Цягу да літаратурных твораў, якія даюць магчымасць шматлікіх інтэрпрэтацый унутранага свету чалавека, матываў яго паводзін і могуць легчы ў аснову сцэнарыяў, маюць многія майстры кінамастацтва. Яна праявілася і ў творчасці Ларысы Шэпіцькі, якая стварыла мала кінапалотнаў, але, тым не менш, назаўсёды ўпісала сваё імя ў гісторыю сусветнага кінамастацтва.
Важныя ўрокі мінулага прапаноўваюць стваральнікі паўнаметражнага фільма «Мемарыяльныя комплексы Беларусі — 2», што ўбачыў свет на студыі анімацыйных фільмаў Нацыянальнай кінастудыі «Беларусьфільм». Гледачоў чакаюць пяць новых дакументальна-мастацкіх навел, у якіх распавядаецца пра месцы ўшанавання гісторыі і гераічнае мінулае нашага народа.
Напярэдадні Дня касманаўтыкі ў кінатэатры «Піянер» прэзентавалі дакументальны фільм «Наш космас». Яго на студыі «Летапіс» нацыянальнай кінастудыі «Беларусьфільм» стварыў рэжысёр-пастаноўшчык Дзмітрый Лось з камандай прафесіяналаў. Кінапраца прысвечана ўнёску Беларусі і беларусаў у асваенне касмічнай прасторы.
У мастацкай галерэі «Універсітэт культуры» адкрылася выстаўка эскізаў і кадраў з фільмаў савецкіх рэжысёраў «Беларускі кінематограф аб Вялікай Айчыннай вайне». Экспазіцыя прымеркавана да 80-годдзя Вялікай Перамогі. Выстаўка будзе праходзіць да 17 мая (уваход вольны). Наведвальнікі змогуць пабачыць эксклюзіўныя візуальныя матэрыялы з гісторыі айчыннага кінематографа.
На мінулым тыдні была магчымасць успомніць італьянскага паэта, сцэнарыста, які працаваў з класікамі сусветнага кіно, і неардынарнага чалавека Таніна Гуэру, добра вядомага яшчэ ў Савецкім Саюзе. Пра майстра распавядаў прафесар Масіма Пуліні, які наведаў Мінск. Каб сустрэча атрымалася больш прадукцыйнай і карыснай, Пасольства Італіі ў Беларусі наладзіла паказ «оскарнага» фільма Федэрыка Феліні «Амаркорд». Да стварэння яго сцэнарыя меў дачыненне Таніна Гуэра. Гаворка ішла пра тое, як дзякуючы адметнаму аўтарскаму погляду кіно можа быць яркім і непаўторным творам мастацтва, да якога можна звяртацца праз шмат гадоў, каб больш глыбока асэнсаваць некаторыя з’явы і падзеі свайго жыцця. Усё тое, што важна ведаць і разумець людзям, якія хочуць рабіць кіно ў Беларусі. Яны прысутнічалі на сустрэчы з прафесарам Пуліні, які быў асабіста знаёмы з Таніна Гуэрай: яны землякі. Дарэчы, як і Феліні, з рэгіёна Раманья — «Амаркорд» здымаўся там...
У кінатэатрах краіны паказваюць мультыплікацыйны фільм «Дзяржаўныя сімвалы Рэспублікі Беларусь. Каляндар свят». Праект задумваўся з адукацыйнай мэтай — каб самыя маленькія гледачы разумелі, у якой краіне яны жывуць. Але якія ж гэта гледачы? Калі чалавек павінен (ці можа) сябе ўсвядоміць грамадзянінам пэўнай краіны — ці не дзеля гэтага ўсё зроблена? На кінастудыі «Беларусьфільм» вызначылі ўзрост патэнцыяльнай аўдыторыі стужкі: 0+. Такім чынам, малому ўжо ад нараджэння трэба ўцягвацца ў беларускае жыццё з яго адметнасцямі — святамі, сімваламі і ўсталяванымі правіламі.
Маладая манашка склікае ўсіх на малітву — так калісьці Ной збіраў на каўчэг жывёл, каб уратаваць ад гібелі падчас патопу. Божы храм — як той каўчэг, а малітва — паратунак ад гібелі душы. Гібель і смерць — у дадзеным кантэксце не сінонімы, бо душу можна загубіць, не ўратаваўшы праз пакаянне, але яна бессмяротная. Менавіта пра бессмяротнасць хочацца разважаць пасля прагляду дакументальнага фільма «Прыстанак святой Ефрасінні», прэм’ерныя паказы якога адбываюцца па ўсёй краіне.
На вуліцы каля СШ № 5 г. Мінска шматлюдна. Замест звыклай шыльды гэтай установы адукацыі размешчана іншая — «Міжрэцкая сярэдняя школа». На нейкі час гэтая школа перанясецца ў... аграгарадок. Вядома, не на самай справе, а ў кіно. У новай поўнаметражнай стужцы «Беларусьфільма» пад рабочай назвай «Класная» будынак, дзе адбываецца гэтая гісторыя, будзе выглядаць менавіта як пятая школа Мінска, але здымкі пройдуць у розных установах адукацыі: фільм будуць здымаць таксама ў Прылуках, Соснах, Пухавічах і Чэрвені. Але менавіта тут 5 лютага адбылося сімвалічнае разбіванне талеркі з назвай стужкі і аўтографамі здымачнай групы: гэта робіцца на ўдачу, каб фільм сапраўды атрымаўся класным.
У нашай краіне адбылася доўгачаканая прэм’ера дакументальнага фільма пра Аляксея Талая. Доўгачаканая, бо менавіта такога героя не хапала на вялікім экране, ён — унікальны прыклад для кожнага, але ў першую чаргу для маладога пакалення.
З-за няшчасця ў 16-гадовым узросце Аляксей мог паглыбіцца ў сябе, стаць закрытым. І ўсё ж ён вытрымаў і стаў вядомым чалавекам, які сапраўды натхняе жыць, працаваць, любіць і дапамагаць іншым. Яго гісторыя падштурхнула і Нацыянальную кінастудыю «Беларусьфільм» на стварэнне менавіта такога дакументальнага фільма. Над стужкай «Птушка Фенікс Аляксея Талая» працавала студыя «Летапіс», а дакладней рэжысёр-дакументаліст Уладзімір Луцкі. Сцэнарый напісаў Яўген Агурцоў. Але гэта той выпадак, калі ідэю падказала само жыццё.
Фільм было цікава паглядзець не толькі для таго, каб больш даведацца пра Аляксея Талая, але і раскрыць яго сакрэт: што ж дапамагло «ўзляцець» над абставінамі лёсу і стаць вядомым чалавекам, нарадзіўшыся зноў, як чароўная птушка Фенікс? Дык хто ці што яго акрыліла ў самы цяжкі момант жыцця? Пра гэта і распавядае дакументальная стужка.
Напярэдадні Дня беларускага кіно па ініцыятыве аддзела экранных мастацтваў Цэнтра даследаванняў беларускай культуры, мовы і літаратуры НАН Беларусі прайшла міжнародная навукова-практычная канферэнцыя «100 гадоў беларускага кіно: этапы, фільмы, майстры».
