Навiны
Гаспадаркі Бярозаўскага раёна робяць усё, каб узяць сваё па максімуме
Камбайны на хаду, на іх ёсць каму працаваць, і як толькі дазваляе надвор’е, выходзяць у поле. Не тое, што кожны дзень — кожную сонечную гадзіну трэба скарыстаць на ўборку ўраджаю 2025-га. У такім рэжыме працуюць усе 10 гаспадарак Бярозаўскага раёна Брэсцкай вобласці, разумеючы: разлічваць трэба найперш на сябе. І робяць усё для таго, каб у год, складаны з пункту гледжання надвор’я, узяць сваё па максімуме.
Што агульнага ў забудове Мінска і ў архітэктуры Ле Карбюзье?
Дзе мы, а дзе ён — першае, што можа прыйсці ў галаву. Швейцарац па нараджэнні, ён у мінулым стагоддзі заснаваў у Парыжы ўласнае архітэктурнае бюро і стаў знакаміты сваімі наватарскімі рашэннямі ў архітэктуры. І адным з яго прынцыпаў была функцыянальнасць забудоў, прастата і зручнасць, у тым ліку так званых «дамоў-ячэек» для людзей. О, вось гэта ўжо нам бліжэй. І сапраўды, мэтр урбаністыкі мог бы ацаніць сучасны Мінск з пункту гледжання сваіх ідэй. А насамрэч яны сталі інтэрнацыянальнымі, пайшлі па ўсім свеце і моцна паўплывалі на архітэктурную думку, у тым ліку ў Беларусі.
Сярод пераможцаў конкурсу ў Віцебску — беларуская ўдзельніца Валерыя Бернатовіч
Гэта адбываецца штогод, калі «Славянскі базар у Віцебску» падводзіць вынікі асноўнага конкурсу — маладых выканаўцаў эстраднай песні. Тое, з чаго некалі ўсё пачыналася ў горадзе на Дзвіне, цяпер з’яўляецца цвіком праграмы. Нездарма і другі конкурсны дзень, і ўручэнне ўзнагарод робяць пад заслону міжнароднага фестывалю мастацтваў, які за больш чым 30 гадоў існавання стаў адным з культурных брэндаў Беларусі.
Меладраму паводле Вампілава прадставілі ў Беларускім дзяржаўным маладзёжным тэатры
Чалавек, які не мае дома, таму што студэнт і жыве ў інтэрнаце, вырас без бацькі і нават ніколі яго не ведаў, схільны да авантур і несумленных учынкаў, урываецца ў чужую сям’ю — але ці стане там сваім?
«Ташкенцкая торба» Якуба Коласа працягвае злучаць беларускі і ўзбекскі народы
Такая думка прагучала падчас імпрэзы «Край-друг Узбекістан», якая адбылася ў Дзяржаўным літаратурна-мемарыяльным музеі Якуба Коласа.
Ці можна прыняць за сына чужога хлопца, адказалі ў маладзёжным тэатры
П’еса Аляксандра Вампілава «Старэйшы сын» — гэта добрая савецкая класіка, да якой шмат разоў звярталіся ў тэатры і кіно. І нягледзячы на вядомасць гісторыі (у тым ліку дзякуючы бліскучым ролям Яўгена Лявонава, Мікалая Карачанцава і Міхаіла Баярскага ў экранізацыі 1975 года) ў Беларускім дзяржаўным маладзёжным тэатры вырашылі яе ўвасобіць на сцэне, рэжысёр-пастаноўшчык Таццяна Аксёнкіна прадставіла прэм’еру напрыканцы тэатральнага сезона.
Ці можна прыняць за сына чужога хлопца, адказалі ў маладзёжным тэатры
Дакументальная аснова беларускіх фільмаў аб вайне
Кіно, якое было подзвігам, кіно, якое рабілі героі... Пра іх ішла размова ў Музеі гісторыі беларускага кіно, дзе кіназнаўцы, архівісты і прадстаўнікі кінематаграфічнай супольнасці гаварылі аб тым, як рэальныя дакументы і ваенныя архівы, у якіх захоўваецца шмат кінаі фотахронікі, дапамагаюць лепш зразумець наша мінулае. Круглы стол на тэму «Кінафотадакумент як гістарычная памяць аб подзвігу савецкага народа ў Вялікай Айчыннай вайне» быў прысвечаны 80-годдзю Вялікай Перамогі.
