»

— У дадзены момант у нас у тэатры ідзе рымейк пастаноўкі оперы «Яўген Анегін». Але я цяпер пагружаюся ў спектакль «Макбет». Гэта будзе мая новая партыя. І вялікая работа праводзіцца ў гэтым кірунку. Дарэчы, на сёння я адзіная выканальніца партыі Турандот у Беларусі, і не толькі арыі, а ўсёй оперы. Гэта партыя лічыцца найскладанейшай з пункту гледжання вакальнага выканання. Яе фізічна і вакальна могуць выканаць толькі каля дзесяці спявачак у свеце. І ў асноўным гэту партыю бяруць сталыя, узроставыя спявачкі, якія ўжо валодаюць найвышэйшай тэхнікай выканальніцкага майстэрства і вопытам. Таму што ёсць такое паняцце «крывавая партыя» — гэта значыць вельмі небяспечная. Калі праводзіць аналогію са спортам, ёсць пэўныя трукі, якія для непадрыхтаванага спартсмена небяспечныя, тое ж і тут. Кожны раз выкананне гэтай партыі для мяне — выклік.

«Ёсць артысты, а ёсць перформеры»

— Музычнае выхаванне дае падставы меркаваць, што ўсё ж такі музычная адукацыя важная, і на сцэне павінны знаходзіцца прафесіяналы. Цяпер вельмі размыта мяжа паміж прафесіяналізмам і ўражаннем на сцэне. Калі гаварыць сучаснай мовай, ёсць артысты, а ёсць людзі для хайпу. Ёсць перформеры, якія ўражваюць і выклікаюць эмоцыі, бяруць яркасцю, эпатажам, але пры гэтым дрэнныя спевакі. Я ў першую чаргу выканальніца, а пасля ўжо развівала ў сабе навыкі артыста і працягваю гэта рабіць. Скажу пра сябе: у мяне няма дыплома па сучасным вакале — гэта маё хобі, але я развівала яго адначасова з атрыманнем класічнай адукацыі.

«Неабавязкова спажываць усё, што даюць»

— У чым асаблівасць класічнага мастацтва? Туды без прафесійнай адукацыі не трапіш! Шмат маладых артыстаў без музычнай адукацыі праз агенцтва альбо лэйблы, праз аўтарскі матэрыял рэалізуюць свой патэнцыял і трапляюць на вялікія канцэртныя пляцоўкі, дасягаюць вядомасці. Калі ласка, гэта ж цудоўны шлях! Аднак важна, каб музыка і тэкст, а таксама выкананне былі на годным узроўні. Параю заўсёды займацца з вакальнымі коўчамі. Бярыце музычныя ўрокі, шукайце свайго педагога. Будзьце прагнымі, імкніцеся пазнаваць новае — тады знойдзеце сябе, свой шлях. Калі будзеце валодаць ведамі, пасля зможаце выдзеліць, што блізка. Неабавязкова спажываць усё, што даюць.

«Гатую такі боршч — ні адзін мужчына не выстаяў!»

— Сэрца вольнае. Спробы пабудовы асабістага жыцця разбураюцца аб рэальнасць. Многія ўспрымаюць мяне праз прызму маёй прафесіі. А ў мяне моцны характар. Пры гэтым я звычайная — хачу адчуваць сябе проста слабай жанчынай. Дома я не паводжу сябе як оперная дзіва. Я ўмею «зазямляцца». Калі ёсць вольны час, я стараюся быць добрай гаспадыняй. Выдатна гатую. Бабуля навучыла варыць такі боршч, што ні адзін мужчына яшчэ не выстаяў! Гэта праўда.

«Дзякуй „Фактар.by“ за новага гледача»

— Удзячна праекту «Фактар.by» за магчымасць быць пачутай усёй краінай: за новага гледача, за тое, што магла спяваць на дзяржаўным канале шматмільённай аўдыторыі, дэманстраваць сваё музычнае бачанне. Там старалася здзіўляць і вельмі ўдзячная за відэаполе, якое прадстаўляе праект, за магчымасць рэалізацыі, за наладжванне сувязяў для артыста. Удзячная, што мы працягваем сябраваць, і за тое, што мяне запрашаюць на перадачы, на розныя айчынныя пляцоўкі. Артыст існуе толькі тады, калі існуе яго глядач. Хацела б і далей жыць у Беларусі і выступаць для землякоў. Я ўдзячная сваёй краіне за ўсё і хачу прыносіць ёй карысць. Паколькі лічу, што дасягнула ўзроўню міжнароднага артыста, мару выступаць ад Беларусі на міжнародных пляцоўках вялікіх оперных тэатраў. Паказваць, якая моцная, прыгожая і галасістая наша краіна.

Фота з уласнага архіва спявачкі