Сеткавае выданне zviazda.by

Выстава ў фае — з фатаграфіямі яркіх спектакляў і вобразаў, са сцэнічнымі касцюмамі і партрэтам гераіні — рыхтавала да вельмі цёплых асабістых зносін. Так адкрываюць сябе добрым сябрам ці блізкім людзям. Далей быў працяг на сцэне, калі галоўны балетмайстар тэатра, заслужаны артыст Расійскай Федэрацыі Ігар Колб прадставіў гераіню, з якой знаёмы яшчэ з часу вучобы ў харэаграфічным каледжы і жыцця ў інтэрнаце.

Паказ балета «Ганна Карэніна» 5 лютага чакаецца святочным, нават урачыстым: гэта першы вечар-прысвячэнне з трох запланаваных у рамках праекта ў бягучым сезоне. Выбар гераіні, якая распачынае цыкл бенефісаў, — сімвалічны.

Кожную раніцу Галіна праз увесь горад едзе на веласіпедзе на працу. Пачуўшы яе голас, падапечная Марыя ўсміхаецца: паралізаваная жанчына цудоўна паразумелася з сядзелкай. А калі ў жонкі добры настрой, то шчаслівы і гаспадар, якому больш за 80. У гэтым двары звычайна два веласіпеды, на якіх прыязджаюць сядзелкі да інвалідаў І групы — кожнай жанчыне неабходны асобны памочнік з індывідуальным падыходам...

Так называлася выстаўка аднаго дня, арганізаваная ў дзень паказу оперы Уладзіміра Солтана (паводле Уладзіміра Караткевіча) «Дзікае паляванне караля Стаха». У тэатр «прыехалі» экспанаты Музея старабеларускай культуры Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі — і пра кожны з іх можна было атрымаць інфармацыю з разгорнутым тлумачэннем спецыялістаў, што гэта за рэч і як яе выкарыстоўвалі нашы продкі. Атрымаўся выдатны пралог да оперы, бо ў яе сцэнаграфічным рашэнні выкарыстаны шмат якія даўнія рэчы, сэнс і сімвалізм якіх мае значэнне да разумення твора, ды і гукі часам можна пачуць, нібыта з самой даўніны...

Ёсць час, калі пошта — у топе па наведваннях. А хочацца ўсе пытанні вырашыць хутка. Мне дапамагла дзяўчына па імені Надзея, якая працуе ў аддзяленні паштовай сувязі № 4 горада Бярозы, што на Брэстчыне. Яна расказала і пра тое, якія пасланні нам часам рыхтуе жыццё.

Беларускі саюз мастакоў — адна з найстарэйшых творчых арганізацый, скіраваная на стварэнне і захаванне мастацкіх каштоўнасцей краіны. Але не менш важны досвед існавання ў розныя часы: саюз вядзе сваю гісторыю з далёкага 1938 года, а некаторыя яго сябры маюць нават больш гадоў за плячыма і маглі б распавесці пра тое, як час уплывае на творцаў і мастацтва. Таму што вядомы моманты ў гісторыі, калі асобныя мастакі былі ўдзельнікамі і сведкамі драматычных падзей. Вядомы і моманты, калі выбар мастацкі і маральны ішлі поруч, а голас творцаў быў важкім у грамадстве. У апошнія гады ў беларускай мастацкай прасторы таксама адбываецца трансфармацыя, якую адчуваюць і самі творцы, і людзі, якія сочаць за выстаўкамі. Хочацца зразумець: якія арыенціры для сябе бачыць адзін з найбуйнейшых творчых саюзаў краіны?

Ад сустрэч з размовамі пра асабістае і агульначалавечае да маштабных і значных выставак, ад спеваў на прадпрыемствах і проста на вуліцы да вялікіх канцэртаў — рэспубліканская грамадска-культурная акцыя робіць свае яркія прыпынкі ў розных раёнах сталіцы нашай краіны, ладзячы імпрэзы для людзей розных узростаў і прафесій, такім чынам, праз незабыўныя падзеі і святочную атмасферу, яднаючы грамадзян Беларусі.

«Марафон адзінства» не мог працаваць у сталіцы ў тым жа фармаце, у якім працаваў у іншых гарадах, — адзначыў прадстаўнік рабочай групы па арганізацыі і правядзенні акцыі, дырэктар ТАА «Музычная медыякампанія» Андрэй Гузель. Яно і не дзіўна: насельніцтва мегаполіса — пятая частка ўсёй краіны. У сталіцы мерапрыемствы праходзяць на працягу пяці дзён. І кожнае — уражвае.

Трэці дзень Рэспубліканскай грамадска-культурнай акцыі ў Мінску — гэта больш за тузін адрасоў, безліч удзельнікаў ад малога да вялікага, але самае галоўнае — натхненне, якое дорыць адчуванне, што ты — частка нечага агульнага, моцнага і прыгожага, імя якому — Беларусь.

За ўрачыстасцю назвы — эпоха беларускага мастацтва. І яе знакавыя і вельмі ўплывовыя асобы — творцы, якія ў апошнія трыццаць гадоў ажыццявілі значныя праекты альбо вылучыліся ўласнымі работамі. Аптымістычная «Восень» героя Беларусі Міхаіла Савіцкага — яна дыхае жыццём! Народны мастак Беларусі Аляксандр Кішчанка, які быў найбольш вядомы сваімі манументальнымі габеленамі, прадстаўлены невялікім жывапісным палатном «Дождж».