Сеткавае выданне zviazda.by

Каб быць багатым, мала быць разумным. Яшчэ неабходна прадпрымальнасць. Насамрэч з інтэлектуальным складнікам у беларускай эканоміцы ўсё ў парадку. Ёсць дастаткова магутная навукова-даследчая база, добрыя інжынерныя школы. Ды і нашы спецыялісты вельмі кваліфікаваныя. Сістэма адукацыі забяспечвае ўзнаўленне і развіццё чалавечага капіталу. Але неяк не заладзілася ў нас з прадпрымальнасцю. Асабліва ў інавацыйных кірунках. Несумненна, ёсць паспяховыя кейсы. Але яны не дасягнулі той крытычнай масы, каб нашы распрацоўкі разрывалі сусветныя рынкі і станавіліся крыніцай дабрабыту карпарацый з беларускім капіталам ці хоць бы сумесным.

Тэхналагічны прагрэс нясе ў сабе як выгоды, так і рызыкі, але цывілізацыі прыходзілі ў заняпад і бурыліся ад неўраджаяў і голаду часцей, чым ад дэструктыўнага выкарыстання новых тэхналогій. Сельская гаспадарка і вытворчасць прадуктаў харчавання была і застаецца ахілесавай пятой чалавецтва. Нават у наш век лічбавых платформ, беспілотнікаў, робатаў і іншых мудрагелістых фантастычных прылад голад далёка не пераможаны. Палёты на Марс — вельмі захапляльная перспектыва, хвалюючая фантазію, інтэлект і ўяўленне. Але нельга забываць і пра хлеб надзённы: засваенне іншых планет і галактык на пусты страўнік выглядае сумнеўным мерапрыемствам. Аб харчовай бяспецы ў новай геапалітычнай рэальнасці пагаварылі з загадчыцай кафедры эканамічнай тэорыі і права Беларускага дзяржаўнага аграрнага тэхнічнага ўніверсітэта, доктарам эканамічных навук, прафесарам Наталляй Кірэенка.

Гісторыю немагчыма павярнуць назад. Кожны перыяд чалавечай цывілізацыі мае сваю ўнікальнасць. Так, ва ўсіх нюансах і адценнях гістарычныя абставіны ніколі не паўтараюцца. Але развіццё адбываецца хвалепадобна. За мінулае стагоддзе свет прайшоў некалькі ўсплёскаў і глабалізацыі, і рэгіяналізацыі.