Сеткавае выданне zviazda.by

У нашай краіне ў 2024 годзе выяўлена 1031 карупцыйнае злачынства. Гэта на 18 працэнтаў меней, чым у 2023 годзе, — такія лічбы прагучалі з вуснаў старшага пракурора ўпраўлення па барацьбе з карупцыяй і арганізаванай злачыннасцю Генеральнай пракуратуры Рэспублікі Беларусь Андрэя Федаровічава падчас відэаканферэнцыі ў прэс-клубе «Культура і мастацтва». Гаворка ішла пра якасць супрацьдзеяння карупцыі і фарміраванне нецярпімых адносін да яе ў грамадстве.

Рашэнне пра гэта прыняў кіраўнік дзяржавы, яно зацверджана асобным указам 5 лютага. Справа адметная ад пачатку, бо праз свой удзел у ёй могуць зрабіць унёсак у гісторыю і культуру краіны людзі ва ўзросце да 31 года. Статус — «Усебеларуская маладзёжная будоўля» — падкрэслівае неабходнасць далучэння да нацыянальнай спадчыны пакалення, якое скіравана на будучыню.

Свет беларускіх паданняў, таямнічых гісторый і містычных падзей — тое, што захапляе і прыцягвае, бо, у якім бы стагоддзі ты ні жыў, мінулае нагадвае пра сябе праз нейкія вобразы, дэталі, рэчы, якія мы часам знаходзім у старым куфры, што захоўваецца недзе ў вясковай хаце і памятае продкаў, якія маглі б распавесці і патлумачыць шмат. І калі такі куфар, запоўнены рукатворнымі цудамі, прыязджае ў тэатр, то дзеля адказнай місіі.

Розныя этапы гісторыі краіны будуць адлюстраваны ў экспазіцыі новага Нацыянальнага гістарычнага музея, работы па будаўніцтве якога, згодна з адпаведным указам Прэзідэнта, павінны пачацца сёлета. Пакуль гаворка пра праект — мяркуецца, што сам будынак будзе займаць каля 20 тысяч квадратных метраў. Разглядаецца і сімвалічнае ўвасабленне ў прасторы — у выглядзе карты Беларусі. Пра гэта паведаміў дырэктар Інстытута гісторыі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі Вадзім Лакіза.

Выстава ў фае — з фатаграфіямі яркіх спектакляў і вобразаў, са сцэнічнымі касцюмамі і партрэтам гераіні — рыхтавала да вельмі цёплых асабістых зносін. Так адкрываюць сябе добрым сябрам ці блізкім людзям. Далей быў працяг на сцэне, калі галоўны балетмайстар тэатра, заслужаны артыст Расійскай Федэрацыі Ігар Колб прадставіў гераіню, з якой знаёмы яшчэ з часу вучобы ў харэаграфічным каледжы і жыцця ў інтэрнаце.

Паказ балета «Ганна Карэніна» 5 лютага чакаецца святочным, нават урачыстым: гэта першы вечар-прысвячэнне з трох запланаваных у рамках праекта ў бягучым сезоне. Выбар гераіні, якая распачынае цыкл бенефісаў, — сімвалічны.

Кожную раніцу Галіна праз увесь горад едзе на веласіпедзе на працу. Пачуўшы яе голас, падапечная Марыя ўсміхаецца: паралізаваная жанчына цудоўна паразумелася з сядзелкай. А калі ў жонкі добры настрой, то шчаслівы і гаспадар, якому больш за 80. У гэтым двары звычайна два веласіпеды, на якіх прыязджаюць сядзелкі да інвалідаў І групы — кожнай жанчыне неабходны асобны памочнік з індывідуальным падыходам...

Так называлася выстаўка аднаго дня, арганізаваная ў дзень паказу оперы Уладзіміра Солтана (паводле Уладзіміра Караткевіча) «Дзікае паляванне караля Стаха». У тэатр «прыехалі» экспанаты Музея старабеларускай культуры Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі — і пра кожны з іх можна было атрымаць інфармацыю з разгорнутым тлумачэннем спецыялістаў, што гэта за рэч і як яе выкарыстоўвалі нашы продкі. Атрымаўся выдатны пралог да оперы, бо ў яе сцэнаграфічным рашэнні выкарыстаны шмат якія даўнія рэчы, сэнс і сімвалізм якіх мае значэнне да разумення твора, ды і гукі часам можна пачуць, нібыта з самой даўніны...

Ёсць час, калі пошта — у топе па наведваннях. А хочацца ўсе пытанні вырашыць хутка. Мне дапамагла дзяўчына па імені Надзея, якая працуе ў аддзяленні паштовай сувязі № 4 горада Бярозы, што на Брэстчыне. Яна расказала і пра тое, якія пасланні нам часам рыхтуе жыццё.

Беларускі саюз мастакоў — адна з найстарэйшых творчых арганізацый, скіраваная на стварэнне і захаванне мастацкіх каштоўнасцей краіны. Але не менш важны досвед існавання ў розныя часы: саюз вядзе сваю гісторыю з далёкага 1938 года, а некаторыя яго сябры маюць нават больш гадоў за плячыма і маглі б распавесці пра тое, як час уплывае на творцаў і мастацтва. Таму што вядомы моманты ў гісторыі, калі асобныя мастакі былі ўдзельнікамі і сведкамі драматычных падзей. Вядомы і моманты, калі выбар мастацкі і маральны ішлі поруч, а голас творцаў быў важкім у грамадстве. У апошнія гады ў беларускай мастацкай прасторы таксама адбываецца трансфармацыя, якую адчуваюць і самі творцы, і людзі, якія сочаць за выстаўкамі. Хочацца зразумець: якія арыенціры для сябе бачыць адзін з найбуйнейшых творчых саюзаў краіны?