Вы тут

Спектакль «YМУT» стаў узрушэннем маладзёжнага тэатральнага форуму М@rt.кантакт


Так супала, што пастаноўка Кыргызскага дзяржаўнага тэатра юнага гледача імя Бакен Кадыкеевай была паказана, калі ў Беларусі адзначалі Дзень памяці ахвяр Хатыні і спаленых вёсак.


Монаспектакль пра жанчыну, якая адправіла на фронт свайго сына і чакае яго вяртання ў выкананні народнай артысткі Кыргызстана Назіры Мамбетавай закрануў самыя патаемныя стрункі душы.

Нягледзячы на тое, што спектакль ішоў на нацыянальнай мове, усё было зразумела без слоў. Вось яна адкрывае куфар і разглядае прыклееныя да яго века фота, прыціскае да грудзей сынаву куртку, высыпае на пясок чукэ — ігральныя косці — нібыта зноў вучыць дзіця ў іх гуляць. А потым ідзе на бераг Ісык-Куля і ўглядваецца ў далечыню. Яна — чакае. Яе гору сугучная самотная мелодыя кыл-кыяка, якая гучыць на другім плане ў выкананні Заліны Касымавай. Мелодыя нібы плач маці, сэрца якой кожную хвіліну баліць за сына. Калі спектакль скончыўся і ў зале ўключылі святло, шмат хто выціраў слёзы. Гісторыя пра бязмежнае гора маці, у якой вайна забрала самае дарагое, што ў яе было — любае дзіця, кранула ўсіх.

Аўтар п’есы, кыргызскі драматург Кайрат Іманаліяў, які раздзяліў з артысткай поспех, прызнаўся, што на напісанне п’есы яго падштурхнула ўсеагульная трагедыя ўсіх маці, якія страчваюць сыноў на войнах. 

— Гэта тэма вельмі блізкая кожнаму чалавеку, — паведаміў ён. — Нашы бабулі да канца жыцця чакалі сваіх сыноў, яны не верылі, што іх дзеці загінулі. Прататып гераіні — жанчына, якая жыла на беразе Ісык-Куля і правяла на вайну двух сыноў. І ўсе 40 гадоў — да канца свайго жыцця — чакала, надзея яе не памірала. Мяне гэта гісторыя вельмі кранула. Мая бабуля таксама чакала сваіх братоў з вайны, спадзявалася, што яны не загінулі і калісьці нагадаюць пра сябе. Я вырас на Ісык-Кулі, у нас салдат праводзілі на беразе возера. Яны адплывалі на параходзе. І жанчыны потым увесь час чакалі там звестак, углядваліся ў далечыню, ці ідзе назад той параход. Войны, трагедыі, рэвалюцыі — гэта заўсёды людскія страты, калі больш за астатніх пакутуюць нашы маці. І гэты спектакль прысвечаны ім.

Павіншаваць калегу з поспехам прыйшоў старшыня Магілёўскага аддзялення Саюза пісьменнікаў Беларусі Алесь Казека. У якасці падарунка ён уручыў усім удзельнікам гэтай пастаноўкі кнігу са сваёй паэмай «Марыйка» — пра страшны лёс беларускай вёскі Боркі, якая была спалена падчас вайны разам з жыхарамі. 

На спектаклі прысутнічала высокае кыргызскае прадстаўніцтва — Надзвычайны і Паўнамоцны пасол краіны ў Рэспубліцы Беларусь Эрбол Султанбаяў

Нэлі ЗІГУЛЯ

Фота аўтара

Выбар рэдакцыі

Фінансы

Як банкі абараняюць ад махляроў грашовыя пераводы

Як банкі абараняюць ад махляроў грашовыя пераводы

За чатыры месяцы 2024 года раскрывальнасць цяжкіх кіберзлачынстваў у параўнанні з аналагічным перыядам мінулага года павысілася на 19%. 

Спорт

Настасся Касцючкова: Чалавек у калясцы не павінен быць зачынены ў чатырох сценах

Настасся Касцючкова: Чалавек у калясцы не павінен быць зачынены ў чатырох сценах

Фехтаваць наша гераіня ўмее трыма відамі зброі: шабляй, шпагай і рапірай. 

Калейдаскоп

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

Стральцам на гэтым тыдні не трэба пераацэньваць сваіх магчымасцяў.