Сеткавае выданне zviazda.by

Як рэагаваць на агрэсіўныя паводзіны навакольных, каб не пагоршыць сітуацыю і захаваць псіхалагічнае здароўе? Навучыцца правільна адказваць на гвалт — важнае ўменне, якое дапамагае не толькі пазбягаць канфліктаў, але і кантраляваць іх развіццё, зніжаць узровень эмацыянальнага напружання і знаходзіць узаемаразуменне. У гэтым артыкуле мы разгледзім ключавыя прынцыпы і псіхалагічныя рэкамендацыі, а таксама праілюструем іх на прыкладах, уключаючы апісанне тыповых рыс асобы, схільнай да гвалту.

Часам самыя звычайныя бацькоўскія словы, сказаныя з лепшымі намерамі, могуць параніць дзіця. Дзеці вераць нам безумоўна і не ўмеюць «фільтраваць» сказанае. Тое, што мы гаворым, становіцца асновай іх думак пра сябе і свет.

Тэма нармалізацыі беларуска-амерыканскіх адносін паступова пераходзіць у практычную фазу. Усё больш прыкмет сведчаць аб узаемнай гатоўнасці бакоў да руху наперад. 

Здаровая самаацэнка фарміруецца не толькі праз уласцівасці, але і дзякуючы ўважліваму і сістэмнаму ўзаемадзеянню маці і дзіцяці.

Як жывецца дзецям нарцысічных маці: «Я ўсё для цябе, а ты...» 

Адносіны — складаны і тонкі механізм, які патрабуе пастаяннай увагі, падтрымкі і ўзаемнай павагі. Часам можа здавацца, што ўсё добра, але ў душы адчуваецца, што адносіны зайшлі ў тупік. У такіх сітуацыях важна ўмець распазнаць прыкметы, што расставанне — адзінае выйсце, і зразумець, як правільна дзейнічаць, каб мінімізаваць эмацыянальныя страты і захаваць годнасць.

Восень — час шматлікіх змен: лісце афарбоўваецца ў яркія колеры, надвор’е становіцца халаднаватым, светлавы дзень скарачаецца. У многіх з нас гэтыя перамены выклікаюць асаблівы настрой, часам яны могуць прывесці да стану, які псіхолагі называюць «восеньскай дэпрэсіяй». Што ж крыецца за гэтай з’явай і як справіцца з яе праявамі?

Калі ў сям’і адсутнічае тата, рана ці позна надыходзіць той момант, калі дзіцяці неабходна даведацца праўду — і зрабіць гэта так, каб яго эмацыянальны стан і давер да навакольнага свету засталіся цэлымі. Гэтае пытанне заўсёды выклікае трывогу ў маці: як казаць пра тату, якога няма побач, каб не нашкодзіць малому і не закрануць яго ўнутраны свет занадта балюча? Як дапамагчы дзіцяці зразумець складаную сітуацыю без страты адчування бяспекі і падтрымкі? Бо для кожнага ўзросту ёсць свае асаблівасці ўспрымання і рэакцыі, і падыходы трэба выбіраць вельмі далікатна.