Сеткавае выданне zviazda.by

Сёлета, 26 мая, споўнілася 100 гадоў з дня нараджэння Германа Міхайлавіча Пранішнікава, чыё імя носіць Светлагорская карцінная галерэя «Традыцыя». Гэта ён у свой час — разам з літаратарам, журналістам Ізяславам Катляровым і тагачасным старшынёй Светлагорскага гарвыканкама Аляксандрам Якабсонам — быў ініцыятарам яе стварэння, існым прыхільнікам таго, каб галерэя арыентавалася на лепшыя рэалістычныя традыцыі сусветнага мастацтва. І гэта па яго прапанове яна атрымала назву «Традыцыя».

Да 25 мая можна пазнаёміцца з экспазіцыяй «Лабірынты памяці» — першым выставачным праектам мастачкі Лізаветы Пастушэнкі ў Нацыянальным мастацкім музеі. Аўтар прадставіла на суд гледача больш за 30 твораў, выкананых у розных тэхніках графікі, у тым ліку змешанай з выкарыстаннем сепіі, сангіны і соусу.

Лейтматывам выяўленчага мастацтва Беларусі першых пасляваенных дзесяцігоддзяў была, безумоўна, прага жыцця. Творцы апявалі мір, засяроджваючыся на тэмах стваральнай працы і кароткага каштоўнага адпачынку гараджаніна і вяскоўца. У ліку аўтараў, якія прысвяцілі сваю творчасць гэтаму кірунку, быў Адольф Гугель. 

Арганізатары рэспубліканскага мастацкага конкурсу «Viva Kola Art», а гэта Беларускі саюз мастакоў, Беларуская федэрацыя веласіпеднага спорту і Веласіпедны клуб «Мінск», запрашаюць мастакоў да ўдзелу ў новым сезоне. Прыём заявак працягнецца да 23 верасня, а 28 кастрычніка ў Палацы мастацтва адкрыюць выстаўку па выніках творчага спаборніцтва. Партнёры праекта — Нацыянальны Алімпійскі камітэт, Беларускі саюз архітэктараў, Федэрацыя хакея ды іншыя. 

У сферы мастацтва ёсць запыт на закулісныя спецыяльнасці. Аб гэтым журналістам расказаў міністр культуры Руслан Чарнецкі, паведаміл карэспандэнт БелТА.

Пра гэта паведаміў Яўген Белавусаў, намеснік дырэктара па мастацкай рабоце абласнога краязнаўчага музея імя Еўдакіма Раманава. Такая экспазіцыя дапамагла б зразумець, як творцы вобласці бачаць сёння Беларусь і край, у якім жывуць і працуюць.

Чалавек і навакольнае асяроддзе — галоўнае, што цікавіць пераважную большасць беларускіх жывапісцаў. І кожны вырашае задачы, звязаныя з распрацоўкай тэмы, па-свойму. Здараецца, на карціне таго ці іншага аўтара адлюстраваны нічым не прыкметны або нечым адметны краявід — і ніводнай выявы чалавека не знайсці на палатне, але глядач не зусім зразумелым чынам адчувае прысутнасць людзей: недзе зусім побач ці нават проста тут... Вось, напрыклад, ён, мастак, стаіць на ўзгорку і ўглядаецца ўдалячынь, здаецца, задумаўся, і думкі яго не толькі аб убачаным.

Споўнілася 120 гадоў з дня нараджэння Міхася Сеўрука, мастака, які нарадзіўся ў Варшаве, значную частку жыцця правёў у Вільні, а затым жыў і працаваў у Нясвіжы, дзе і знайшоў спачын. Жывапісца, графіка, гравёра лічаць класікам беларускага мастацтва, хоць, зразумела, імя яго гучыць з вуснаў не толькі беларусаў.

Рукапісы, дакументы, фатаграфіі, ліставанні з роднымі, сябрамі, калегамі можна паглядзець на выстаўцы... Усё гэта ў Беларускім дзяржаўным архіве-музеі літаратуры і мастацтва.