Сеткавае выданне zviazda.by

У канцы мінулага года ў Кіраўскім раёне на пашыраным пасяджэнні Прэзідыума Савета Рэспублікі дэталёва былі разгледжаны вынікі работы са зваротамі грамадзян і юрыдычных асоб у Магілёўскай вобласці. Адзначалася, што іх колькасць за апошнія два гады паменшылася. Старшыня Савета Рэспублікі Наталля Качанава ўхваліла вопыт крычаўскіх дэпутатаў у гэтым кірунку. Ім на пасяджэнні падзялілася старшыня Крычаўскага райсавета Ірына Пруднікава. У нашай размове з народнай выбранніцай мы акцэнтавалі ўвагу на так званых дамінантах гэтай работы.

Старшыня Пастаяннай камісіі Савета Рэспублікі па рэгіянальнай палітыцы і мясцовым самакіраванні Леанід ЗАЯЦ абмеркаваў з генеральным дырэктарам дзяржаўнага аб’яднання «Белводгас» Дзмітрыем КАЛДАБАЕВЫМ вынікі выканання работ па меліярацыі зямель і задачы на перспектыву.

Падрыхтоўка да юбілею вядзецца як на царкоўным, так і на дзяржаўным узроўні. 15 студзеня ў Полацку ўрачыста адкрылася пасля працяглай рэстаўрацыі Спаса-Праабражэнская царква — адзіны храм ХІІ стагоддзя на тэрыторыі нашай краіны, у якім захаваліся ўнікальныя фрэскі.

Уладзімір Амельянюк (1917 — 1942), які пражыў усяго толькі 25 гадоў і шэсць дзён, з’яўляецца сапраўднай легендай беларускай журналістыкі. Перад вайною ён паспеў закончыць чатыры курсы Камуністычнага інстытута журналістыкі імя С. М. Кірава. У час нападу гітлераўцаў на Савецкі Саюз знаходзіўся на практыцы ў Беластоку (на той час — тэрыторыя Савецкай Беларусі). Вярнуўся ў Мінск. Увайшоў у склад падпольнага гаркама Кампартыі. У маі 1942-га стаў рэдактарам газеты Мінскага падпольнага гаркама партыі «Звязда». 26 мая 1942-га Уладзімір Амельянюк быў забіты правакатарам.

Выстаўка дасягненняў «Мая Беларусь», якой адкрыўся 28 снежня Мінскі міжнародны выставачны цэнтр (сучасная экспазіцыйная пляцоўка, якая не мае аналагаў у нашай краіне па інавацыйнасці), задумвалася як унікальная падзея, што натхняе адкрываць для сябе нашу краіну — упершыню або нанова. І задуманае ўдалося. Пра гэта сведчаць і водгукі наведвальнікаў, і колькасць гасцей экспазіцыі — больш за 400 тысяч. Людзі былі рады больш даведвацца пра сваю краіну, захапляцца ёю, падкрэсліў, падводзячы вынікі выстаўкі «Мая Беларусь», дырэктар Нацыянальнага выставачнага цэнтра «БелЭкспа» Сяргей Баран.

За чатыры дзесяцігоддзі селекцыянерамі НПЦ па земляробстве НАН Беларусі створана амаль шэсць соцень сартоў збожжавых, зернебабовых, кармавых, тэхнічных і крупяных культур. Некаторыя з іх дзесяцігоддзямі застаюцца эталоннымі ў нашай краіне і СНД. Але XXІ стагоддзе змяняе не толькі тэхналогіі, але і падыходы ў селекцыі. Ад новых сартоў і гібрыдаў патрабуецца адаптаванасць пад рэгіянальныя кліматычныя ўмовы, высокая ўраджайнасць без нарошчвання аграхіміі, неўспрымальнасць да хвароб і шкоднікаў. Якім павінен быць сорт, каб быць канкурэнтным, расказаў доктар сельскагаспадарчых навук, прафесар, член-карэспандэнт Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі Эрома УРБАН.

Кіраўнік дэлегацыі, Старшыня Панаафрыканскага парламента Фарчун Зэфанія ЧАРУМБІРА выказаў удзячнасць за запрашэнне назіраць за прэзідэнцкімі выбарамі ў Беларусі. Місія назіральнікаў Панаафрыканска парламента ўпершыню ажыццяўляла маніторынгавую місію ў нашай краіне.

Парушэнняў, здольных паўплываць на ход галасавання падчас прэзідэнцкіх выбараў не зафіксавана. Пра гэта на прэс-канферэнцыі ў Цэнтры грамадскага назірання за выбарамі расказаў намеснік старшыні партыі «Белая Русь» Андрэй Басак, перадае БелТА.

Беларускі саюз мастакоў — адна з найстарэйшых творчых арганізацый, скіраваная на стварэнне і захаванне мастацкіх каштоўнасцей краіны. Але не менш важны досвед існавання ў розныя часы: саюз вядзе сваю гісторыю з далёкага 1938 года, а некаторыя яго сябры маюць нават больш гадоў за плячыма і маглі б распавесці пра тое, як час уплывае на творцаў і мастацтва. Таму што вядомы моманты ў гісторыі, калі асобныя мастакі былі ўдзельнікамі і сведкамі драматычных падзей. Вядомы і моманты, калі выбар мастацкі і маральны ішлі поруч, а голас творцаў быў важкім у грамадстве. У апошнія гады ў беларускай мастацкай прасторы таксама адбываецца трансфармацыя, якую адчуваюць і самі творцы, і людзі, якія сочаць за выстаўкамі. Хочацца зразумець: якія арыенціры для сябе бачыць адзін з найбуйнейшых творчых саюзаў краіны?

Імя фатографа Юрыя Іванова даўно стала ў нейкім сэнсе культавым для беларускай візуальнай культуры. Ён не толькі фотарэпарцёр, але і фотамастак, прычым у самых розных жанрах. Яму падуладныя таямніцы партрэта, пейзажа, замалёвак і іншых спосабаў захавання ўнікальных імгненняў. У арсенале майстра няма прахадных работ, кожная нясе адбітак часу, характару, сітуацыі. «У кожным здымку жыве рух, — сцвярджае наш герой. — Рух думкі і душы. І на сфатаграфаваным сорак гадоў таму дрэве, без сумневу, штогод прыбывае кольцаў. Яно сталее разам з намі. І можна да бясконцасці спрачацца, дзе застаўся арыгінал — у старасвецкім парку на ўскраіне Беларусі або на банальнай фотапаперы...»