Сеткавае выданне zviazda.by

Гэта партыя ў оперы «Севільскі цырульнік» (насамрэч адна з найскладанейшых для вакалістак) была візітоўкай опернай дзівы Тамары Ніжнікавай. І ў памяць пра народную артыстку СССР і Беларусі (9 сакавіка адзначалася яе 100-годдзе) менавіта гэту оперу Джаакіна Расіні вырашылі выканаць у Вялікім тэатры. Вечар 11 сакавіка прысвяцілі той, хто доўгі час радаваў беларускую публіку ўласным талентам, але Тамара Мікалаеўна зрабіла вялікі ўнёсак у опернае мастацтва краіны і праз сваю шматгадовую педагагічную дзейнасць. Развітаўшыся з опернай сцэнай, яна пачала рыхтаваць вакалістак і ў пэўны перыяд нават узначальвала кафедру сольных спеваў.

«Паспець усё ўсюды і адразу», «Скончыцца лета», спектакль «Кадрыля», спектакль «Сведка абвінавачвання», «Прарок. Гісторыя Аляксандра Пушкіна», «Каралеўскія прыгоды», гульнявая праграма «Каралеўства жаданняў», «Музычны вернісаж», «Мартшоў», «Сівізна ў бараду — бес у рабро», «Радніна» і выстава «Мужчынскае-жаночае: гармонія двух светаў» — штотыднёвая афіша «Звязды».​

Яна абрала балет свядома яшчэ ў маленстве (нейкі час вагалася паміж ім і мастацкай гімнастыкай) і мае плённую кар’еру, якая доўжыцца ўжо больш за трыццаць гадоў. Але ўнёсак заслужанай артысткі Беларусі Марыны Вежнавец у развіццё гэтага мастацтва ў Беларусі значна большы, чым яе асабістыя выступленні ў розных спектаклях, дзе кожная партыя ўвасоблена ярка, з характарам, іскрынкай. А колькі іх было з 1997 года, калі артыстка паступіла ў Вялікі тэатр Беларусі.

«Найлепшы», масленіца ў экапарку «Акварэль», «Чырвоны шоўк», спектакль «Качынае паляванне», «Кацярына Вялікая», «Сяргей Трафімаў», «Восем закаханых жанчын», «Шырокая Масленіца», «Я падару табе ландышы», «Тысяча і адна ноч», «Масленіца ў зоасадзе» і «Цуд Святога Антонія» — штотыднёвая афіша «Звязды».​

Больш за 25 гадоў творчага жыцця артыст Вадзім Асвяцінскі прысвяціў служэнню Коласаўскаму тэатру. За гэты час ім сыграна больш за 60 роляў самага рознага кшталту — вострахарактарных, камедыйных, драматычных. Сярод найбольш значных работ мінулых гадоў — Валодзька ў трагікамедыі «Трыбунал» А. Макаёнка, граф Рэтланд у гістарачнай хроніцы «Генры VI» У. Шэкспіра, Франсуа ў дэтэктыве «Загадка дома Вярнье» А. Крысці, гарадскі прарок Ільюк з інсцэніроўкі рамана У. Караткевіча «Хрыстос прызямліўся ў Гародні». Асаблівае месца ў яго творчасці займаюць казачныя персанажы — Алесь з «Купальскай ночы» Ю. Куліка, Певень з «Кошчынага дома» С. Маршака, Воўк з «Вядзьмаркі і Дыназаўрыка» А. Якімовіча, Жук-Рагач з «Казявачкі» Т. Уфімцавай…

Аперэта «Містэр Ікс», «Паток», «Паненка-сялянка», «Вечар музыкі і танца», «Гiсторыя кахання», «Піліпка і Ведзьма», гурт «Аўра», «Чырвоны шоўк», «Жаніх», спектакль «Мужчына ў падарунак», выстава «Сапраўдны кацячы Эрмітаж» і рок-канцэрт у цемры «Настрой у стылі Rock» — штотыднёвая афіша «Звязды».

Апошнім часам знакаміты расійскі тэатр з Пермі і яго стваральнік вядомы рэжысёр Сяргей Фядотаў працуюць у цеснай узаемасувязі з заслужаным калектывам «Магілёўскі абласны драмтэатр». І дастаткова рэгулярна балуюць магілёўскую публіку сваімі захапляльнымі спектаклямі. Мінулай восенню гэта былі дзве яскравыя «грузінскія» пастаноўкі «Мачаха Саманішвілі» і «Ханума», білеты на якія раскупілі яшчэ за месяц да іх паказу. На гэтым тыдні гледачы прычыніліся да сюжэтаў твораў вядомых класікаў Міхаіла Булгакава «Сабачае сэрца» і Фёдара Дастаеўскага «Ідыёт». Артыстам апладзіравалі стоячы, не адпускаючы са сцэны. Уражанні вельмі моцныя. Створаныя артыстамі вобразы Настассі Філіпаўны, князя Мышкіна, купца Рагожына, іншых герояў рамана «Ідыёт», настолькі арганічна жылі на сцэне, што здавалася — не яны прыйшлі да нас у госці, а мы перанесліся ў іх час. Дэкарацыі, сцэнаграфія — захапіла ўсё. Дзеля такіх эмоцый і трэба хадзіць у тэатр.

Сёння ў гасцях «Чырвонкі. Чырвонай змены» ракавая брунетка, уладальніца рэдкага голасу, артыстка Вялікага тэатра Анастасія Малашкевіч. Яе імя стала вядомым шырокаму колу гледачоў пасля праекта «Фактар.by». Сёння оперная дзіва ідзе на смелыя эксперыменты з вобразамі, яркімі шоу і новымі ролямі на сцэне. Яна ўдала сумяшчае класічныя спевы і эстрадны вакал. Яе дзень распісаны па хвілінах, але вакалістка паспявае ўсё. Як сцвярджае оперная дзіва, гэта выключна частка прафесіі, у жыцці яна зусім іншая...

Жыццялюб, жартаўнік і чалавек, у якога безліч гісторый пра людзей, з каторымі яму выпала працаваць і быць знаёмым. Ён мог бы напісаць цудоўную кнігу ўспамінаў пра легендарных артыстаў легендарнага тэатра. Але ён і сам ужо легенда — народны артыст Беларусі, народны артыст СССР. І ў яго жыцці быў толькі адзін тэатр, любоў да якога ён нясе больш за 60 гадоў. Пра любоў — у розных праявах — і пайшла наша размова:

У лютым народнай артыстцы Беларусі даверылі адкрыць новы праект Вялікага тэатра «Жыццё ў прафесіі». Але яе багатае прафесійнае жыццё працягваецца, нягледзячы на перажытую цяжкую траўму, і неаддзельнае ад жаночага лёсу, у якім ёсць безумоўнае шчасце: Ірына — маці траіх дзяцей. Таму дзіўна, што для бенефісу прымы-балерыны абралі спектакль «Ганна Карэніна»...