Складзена «Птушыная азбука» ў выглядзе кніжкі-загадкі. На кожную літару алфавіта пісьменнік прапануе рыфмаваны аповед.
Сёлетнюю кніжную навінку Выдавецкага дома «Звязда» ў серыі «Пераходны ўзрост» беларускай пісьменніцы Ганны Літаш «Шаснаццаць» можна без перабольшання назваць удалай спробай дастукацца да сэрцаў бацькоў падлеткаў. Гэты раман распавядае пра небяспечныя моманты жыцця вучняў старэйшых класаў: у свае шаснаццаць падлеткі сутыкаюцца з самымі рознымі выпрабаваннямі, пра якія іх маці і таты могуць нават і не ведаць ці не заўважаць, бо занятыя сваімі справамі і праблемамі.
Гомельская пісьменніца Таццяна Маісеева працягвае знаёміць юных чытачоў з біяграфіямі іх любімых творцаў. У 2024 годзе ў Выдавецкім доме «Звязда» выйшла кніга «Вялікі казачнік», якая лёгкай і маляўнічай мовай расказвае пра творчы шлях Ханса Крысціяна Андэрсена (агляд можна прачытаць у № 16 за 2024 г.). Сёлета свет убачыла другая казачна-біяграфічная гісторыя пра двух братоў Грым (у суаўтарстве з Андрэем Матвіенкам), чыя літаратурная спадчына ўжо на працягу стагоддзяў з’яўляецца сусветнай каштоўнасцю.
Нягледзячы на стэрэатыпы пра шаблоннасць і тыпізацыю дзіцячай літаратуры, сучасныя аўтары не перастаюць здзіўляць дзяцей і дарослых творамі розных жанраў. Кацярына Хадасевіч-Лісавая, вядомая многім чытачам па прыгодах лісачкі Красуні і іншапланетнага хлопчыка Вухуціка, звярнулася да не вельмі распаўсюджанага ў сучаснай беларускай літаратуры жанру «жахлівіка». Разгледзім, што з гэтага атрымалася.
Перафразуючы заканчэнне верша Уладзіміра Маякоўскага «Кім быць?»: «Книгу переворошив, намотай себе на ус — все работы хороши, выбирай на вкус!», можна сказаць, што гэта датычыцца і навук. Тапаніміка — не выключэнне. Хіба не цікава даведацца пра паходжанне тых ці іншых геаграфічных назваў? Балазе ў гэтым кірунку ў Беларусі ёсць аўтарытэтныя даследчыкі. Найперш Вадзім Жучкевіч з яго «Коротким топонимическим словарём Белоруссии», Аляксей Ненадавец — з кнігамі легендаў пра паходжанне асобных населеных пунктаў усіх абласцей нашай краіны.
Тамара Кавальчук вырашыла паказаць дзецям свет, які яны не бачылі і мала што пра яго ведаюць. Яе кніга «Добрае сэрца», якая выйшла ў Мінску ў Выдавецкім доме «Звязда» ў 2024 годзе, — своеасаблівая спроба прапанаваць сучасным падлеткам паглядзець на сябе збоку, падумаць і вырашыць, кім яны хочуць быць.
Углядаюся ў твар аўтара, у яе прыгожыя глыбокія, як крыніцы, вочы. Вочы сапраўднай паэтэсы. Яе даўно чакала наша зямля. З часоў Веры Вярбы і Яўгеніі Янішчыц прайшло, праляцела ўжо нямала гадоў. І вось нарэшце! У часы росквіту нашай старонкі! Думаю, што ў гэтым нешта ёсць! Нешта невымоўна-прыгожае, якое дорыць толькі Гасподзь! Ніхто як яна, Вольга Алізар, не сказаў так моцна, так ярка пра нашага Прэзідэнта. Трэба, вядома, цытаваць увесь верш, каб зразумець гэта. Але можна і па гэтым лірычным прызнанні паэтэсы адчуць яе народную, ад зямлі душу:
У новай кнізе Уладзіміра Васько — аповесць «Горад пад вадой», апавяданні, вершы, байкі. Відавочна, што аўтар зборнікам «Салаўіная радасць» трымае перад чытачом творчую справаздачу за пэўны адрэзак часу. Таму, відаць, і аб’яднаны празаічныя і паэтычныя творы. Хоць у апошнія дзесяцігоддзі ўжо стала нормай не займацца «водараздзелам», а разам, у адну кнігу, адзін зборнік, збіраць усё напісанае аўтарам.
«Там, дзе цячэ Пуць-рака...» — адна з новых кніг вядомага беларускага празаіка Уладзіміра Гаўрыловіча. Яна выдадзена ў 2022 годзе ў серыі «Лаўрэат абласной літаратурнай прэміі імя Кірылы Тураўскага 2022 года». Назву менавіта гэтай кнізе даў аднайменны раздзел з рамана-версіі «Па веры вашай...». Часткова з творам беларускі чытач мог пазнаёміцца дзякуючы ранейшай да выхаду гэтай кнігі публікацыі асобных раздзелаў у часопісе «Полымя», ды і яшчэ напрыканцы 2022 года дапрацаваны аўтарам твор выйшаў з друку асобнай кніжкай «Па веры вашай...» (РВУ «Выдавецкі дом «Звязда»). Падкрэслім: абедзве кніжкі з адным і тым жа творам вельмі хутка сталі бібліяграфічнай рэдкасцю. Чаму так?
Мая зямлячка Наталля Саветная — дзівоснае адкрыццё ў літаратуры: паэзіі, прозе, публіцыстыцы, літаратурнай крытыцы. За ёй цягнецца след, які можа быць пракладзены толькі чалавекам з чыстай і тонкай душой. Паэзія яе неардынарная. Яна то звініць залатой лістотай, то серабром, то пахне вясной. Яна — то цішыня, то мяцеліца, то дождж, то сонца, перапоўнена то ластаўкамі і жаўрукамі, то чалавечымі галасамі.
