30 кастрычніка, пятніца

Вы тут

Неасабісты суб'ектыў

0 90

Прычыны аптымiзму для класiка i сучаснiкаў

Памятаю, на падрыхтоўцы да школьных алiмпiяд па беларускай мове адно з заданняў было — прыгадаць цытаты пiсьменнiкаў, ёй самой, мове, прысвечаныя. 

Цягнік ляцеў у восеньскую ноч...
0 338

Цягнік ляцеў у восеньскую ноч...

Не ўсё, што ты лічыш добрай справай, можа ў выніку менавіта дабром аказацца.

Невясёлыя думкi пасля прыгожага свята
0 777

Невясёлыя думкi пасля прыгожага свята

Так незнарок супала — акурат перад Днём мацi трапiлi мне ў рукi два лiсты. Напiсаныя акуратным почыркам, якi можа быць толькi ў былых настаўнiц, яны прыйшлi з розных раёнаў адной вобласцi.

«Сонца маленькае зверху імкнецца упасці...»
0 836

«Сонца маленькае зверху імкнецца упасці...»

Неверагодна, але факт: ёсць нешта, чаго не ведае нават усёмагутны інтэрнэт. Вырашыла паглядзець, хто ж аўтар верша, які вывучыла на памяць яшчэ ў другім класе.

Цана адзiноты i шклянкi вады
0 1101

Цана адзiноты i шклянкi вады

Колькi нi папярэджвай, а сезонныя махляры  ўсё адно «ў шакаладзе». Чаму так?

На сонечным баку Сеціва, або Анчоусы з цюлькі і чырвоныя макі ў сіняй вазе
0 1277

На сонечным баку Сеціва, або Анчоусы з цюлькі і чырвоныя макі ў сіняй вазе

Памятаеце гэту фразу з Булгакава, якую пісьменнік уклаў у вусны прафесара Праабражэнскага: «Не чытайце з раніцы савецкія газеты»? Калі выкласці яе на сучасны капыл, то гучаць будзе прыблізна так: «Не чытайце з раніцы сацыяльныя сеткі і тэлеграм-каналы». 

Хронікі былога памежжа, або Ці памятаем мы, аб чым «плачуць кулікі»?
0 1217

Хронікі былога памежжа, або Ці памятаем мы, аб чым «плачуць кулікі»?

Пра сваю прабабулю, якая памерла падчас калатнечы Першай сусветнай, я ведаю толькі, што звалі яе Юзэфа. Дзе яе магіла, не ведае сёння ніхто з нашай радні па бацькавай лініі, хоць пражыла яна сваё кароткае жыццё ў той жа вёсцы, дзе нарадзіліся і выраслі ўсе мы

Ступень адказнасцi, здараецца, нашмат вышэйшая, чым мы думаем
0 2065

Ступень адказнасцi, здараецца, нашмат вышэйшая, чым мы думаем

Пекла на зямлi здарылася ў аўторак зусiм недалёка ад Бiблейскiх мясцiн. Сонечны зялёны Бейрут ператварыўся ў груду развалiн. Больш за сто трыццаць чалавек загiнула (i гэта лiчба, напэўна, павялiчыцца, бо яшчэ не ўсiх дасталi з-пад завалаў). 

«Тканнё ваўняных шкарпэтак». Не пра выбары, але дзесьці і пра іх
0 4629

«Тканнё ваўняных шкарпэтак». Не пра выбары, але дзесьці і пра іх

Нядаўна давялося пачуць размову дзвюх кабет, што ехалі на Мінск у прыгараднай маршрутцы. Адна, як стала зразумела, прадаўшчыца аўтакрамы, скардзілася прыяцельцы на жыццё.

Сiрочы хлеб. Пра пытаннi, якiя лепш не задаваць. Бо нiхто не адкажа
0 2732

Сiрочы хлеб. Пра пытаннi, якiя лепш не задаваць. Бо нiхто не адкажа

Я засталася без бацькi, калi мне было няпоўныя адзiнаццаць. Мы пахавалi яго ў канцы лютага, а праз тры тыднi яму б споўнiлася пяцьдзясят тры.

Што можна прынесцi ў торбе з Камароўкi
0 2470

Што можна прынесцi ў торбе з Камароўкi

Да чарнiц у мяне асабiста пiетэт з дзяцiнства. Мо таму, што мясцiны ў нас не надта на гэтыя ягады багатыя — суглiнкаў яны не любяць, i, каб назбiраць колькi лiтраў, трэба iсцi за блiзкi свет. 

Зорны дождж i рэзгiны кабачкоў. Чым супакоiцца душа, калi мора недасяжнае
0 2786

Зорны дождж i рэзгiны кабачкоў. Чым супакоiцца душа, калi мора недасяжнае

Як i ў многiх сёлета, мой адпачынак на моры яшчэ на стадыi планавання на пачатку вясны накрыўся медным тазам. Ну i ладна, накрыўся дык накрыўся.