Вы тут

Ніводнага слова і дзеяння не прыдумана: у Купалаўскім адбылася прэм’ера спектакля «Двор майго дзяцінства»


Неверагодна кранальная прэм’ера адбылася ў Нацыянальным акадэмічным тэатры імя Янкі Купалы. Спектакль, створаны на грант Прэзідэнта Беларусі на 2023 год у сферы культуры, «Двор майго дзяцінства» Данііла Філіповіча ўпершыню прэзентавалі на камернай сцэне 2 снежня.


Унікальнасць твора ў тым, што ён створаны на аснове асабістых дзённікаў рэжысёра.

— Самае кранальнае тое, што гэта ўсё рэальна. Ніводнага слова і дзеяння не прыдумана, — дзеліцца Данііл Філіповіч.

У выніку атрымалася вельмі суцэльная карціна, якая злучае яркія эпізоды дзяцінства і юнацтва: гульні ў двары, першы пацалунак, канфлікты з настаўнікамі, паездкі ў метро і проста размовы з суседзямі. З любоўю і хваляваннем паказваецца тагачасны Мінск. Але найбольш уражвае філасофскі падтэкст, паказаны праз простыя жыццёвыя сітуацыі.

— Мы пачынаем забывацца, хто мы такія і адкуль мы родам. У дарослых заўсёды куча праблем. А іх часта можна вырашыць, усяго толькі націснуўшы на кнопку успамінаў. У дзяцінстве праблемы вырашаліся на тры пстрычкі. Што змянілася? — задае рытарычнае пытанне Данііл Філіповіч. — Гэтым спектаклем хацеў сказаць, што вырашаць свае праблемы ў дарослым жыцці мы павінны з гэткай жа шчырасцю, як у дзяцінстве.

Дзяцей ігралі дарослыя акцёры. Іх ключавая задача па задумцы рэжысёра была не ў тым, каб прыкінуцца дзецьмі, а ў тым, каб, фактычна будучы дарослымі, пагрузіцца ва ўспаміны.

Пры ўдзеле мастака Аляксандра Камянца на камернай сцэне былі зроблены дэкарацыі двара. У канцэпцыі п’есы, паводле слоў стваральнікаў, закладзена пэўная інтэртэкстуальнасць: адсылка да паэта Васіля Віткі. Радкі яго вершаў можна было прачытаць на дэкарацыях. Усё па той прычыне, што вокны пісьменніка, як мяркуецца, выходзілі на Купалаўскі тэатр. 

Дзіўна і тое, што на прэм’ерным паказе прысутнічалі людзі, чые выявы шчыльна заселі ў памяці рэжысёра. Напрыклад, першая каханная Машка, а таксама яго настаўніца па рускай літаратуры. Верагодна, таму прэм’ера была ўдвая асабістай і хвалюючай.

Безумоўна, адметнасць спектакля ў тым, што ён пра ўсіх. Камусьці адгукнецца сцэна з чытаннем вершаў на памяць, а нехта ўспомніць сваіх прыяцеляў. Адзін эпізод асабліва ўразіў сваёй глыбінёй і прастатой адначасова – размова з цёткай Надзяй, ролю якой выконвае Народная артыстка Беларусі Зінаіда Зубкова. Вобраз самотнай пажылой жанчыны ўвасобіўся ў суседцы, якая ўвесь час шукае котку. Хлопчык ідзе на кантакт з гэтай жанчынай, спрабуе зразумець сутнасць праблемы. Але іх светы занадта розныя. У яго можна ўсё вырашыць на «раз-два-тры», а ў яе ўжо, нажаль, так немагчыма.

.

Спектакль доўжыцца крыху больш за гадзіну. За кошт непасрэднай блізкасці акцёраў на камернай сцэне, а таксама за кошт прамога ўзаемадзеяння з гледачамі ствараецца адчуванне, як быццам ты патрапіў не ў тэатр, а ў машыну часу, дзе кожны можа знайсці часцінку свайго дзяцінства, свайго двара і пагрузіцца ў тыя самыя ўспаміны, якія часам дапамагаюць знайсці адказы на самыя складаныя дарослыя пытанні.

Лізавета ГОЛАД

Фота аўтара

Выбар рэдакцыі

Гараскоп

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

У пачатку тыдня да Ракаў могуць падступна падкрасціся трывогі і сумневы.

Здароўе

Як працуюць санаторныя школы-інтэрнаты для дзяцей, хворых на скаліёз?

Як працуюць санаторныя школы-інтэрнаты для дзяцей, хворых на скаліёз?

Па статыстыцы на пяць хворых дзяўчынак прыходзіцца толькі адзін хлопчык.

Рэгіёны

У якіх ўмовах працавалі медыкі ў гады вайны?

У якіх ўмовах працавалі медыкі ў гады вайны?

Подзвіг ваенурачоў адлюстроўвае выстава Брэсцкага абласнога краязнаўчага музея.

Грамадства

Што трэба ведаць тым, хто адпачывае каля вадаёмаў

Што трэба ведаць тым, хто адпачывае каля вадаёмаў

Нават пры наяўнасці на пляжы ратавальнай станцыі не варта грэбаваць элементарнымі правіламі бяспекі.