29 кастрычніка, чацвер

Вы тут

Гісторыя адной падлеткавай цяжарнасці


Крызiс падлеткавага ўзросту з яго пошукамi сябе, пратэстамi супраць наваколля, неразуменнем, што адбывецца ў тваiм унутраным свеце i чаго прагнуць сэрца i розум, сам па сабе — цяжкi перыяд. А калi пры гэтым адсутнiчае падтрымка з боку родных — дзецям яшчэ цяжэй, i паратунак яны шукаюць у цыгарэтах, выпiўцы, хулiганстве, болю — так яны «крычаць» аб неабходнасцi дапамогi i шукаюць для сябе бяспекi. Менавiта ў гэты час падлетка можна страцiць цi ўратаваць. Прычым ратаваць павiнны не людзi ў форме, бо часта з месцаў пазбаўлення волi шляху назад ужо не iснуе. Не згубiцца ў гэтым свеце ўжо амаль дарослым дзецям дапамагаюць спецыялiсты па аднаўленчай медыяцыi. Псіхалагічную і прававую дапамогу падлеткам, якія знаходзяцца ў канфлікце з законам, аказваюць у сацыяльна-педагагічных цэнтрах Баранавіч, Салігорска, Мінскім раёне і ў Ленінскім раёне сталіцы. Яны — тыя людзi, якiм удаецца стварыць умовы для паразумення памiж «бунтаўшчыкамi», iх сваякамi i тымi, хто ўжо паспеў пацярпець ад недзiцячых свавольстваў падлеткаў. Шляхам пагаднення, спробаў загладзiць нанесеную шкоду, нават прабачэння i ўсведамлення хулiганамi таго, што яны здзейснiлi, проста ратуецца лёс малалетняга, якi пазней стане паўнавартасным дарослым чалавекам, незламаным i нескалечаным. У гэтай рубрыцы мы будзем расказваць вам гiсторыi, героi якiх уратавалiся з дапамогай такiх спецыялiстаў.


«Хрэстаматыйны» падлетак

Ва ўчарашняга падлетка Ангелiны — размеранае сямейнае жыццё: пакуль муж на рабоце, яна гатуе, пячэ булачкi, прыбiрае кватэру. Нованароджанай дачцы ледзьве споўнiўся месяц, аднак дзяўчына абыходзiцца з немаўлём упэўнена, нiбыта вопытная матуля — ведае, як кармiць, падтрымлiваць галоўку, як пераапранаць. У сям'i сваiх бацькоў Ангелiна была старэйшая з шасцi дзяцей, гэткiм жа раннiм дзiцем у сваёй матулi, якая цяпер, у свае 34 гады, стала бабуляй.

На дзяўчыне было шмат абавязкаў па выхаваннi малодшых братоў i сясцёр. Калi брат не паступiў у пяты клас гiмназii, ёй таксама прыйшлося перайсцi ў iншую школу, каб праводзiць яго i малодшых сясцёр-пагодкаў на заняткi i дадому пасля ўрокаў. Ангелiне падабалася вучыцца ў гiмназii, у яе быў любiмы настаўнiк i прадмет — англiйская мова, аднак iнтарэсы сям'i заўжды былi вышэйшыя за яе ўласныя.

Пераходны ўзрост дзяўчынкi пачаўся для сям'i раптоўна. У гэты перыяд усе падлеткi становяцца цяжкiя, кожны па-свойму, таму што перад iмi стаiць складаная задача — здзейснiць пераход ад дзiцяцi да дарослага чалавека. На жаль, большасць сем'яў гэты перыяд пражываюць балюча, страчваецца давер, разбураюцца сувязi. Калi з паслухмянай памочнiцы Ангелiна пераўтварылася ў хрэстаматыйнага цяжкога падлетка, яе мацi было складана прыняць гэтыя перамены. Дзяўчынка больш не хацела сядзець дома i даглядаць малодшых дзяцей, ёй хацелася бавiць час з сябрамi, рабiць усё, што робяць яе равеснiкi. Следам за сваiм першым каханнем Ангелiна пайшла на бокс, падлеткi сталi разам хадзiць да аднаго трэнера. У каледжы яна ўспыхвала нават ад маленькай iскры, адразу кiдалася ў бойку з аднакурснiцамi. Аднойчы справа дайшла ажно да бальнiцы.

У адказ на бацькоўскiя забароны Ангелiна стала ўцякаць з дому. Яе шукалi з мiлiцыяй, часам па некалькi дзён. Неаднойчы ў навiнах публiкавалi прыкметы дзяўчыны, заклiкi аб дапамозе ў вышуку.

