Сеткавае выданне zviazda.by

Свет трымаецца на запаветах любові. Цяпер, калі яе топчуць, зневажаюць тыя, хто самаўпэўнена вырашыў, што можа вяршыць лёсы, за любоў стаяць тыя, хто фарміруе думку грамадства, стражнікі праўды — пісьменнікі. Іх пераканаўчыя прамовы, акрыленыя вершаваныя радкі і поўныя веры і надзеі каментарыі — як кліч птушынага кліна, які ляціць у край справядлівасці, згоды і міру. Пісьменнікі не маўчаць у цяперашні трывожны час, калі прастора напоўнена супярэчлівай, правакацыйнай інфармацыяй, бо хто, як не яны, найлепш адчувае нерв сучаснасці, хто, як не яны, закліканы быць маральнай асновай грамадства? І яны будуць пачутыя, бо данясуць ідэі праўды праз мастацкае слова, якое трапляе прама ў сэрца. Пра паэтычны адказ жорсткай рэальнасці — гутарка са старшынёй Мінскага гарадскога аддзялення Саюза пісьменнікаў Беларусі, заслужаным дзеячам культуры Міхасём Пазняковым. 

Міжнародныя літаратурныя сувязі займаюць усё большую прастору ў творчым пісьменніцкім працэсе. Гэта выяўляецца ў многіх ініцыятывах сяброў Саюза пісьменнікаў Беларусі. Адпаведна гэтаму і ацэнка ў свеце. 

Ці варта кожнаму майстру пяра называцца пісьменнікам? А можа, літаратарам? У чым розніца гэтых паняццяў? Скептыкі лічаць, што сапраўдны пісьменнік — вышыня недасягальная, узроўню Талстога, Пушкіна, Дастаеўскага, Коласа, Купалы, Багдановіча і іншых свяцілаў слова. А называць імя сучасніка ў іх шэрагу недарэчна? Ці так гэта на самай справе? Каму характэрна такая перасцярога? Ці не графаманам? У гэтым дапаможа разабрацца старшыня Мінскага абласнога аддзялення Саюза пісьменнікаў Беларусі Леанід Крыванос.

Традыцыйнае свята паэзіі і песні «Ракуцёўскае лета» сустрэла гасцей нечаканым дажджлівым надвор’ем. Як адзначылі арганізатары мерапрыемства, за 44 гады правядзення свята прырода ўпершыню вырашыла далучыцца да паэтычных рытмаў праз меладычны шэпт дажджу і лёгкі водар палявых кветак. Аднак гэта ніколькі не сапсавала ўрачысты настрой гасцей і ўдзельнікаў, а яркія парасоны дадалі фарбаў пахмурнаму дню.

Калісьці, гадоў дзесяць назад, як толькі прыйшла ў «ЛіМ», мне даручылі перакласці на беларускую апавяданне Алега Ждана «Тэлевізар». Яно ўразіла праўдзівасцю і жыццёвасцю. Таму перакладала з асаблівым натхненнем. Гэта было маё першае знаёмства з Алегам Жданам, завочнае, не лічачы вітанняў у калідорах рэдакцыі на Захарава 19, дзе ён тады працаваў у часопісе «Нёман». І вось нарэшце надарылася знаёмства асабістае...

24 чэрвеня адзначалася значная літаратурная падзея — 125-годдзе з дня нараджэння класіка беларускай прозы, літаратурнага крытыка і драматурга Кузьмы Чорнага (1900–1944).

У Беларускім дзяржаўным музеі гісторыі Вялікай Айчыннай вайны кнігі прэзентавалі кнігу «Наследники Победы: 9 мая 1945 года. Дети войны», укладальнікамі якой выступілі ветэран Узброеных Сіл СССР, член Беларускага саюза сувораўцаў і кадэтаў, падпалкоўнік у адстаўцы Ілья Караблікаў і палкоўнік у адстаўцы, член Беларускага саюза сувораўцаў і кадэтаў, член Саюза пісьменнікаў Расіі Мікалай Кунц. Хацелася б больш падрабязна спыніцца на самім выданні і расказаць пра аднаго з аўтараў.

Чытаць кнігі разам з сям’ёй ці з сябрамі можа быць добрай традыцыяй, якая падкажа вам агульныя тэмы для размоў і дасць магчымасць паглядзець на звыклае з іншага боку. Сёння расказваем пра новыя кнігі «Выдавецкага дома «Звязда», дзе чытачы розных узростаў абавязкова адшукаюць цікавыя экзэмпляры для прыемнага баўлення часу.

Кніга «Памяці загінулых у імя жывых» выдадзена на аснове матэрыялаў аднайменнага літаратурна-музычнага конкурсу, прысвечанага 80-годдзю вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў. У ім узялі ўдзел пісьменнікі, кампазітары, выканаўцы з Беларусі, Расіі, Літвы.

14 чэрвеня 2025 года ў Маладзечанскай дзіцячай школе мастацтваў у межах ХХІV Нацыянальнага фестывалю беларускай песні і паэзіі «Маладзечна—2025» прайшла творчая сустрэча з пісьменніцай, заслужаным дзеячам культуры Рэспублікі Беларусь Людмілай Кебіч.