Сеткавае выданне zviazda.by

Член Беларускага саюза мастакоў і Беларускага саюза дызайнераў Лілія Нішчык хацела стаць мастачкай яшчэ ў дзяцінстве. Спачатку цікавілася скульптурай, затым захапілася жывапісам, а пасля аддала перавагу кераміцы. Аднак гэты пералік і яго паслядоўнасць крыху ўмоўныя — творчасць аўтараў, якія спрабуюць сябе ў розных відах мастацтва, падзяліць на пэўныя перыяды дапамагае толькі павярхоўная трактоўка. Прыклад Ліліі Нішчык таксама дае падставу зрабіць выснову аб тым, што можна выяўляць творчыя здольнасці адначасова ў розных кірунках і ствараць асаблівы свет, дзе тыя ж скульптура, жывапіс і кераміка будуць паступова дапаўняць і ўзбагачаць адно аднаго. 

Музыка барока, якая прыйшла да нас у XVII стагоддзі з Еўропы, у Беларусі апошнім часам даволі часта гучыць не толькі ў вялікіх канцэртных залах, але і на больш сціплых пляцоўках. Пазнаёміцца з творамі той эпохі можна ў сценах літаратурных музеяў, у прыватнасці, Купалаўскага. 

На мінулым тыдні ў Мастацкай галерэі Міхаіла Савіцкага адбылося адкрыццё персанальнай выстаўкі жывапісу і фатаграфіі Аліка Замосціна «Грані рэальнасці». У экспазіцыі прадстаўлены работы, створаныя на працягу апошніх пяці гадоў. Плён творчасці аўтара — пейзажы, гарадскія і сельскія, а таксама партрэты — пераважна жаночыя. Ацаніць іх можна да 6 ліпеня. 

Мультымедыйная планшэтная выстаўка «Краіна перамог. Да 80-й гадавіны Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне», створаная ў супрацоўніцтве Дзяржаўнага Рускага музея і Нацыянальнага мастацкага музея, працуе ў Мінску. У зале беларускага мастацтва XX–XXI стагоддзяў галоўнага корпуса Мастацкага да 26 чэрвеня можна ўбачыць праект, які знаёміць з рэпрадукцыямі знакамітых работ з калекцыі славутага музея Санкт-Пецярбурга, а таксама змяшчае інфармацыю аб гісторыі стварэння жывапісных, графічных твораў у гістарычным кантэксце. 

Фестываль «Балетнае лета» прайшоў у Вялікім тэатры Беларусі. 11-ы раз арганізатары знайшлі, чым прывабіць публіку, і парадавалі гледачоў адметнымі прэм’ерамі і любімай класікай. Так, у рамках фэсту паказалі «Папялушку» Сяргея Пракоф’ева і «Лебядзінае возера» Пятра Чайкоўскага, а таксама запрасілі на вечар аднаактовых балетаў «Танцы» (пастаноўка балетмайстра Ігара Колба, дырыжора Арцёма Макарава і мастака Вольгі Мельнік-Малахавай). Аднак асаблівай чароўнасцю запомнілася гледачу адкрыццё фестывалю... 

Да 2 ліпеня ў Музеі прыроды і экалогіі ёсць магчымасць пазнаёміцца з фотавыстаўкай «Экзотыка Беларусі: прырода». Аўтар — Сяргей Плыткевіч, падарожнік, журналіст, дырэктар выдавецтва «Рыфтур», рэспубліканскага фонду развіцця турызму і падтрымкі дзікай прыроды «Планета без межаў», заснавальнік партала «Планета Беларусь». Экспазіцыя фатографа, які, дарэчы, у свой час скончыў Полацкі лясны тэхнікум (сёння — каледж), прымеркавана да Сусветнага дня аховы навакольнага асяроддзя. Падчас яе адкрыцця майстар расказаў пра сваё моцнае захапленне беларускай прыродай. 

Экспазіцыя пад назвай «53 / 27» Ільі Гічана ў галерэі «Арт-Фабрыка» дазволіла пазнаёміцца з новымі творамі мастака, якому блізкія прыродны пейзаж, нацюрморт і анамалістыка. Калі раней ён часцей выступаў як жывапісец, то апошнім часам найбольшую ўвагу прыцягвае да сябе яго скульптура. Нават яго поспехі мінулых гадоў — у тым ліку на «Асеннім салоне» — звязаны менавіта з гэтым відам выяўленчага мастацтва. 

Персанальная выстаўка жывапісу Рамана Коршунава «У пошуках гармоніі» працуе ў галерэі «Арт-Фабрыка» да 17 чэрвеня. У новай экспазіцыі аўтар прадставіў пейзажы і нацюрморты, створаныя ў розныя перыяды творчасці і прысвечаныя тэме роднага краю. 

Тыдзень таму ў галерэі «Арт-Беларусь» прайшлі адкрыццё выстаўкі твораў пераможцаў фестывалю «Арт-Мінск» і ўрачыстая цырымонія ўзнагароджання найлепшых аўтараў. Нагадаем, іх выбіралі гледачы выстаўкі, якая доўжылася больш як месяц. У новую экспазіцыю пад традыцыйнай для маштабнага праекта назвай «Postscriptum» увайшлі работы некалькіх дзясяткаў мастакоў, у тым ліку экспануюцца тыя напрацоўкі, з якімі публіка пазнаёміцца яшчэ не паспела. 

Да музыкі кампазітараў XX стагоддзя беларускія калектывы звяртаюцца радзей, чым да спадчыны творцаў пазамінулых вякоў. А калі гэта адбываецца, то перавага аддаецца рускім і беларускім аўтарам, і нездарма: шанаваць зробленае геніяльнымі папярэднікамі, творчасць якіх стала сусветным набыткам, — сапраўдны абавязак.