Сеткавае выданне zviazda.by

У нас ёсць пэўны стэрэатып, як трэба сустракаць Новы год: прыбраная ёлачка, багаты стол, шампанскае ў келіхах, радасныя госці... Але ў жыцці не заўсёды атрымліваецца менавіта так. А часам атрымліваецца і зусім не так... Давайце паслухаем, як дзіўна сустракалі Новы год вядомыя дзеячы беларускай культуры...

З дзіцінства ў нас закладзена думка пра тое, што ў пераднавагодні час магчымыя цуды, таму ёсць імкненне стварыць іх найперш для малых. Цікаўныя бацькі ведаюць: каб у дзіцяці было сапраўднае адчуванне казкі, трэба звярнуцца па дапамогу да прафесіянальных чараўнікоў. І тут адкрываюцца дзіўныя магчымасці. Таму што амаль усе тэатры Беларусі ў святочна-калядны час запрашаюць на прэм’еры навагодніх казак.

«Звычайна ж ён быў чалавек сталы, ураўнаважаны і разважлівы, хоць, праўда, да пэўнай граніцы. Быстрыя цёмныя вочкі яго пазіралі ўдумліва, але ў іх часамі блукаў і затоены агеньчык, гатовы разгарэцца ў адпаведныя мінуты цэлым пажарам рашучых учынкаў».

У майстэрні народнага мастака Беларусі Івана Якімавіча Міско ўвесь час з’яўляюцца новыя працы і эскізы, якія потым паступова пакідаюць майстэрню, каб увасобіцца ў помнікі. Так здарылася і з праектам, прысвечаным палёту першага касманаўта Юрыя Гагарына.

Дні культуры Кітая ў Беларусі пачаліся маштабна і вельмі эфектна. У Белдзяржфілармоніі больш за 700 чалавек наведалі канцэрт майстроў мастацтваў Паднябеснай. Арганізатарамі выступілі Міністэрства культуры Беларусі, Міністэрства культуры і турызму КНР, Пасольства КНР у Рэспубліцы Беларусь. «Вясёлы кітайскі Новы год» адсвяткавалі работнікі культуры, беларускага знешнепалітычнага ведамства і іншых міністэрстваў, прадпрыемстваў, калегі з дыпламатычных прадстаўніцтваў шэрагу дзяржаў, парламентарыі, журналісты, беларускія і кітайскія студэнты, а таксама кітайцы, якія жывуць у нашай краіне.

Фотамастачка Ірына Савосіна падарыла магіляўчанам унікальную магчымасць акунуцца ў захапляльнае мінулае нашага кіно. Наведвальнікі яе выстаўкі «Магілёўшчына ў люстэрку кінематографа» змаглі зрабіць шмат цікавых адкрыццяў: аказваецца, гісторыя кіно цесна звязана з Прыдняпроўскім краем. На фота — вядомыя артысты, рэжысёры, сцэнарысты, якія тут нарадзіліся, месцы здымак, першыя кінатэатры горада...

Паглыбіцца ў свет скульптуры і архітэктуры ў сучасным гарадскім асяроддзі можна з дапамогай выставачнага праекта «Трыяда. Скульптура — архітэктура — горад» Нацыянальнага цэнтра сучасных мастацтваў, дзе прадстаўлены інавацыі ў інтэграцыі архітэктурнай і скульптурнай пластыкі, а таксама асэнсаваны сусветны вопыт, які датычыцца іх узаемадзеяння ва ўрбаністычным кантэксце.

«...Жыццё недарма // Нам далося на сцежках цярністых // І што лепшае долі на свеце няма, // Як сэрцам адкрытым і чыстым // Блакітныя шчырыя далі абняць...» — пісаў сын Івацэвіцкай зямлі Піліп Пестрак, які прагнуў свабоды, справядлівасці і волі выказаць праўду. Сёння яго творчыя набыткі, выяўленыя ў безлічы твораў, натхняюць сённяшняе пакаленне, абавязкова даючы глебу для разважанняў: а што я магу сказаць пра жыццё, пра свой час? Усвядоміць моц роднага слова, неўміручасць народных традыцый і вагу творчай скарбонкі дапамагае штогадовае свята пісьменства, якое ўзбагаціла Івацэвічы, адзін з найбуйнейшых і гістарычна значных рэгіёнаў Брэсцкай вобласці з больш чым 500-гадовай гісторыяй. Тут знаходзіцца геадэзічны пункт «Дуга Струвэ», канал Агінскага, красуе Косаўскі палац Пуслоўскіх ХІХ ст. А хто не памятае лыжны брэнд «Целяханы»? Суквецце дасягненняў і славутасцяў засведчыла свята.