Вы тут

Калі б твой дзень быў каляровы?..


«Мой сын бегае за мной як хвосцік, — скардзіцца мама чатырохгадовага Даніка. — Збірае пазл — просіць, каб я сядзела побач і глядзела, гуляе ў машынкі — трэба, каб „бібікала“ разам з ім; калі не пачытаю ўслых казку перад сном, не засне». Майму Сымону пяць — і тая ж сітуацыя: усё хоча рабіць разам. Пераказала тую размову сястры. 

А Наташа кажа: «Радуйцеся і атрымлівайце асалоду ад таго, што маеце. Хутка гэтага ўсяго не будзе... Вось майму Мацвею ўжо восьмы год пайшоў. Раней кніжку прасіў пачытаць. 

А цяпер мама для гэтага не патрэбная, бо сам навучыўся. Ідзе ў свой пакой і чытае тое, што сам хоча. Прыходзіць са школы — асвойвае новы від кубіка Рубіка, вучыцца жангліраваць па роліку на YouTube. Я зразумела, што калі цяпер упусціць момант, то кропак судакранання з Мацвеем з кожным годам будзе станавіцца ўсё менш і менш».

Каб не страціць кантакт з сынам, мая сястра вырашыла дзейнічаць неадкладна. Раз на тыдзень яна возіць Мацвея вучыцца іграць на гітары. «Усе бацькі, — кажа, — чакаюць сваіх дзяцей на калідоры. Я ж прысутнічаю на занятку і засвойваю музычную грамату разам з сынам, дома з задавальненнем развучваю з ім пройдзеныя акорды. Акрамя таго, заўважыла, што Мацвей любіць катацца на веласіпедзе. Раней ён наразаў кругі па стадыёне, а я сядзела на лавачцы і назірала. Але адчувала, што гэта не спрыяе наладжванню больш блізкіх адносін з сынам. І вось днямі я прапанавала мужу купіць веласіпеды і нам з ім, каб на выхадных ладзіць сямейныя паездкі. Гэта была цудоўная ідэя. У нас з сынам і мужам з’явілася яшчэ адна агульная справа і тэма для размоў».

З нараджэннем сына ў маім жыцці з’явілася шмат кніг і відэалекцый па псіхалогіі. Яны дапамагаюць своечасова заўважаць свае ўпушчэнні ў выхаванні і штосьці карэкціраваць. Некаторыя мамы і таты лічаць, што выконваюць свой бацькоўскі доўг, укалваючы на рабоце і забяспечваючы дзіця ўсім неабходным. Але, сцвярджаюць псіхолагі, гэтыя намаганні пакрываюць толькі базавыя патрэбы, але не закранаюць душу. Дзіця можа адчуваць удзячнасць за «развівашкі», абноўкі ды цацкі. Але любоў, адданасць і давер нараджаюцца не так. Менавіта таму трэба больш размаўляць са сваімі дзецьмі на розныя тэмы (не толькі пра адзнакі ў школе; не варта злоўжываць і бясконцымі ўказаннямі, забаронамі, крытыкай і кантролем). Напрыклад, у блогу сямейнага псіхолага Вольгі Пекун сустрэла прыблізны спіс «Што спытаць у дзіцяці, каб зблізіцца з ім?» Сярод пытанняў: «Што цябе здзівіла ў апошнія дні? Які сябар прымушае цябе больш за ўсё смяяцца? Калі б твой дзень быў каляровы, якога б ён быў колеру? Табе падабаецца дзяліцца з іншымі дзецьмі? Што для цябе важна ў нашых адносінах? Якое тваё любімае месца ў доме? Які самы шчаслівы момант, які ты памятаеш са сваёй сям’ёй? А які самы дрэнны? Калі б ты быў супергероем, то якім? Куды б ты накіраваўся ў падарожжа?» Днямі я задала іх свайму сыну і даведалася пра яго шмат цікавага. Паспрабуйце і вы.

...1 чэрвеня адзначаецца Міжнародны дзень абароны дзяцей. Дык вось, галоўнае, ад чаго сёння трэба абараняць хлопчыкаў і дзяўчынак, — гэта ад недахопу бацькоўскай увагі. І справа зусім не ў колькасці, а ў якасці сумесна праведзенага часу. Нам, татам і мамам, варта памятаць, што нельга гуляць з дзіцем у дыназаўраў, думаючы пра свае нявырашаныя праблемы. Гэта не працуе. Важна знаходзіць час на сумесныя справы, пры гэтым цалкам быць са сваім малым, глядзець яму ў вочы і зацікаўлена слухаць, што ён гаворыць. Інакш паступова наша месца зоймуць мабільныя тэлефоны ды планшэты... Негатыўны прыклад навідавоку. У мужа прыяцелькі ёсць сын ад першага шлюбу. Ён праз выхадныя прыязджае да таты ў госці і два дні запар бязвылазна сядзіць у сваім пакоі, гуляе ў камп’ютарныя гульні. Калі ж мужчына па парадзе жонкі прапанаваў сыну пакідаць мяч у баскетбольнае кальцо, дык падлетак сказаў, што яму гэта нецікава…

Мяне ж натхняюць зусім іншыя, станоўчыя, прыклады. У прыватнасці, вельмі прыемна назіраць, як цымбалістка Ала Віктараўна ходзіць са сваімі ўжо дарослымі дзецьмі ў кіно, тэатр, на выставы, сем’ямі вандруюць па Беларусі. Ім цікава разам, бо ў іх ёсць агульныя інтарэсы, тэмы для размовы, моцныя традыцыі. А галоўнае — узаемаразуменне і ўзаемападтрымка. Цёплыя адносіны — справа не аднаго дня, яны, кажа жанчына, выбудоўваюцца па цаглінцы, год за годам, пачынаючы з самага нараджэння дзетак.

Надзея ДРЫНДРОЖЫК

Выбар рэдакцыі

Жыллё

Па якіх крытэрыях дамы ўваходзяць у праграму па капрамонце?

Па якіх крытэрыях дамы ўваходзяць у праграму па капрамонце?

Пра ўсе тонкасці правядзення капітальнага рамонту расказалі спецыялісты.

Рэгіёны

Самы працяглы ўрок гістарычнай праўды і сяброўства

Самы працяглы ўрок гістарычнай праўды і сяброўства

Удзельнікі «Цягніка Памяці» папярэдніх гадоў дзеляцца сваімі ўражаннямі ад праекта.

Экалогія

Якія прагнозы на лета робяць метэаролагі?

Якія прагнозы на лета робяць метэаролагі?

Тры месяцы суцэльнай спякоты нам не абяцаюць

Гараскоп

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

У пачатку тыдня да Ракаў могуць падступна падкрасціся трывогі і сумневы.