Вы тут

Алена Ляўковіч


На ўзроўні ДНК. У кожнага свая вайна. Нават праз восемдзесят гадоў
0 204

На ўзроўні ДНК. У кожнага свая вайна. Нават праз восемдзесят гадоў

Майскі водпуск пачаўся з паездкі ў Дзяржынск — трэба было павырашаць пытанні па вясковай хаце. Аўтобусы там ходзяць рэдка, дый не ўсюды — адлегласці зусім невялікія, давялося ў «энергазбыт» на ўскраіне горада ісці пешшу. Па нешырокай вуліцы прыватнага сектара, над якім лунаў пах бэзу, міма касцёла, які нядаўна адбудавалі пасля пажару, і рэштак колішняга кальвінскага збору.

Дарога ў дарослае жыццё. Пра абутак, у якім на яе ступаеш, і не толькі пра яго
0 337

Дарога ў дарослае жыццё. Пра абутак, у якім на яе ступаеш, і не толькі пра яго

Нядаўна ў абутковым магазіне назірала, як маці з дачкой выбіралі туфлі на выпускны. Дзяўчына мерала ўжо мо дзясятую пару, і ўсё ёй было не тое: то адценне, то абцас... Нарэшце спыніліся ці не на самых дарагіх. Тут у маці зазваніў тэлефон...

Пасля дажджу. Пра сведчанні прагрэсу і перавагі вясковага адпачынку
0 533

Пасля дажджу. Пра сведчанні прагрэсу і перавагі вясковага адпачынку

Учора, нарэшце, у нашай вёсцы прайшоў добры дождж. Да гэтага два тыдні ўсе атмасферныя франты, навальніцы і ліўні з градам, пра якія кожны дзень заўзята расказвалі сіноптыкі, абыходзілі яе бокам. Нібы зачараваная тэрыторыя якая — кожны дзень зусім недалёка хадзілі хмары, пагрозліва буркаталі, бліскалі маланкай...

Перадвелікоднае чытанне. Пра словы, якія даюць адчуванне вялікага свята
0 1120

Перадвелікоднае чытанне. Пра словы, якія даюць адчуванне вялікага свята

Перад Вялікаднем заўсёды хочацца чытаць, дакладней, перачытваць штосьці адпаведнае. Я кожны раз дастаю з паліцы тры кнігі, якія гэтымі днямі трэба абавязкова разгарнуць і нейкія ўрыўкі з іх пачытаць. Яны са мной з юнацтва, пераязджалі ва ўсе інтэрнаты і кватэры, чытаныя-перачытаныя неаднойчы...

Пра час і пра нас. Што расказаць пятнаццацігадоваму чалавеку
0 1279

Пра час і пра нас. Што расказаць пятнаццацігадоваму чалавеку

Нядаўна адна пятнаццацігадовая дзяўчына, якая падумвае пра тое, каб стаць журналістам, спытала ў мяне, якая была мая першая сур’ёзная публікацыя. Пакапаўшыся ў памяці, я пачала ёй расказваць гісторыю пра чалавека, які ў сорак два гады моцна захварэў — адмовілі ныркі. І яму ў нашай 4-й бальніцы ў Мінску зрабілі перасадку...

Нарэшце дома. Чаго не хапае зімой
0 1155

Нарэшце дома. Чаго не хапае зімой

Першы прыезд у вёску пасля зімы — гэта заўсёды як адкрыццё. Выходзіш з машыны, кідаеш вокам на падворкі па абодва бакі вуліцы, удыхаеш паветра, якое не параўнаецца ні з якім іншым на гэтай планеце. Сам сабе гаворыш: нібы нікуды і не з’язджаў. І тут жа неяк лёгка-прасветлена дадаеш: ну дык і добра. Металічная засаўка на брамцы незадаволена вішчыць: за зіму трохі заржавела. 

Неба з сабою. Пра адчуванне палёту
0 1087

Неба з сабою. Пра адчуванне палёту

Заўтра, якраз Дзень касманаўтыкі, ды яшчэ такі, як ніколі адметны для нашай краіны, менавіта пра неба хочацца і пагаварыць. У кожнага яно сапраўды сваё, тут з класікам не паспрачаешся. Хтосьці ўяўляе проста блакіт, аблокі, сонца. Для кагосьці яно — чорны аксаміт з безліччу дыяментаў-зор і вялізным бліскучым гузікам поўні...

Усмешкі са старога фота, або найлепшыя настаўніцы жыцця
0 1184

Усмешкі са старога фота, або найлепшыя настаўніцы жыцця

Раніцай на вайбер зусім нечакана прыйшло прывітанне са шчаслівага (бо маладога) мінулага. Аднавясковец, які яго даслаў, следам пазваніў: «Вось аблічбавалі стары архіў. Думаю, у цябе гэтага фота няма. Вырашыў паслаць. Я аж праслязіўся, гледзячы...» З каляровай картачкі, зробленай гадоў дваццаць, а мо і больш назад, пазіралі і ўсміхаліся, прыжмурыўшы вочы ад яркага сонца, яшчэ жывыя мама і нашы старэйшыя суседкі бабуля Жэня і цётка Лёня...

Не дараванне. Пра памяць і яе пераасэнсаванне
0 1344

Не дараванне. Пра памяць і яе пераасэнсаванне

Звычайная будняя раніца. Кава, хлеб у тостары, тэлевізар. Навіны, прагноз надвор’я — усё як заўсёды, хутчэй фонам, чым інфармацыяй, слухаеш напаўвуха, глядзіш напаўвока. І раптам: «Сёння 80 гадоў, як вызвалілі Азарыцкія канцлагеры. Канцлагер каля Азарычаў быў не адзін, іх было тры ў навакольных балотах...

Як ствараліся і змяняліся Канстытуцыі Савецкай Беларусі
0 1225

Як ствараліся і змяняліся Канстытуцыі Савецкай Беларусі

Ад «дыктатуры пралетарыяту» да «кіруючай сілы КПБ».

Даніловіч: Час сёння такі, што, каб захаваць свае каштоўнасці, іх трэба прапісваць у Асноўным Законе
0 571

Даніловіч: Час сёння такі, што, каб захаваць свае каштоўнасці, іх трэба прапісваць у Асноўным Законе

Да Дня Канстытуцыі — размова з доктарам гістарычных навук пра Асноўны Закон.

Па месяцавым календары. Пра парадоксы, якія робяць жыццё нармальным
0 1288

Па месяцавым календары. Пра парадоксы, якія робяць жыццё нармальным

Магчыма, вам падасца дзіўным, але я, чалавек з вышэйшай адукацыяй, прафесійны журналіст (а значыць, ад пачатку скептык, які не вядзецца на розныя там ізатэрычныя штучкі), дзесьці з канца лютага пачынаю жыць, звяртаючыся да месяцавага календара.

Выбар рэдакцыі

Калейдаскоп

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

Зоркі абяцаюць шмат прыемных момантаў і добрых навін для Блізнятаў.

Памяць

Партызанскі ўнёсак у «Баграціён»

Партызанскі ўнёсак у «Баграціён»

Беларуская наступальная аперацыя пачалася 23 чэрвеня 1944 года.