Гэта толькi пагоршыла адносiны з матуляй: дома былi скандалы, якiя даходзiлi нават да боек. Ангелiна перастала наведваць каледж. Жыла па некалькi месяцаў то ў бабулi, то ў прытулку. Некалькi разоў у яе фiксавалi розныя пашкоджаннi: яна ранiла сябе адкрыта, каб было бачна. I гэта быў крык аб дапамозе, якога нiхто не чуў.

Крытычная кропка

Адмова ў падтрымцы з боку родных — самае складанае, з чым могуць сутыкнуцца падлеткi ў гэты перыяд. Нягледзячы на знешнюю рэзкасць i грубасць, па сутнасцi, гэта ўсё яшчэ дзецi: няшчасныя, трывожныя, акружаныя непрыяццем. Самае важнае для iх зараз — адчуць сябе ў бяспецы, кажа Людмiла, спецыялiст па аднаўленчай медыяцыi, якая дапамагала дзяўчыне разабрацца з яе праблемамi. У пошуках бяспечнага месца Ангелiна «прыйшла» ў адносiны з хлопцам, з якiм пазней стварыла сям'ю i нарадзiла дзiця.

Падчас цяжарнасцi сiтуацыя памiж Ангелiнай i яе мацi дасягнула крытычнай кропкi, калi ўжо нiхто не мог кантраляваць агрэсiю, у любы момант магла здарыцца трагедыя. Сацыяльныя службы параiлi мацi падлетка звярнуцца да спецыялiстаў па медыяцыi.

— Калi я пазнаёмiлася з гэтай сям'ёй, адносiны мацi з дачкой былi вельмi складаныя, — узгадвае Людмiла. — Кожная iх сустрэча заканчвалася сваркай, бойкай цi выклiкам мiлiцыi. У той момант адна са спраў, дзе маці выступала пацярпелай (яна падала на Ангелiну ў суд), была якраз у судзе. Агульную сустрэчу арганiзаваць не атрымалася, таму мы праводзiлi так званую чаўночную медыяцыю, працуючы па чарзе з абодвума бакамi канфлiкту.

Канешне, за некалькi сустрэч немагчыма аднавiць тое, што разбуралася гадамi, аднак градус спрэчкi ўдалося значна знiзiць. Нядаўна Ангелiна прыязджала ў госцi да бацькоў разам са сваёй дачкой. Ёй вельмi сумна ад таго, наколькi аддалiлася яна ад мацi i бацькi, ад таго, што ў сям'i, дзе прайшло яе дзяцiнства, яна стала амаль чужой. I ёй шкада, што на яе вяселлi з iх не было нiкога — самым блiзкiм чалавекам для яе была i застаецца бабуля.

«Маё жыццё — у ёй!»

Цяпер у Ангелiны ўласная сям'я, яна вядзе гаспадарку i даглядае дачку Ганначку. Са сваякамi мужа ў яе складваюцца добрыя адносiны. Гэта самае бяспечнае месца, якое яна змагла знайсцi. Аднак, азiраючыся на сваю сямейную гiсторыю, маладая матуля непакоiцца за дачку.

— Я хачу быць найлепшай матуляй для майго дзiцяцi. Самым блiзкiм чалавекам, з якiм яна зможа дзялiцца i добрым, i кепскiм. Я буду размаўляць з ёй i старацца зразумець. Не хачу, каб у яе было, як у мяне. Усё маё жыццё зараз у ёй.

Алена СЯМЁНАВА

Выбар рэдакцыі

Культура

Як знік працяг рамана Янкі Нёманскага «Драпежнікі», прысвечанага лёсу рабочых шклозавода

Як знік працяг рамана Янкі Нёманскага «Драпежнікі», прысвечанага лёсу рабочых шклозавода

Беларускі акадэмік працаваў грузчыкам у порце і падарыў Мінску трамвай.

Грамадства

Бяздзетныя па ўласным жаданні. ​Ці ва ўсім яны не маюць рацыі?

Бяздзетныя па ўласным жаданні. ​Ці ва ўсім яны не маюць рацыі?

Даслоўна англійскае слова «чайлдфры» перакладаецца як «свабодныя ад дзяцей». 

Грамадства

Карэспандэнты «Звязды» даведалiся, як працуюць ратавальнiкi-кiнолагi

Карэспандэнты «Звязды» даведалiся, як працуюць ратавальнiкi-кiнолагi

У Беларусi прайшлi спартыўныя спаборнiцтвы па службовым шматбор'i кiнолагаў.

Грамадства

Спрабуем «выглядаць на мiльён» танна

Спрабуем «выглядаць на мiльён» танна

Парады ад Аляксандры Анцэлевіч.