Сеткавае выданне zviazda.by

Пасля заканчэння Гродзенскага прафесійна-тэхнічнага вучылішча тэкстыльшчыкаў (цяпер — Дзяржаўны каледж тэхнікі, тэхналогій і дызайну) Галіна ўладкавалася ў абласным цэнтры на трыкатажную фабрыку прадзільшчыцай. Але неяк прыехала ў Мінск, дзе старэйшыя брат Вячаслаў і сястра Марыя ўжо працавалі ў тралейбусным парку № 3, зазірнула да іх, пасядзела ў кабіне за рулём і адчула: ёй тут падабаецца, гэта месца быццам створана для яе. «А можа, і мне пайсці па вашых слядах?» — спытала ў Марыі і Вячаслава. Тыя яе падтрымалі. Так малодшая Вайшнаровіч паступіла на курсы кіроўцаў тралейбуса і неўзабаве папоўніла рады прафесійных транспартнікаў. А сёння Галіна Іванаўна лічыць: ёй вельмі пашанцавала.

Па спецыяльнасці Уладзімір Пакалевіч — аўтаслесар, зараз працуе будаўніком. А па прызванні ён — сапраўдны мастак.

Прайсцi праз выпрабаванне вайной i жыць у добрай згодзе

«Калi жыць з Богам, то страхi знiкаюць», — пераканана мацi шасцярых дзяцей, жонка настаяцеля прыхода храма свяцiцеля Мiкалая Цудатворца ў Лагойску Уладзiмiра Шэйдака, жанчына года—2024 у намiнацыi «Духоўнасць i культура» Iнга Шэйдак.

Многія з яго твораў яшчэ пры жыцці сталі класікай. Які беларус хаця б аднойчы не чуў «Малітву», «Дзве таполi», «Карабель маёй краіны», «Ты мяне любіш», «Родныя песнi», «Падманіце мяне», «Талісман»?

Чаму ў гэты перыяд варта атрымаць кансультацыю герыятра? На што павінны звяртаць увагу блізкія пажылых людзей? Што вядзе да заўчаснага старэння? Высвятляем з загадчыцай Мінскага гарадскога герыятрычнага цэнтра Ірынай Токаравай.

У межах новага праекта «Перамога ў нашых сэрцах», прымеркаванага да 80-годдзя Перамогі савецкага народа ў Вялікай Айчыннай вайне, часопіс «Алеся» сустрэнецца з дзеячамі культуры і адукацыі — пісьменнікамі, рэжысёрамі, мастакамі, педагогамі, музейнымі работнікамі, якія ў сваіх творах і праз прафесійную дзейнасць раскрываюць тэмы гістарычнай памяці, вялікага подзвігу нашага народа, што вызваліў свет ад карычневай чумы.