Вы тут

Сацыяльныя сеткі — зло або яго сродак?


Сёння ў Міністэрства ўнутраных спраў дастаткова рэсурсаў і сродкаў, каб выяўляць адміністратараў, карыстальнікаў месенджараў, якія дазваляюць сабе ў сетцы Інтэрнэт, публічных акаўнтах пакідаць абразы ў адносінах грамадзян — пра гэта заявіла Вольга ЧАМАДАНАВА, начальнік упраўлення інфармацыі і грамадскіх сувязяў МУС на круглым стале Беларускага саюза жанчын «У сецях сацыяльных сетак».


«Шэраг такіх заяў у нас былі і ёсць на разглядзе. Вызначаны асобы, якія прыцягнуты да адміністрацыйнай адказнасці, і ёсць асобы, у дачыненні да якіх распачаты крымінальны працэс. Паверце, гэта ніхто не пакіне без увагі і асабліва сёння ў гэтым кірунку ведамства максімальна актывізавала намаганні», — расказала Вольга Чамаданава. Прадстаўніца МУС адзначыла, што за шматлікімі праектамі стаяць медыйныя агенцтвы, якія забяспечваюць тэхнічную падтрымку і прасоўваюць дэструктыўныя каналы.

Арганізатар і мадэратар чарговай сустрэчы БСЖ Лілія Ананіч, намеснік старшыні Пастаяннай камісіі Палаты прадстаўнікоў па правах чалавека, нацыянальных адносінах і сродках масавай інфармацыі, намеснік старшыні Беларускага саюза жанчын звярнула ўвагу, што з часам сацыяльныя сеткі сталі выкарыстоўвацца паліттэхнолагамі ў сваіх мэтах, і па выніках іх задачы не заўсёды супадаюць з інтарэсамі грамадства. «Чаму Беларускі саюз жанчын бярэ гэтую тэму ў абмеркаванне? Таму, што сацыяльныя сеткі выкарыстоўваем і мы самі, і нашы дзеці. Там фарміруюцца сёння і погляды, і палітычныя перавагі, — дадала парламентарый. — Вельмі лёгка трапіць у пастку сетак, лозунгаў, але не заўсёды яны супадаюць з каштоўнасцямі як развіцця кожнай асобнай сям'і, так і развіцця краіны ў цэлым».

Вадзім ГІГІН, дэкан факультэта філасофіі і сацыяльных навук Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта паведаміў, што сацыяльныя сеткі і камунікацыя — гэта не зло, а сродак. Што мы зробім з іх дапамогай, залежыць ад чалавека, які імі карыстаецца. Нядаўна факультэт у супрацоўніцтве з універсітэтам «МІТСО» правялі даследаванне аб даверы сродкам масавай інфармацыі і камунікацыі. «У нас упершыню тэлебачанне параўнялася практычна з інтэрнэт-СМІ, і інтэрнэтам у прынцыпе. У нас прыкладна на адным узроўні давер газетам і Тэлеграм-каналам. Асобна выдзяляюцца сацыяльныя сеткі — яны апярэджваюць пакуль «тэлеграмы». Але тут важна, што ў нас велізарная медыянепісьменнасць. Людзі часам не адрозніваюць, што такое інтэрнэт, сацыяльныя сеткі, месенджары», — акцэнтаваў ён.

На яго думку, каб супрацьдзейнічаць негатыўным тэндэнцыям, неабходна актыўна выкарыстоўваць самім гэтыя тэхналогіі, рабіць гэта цікава і прадумана, разумець, што пазітыўная інфармацыя, на жаль, будзе менш папулярная, чым негатыўная і пратэст.

«Мы пакуль спазняемся, тут неабходна рухацца на апярэджванне. Толькі ў нас усе паадкрывалі свае інтэрнэт-парталы, як усё перайшло ў сістэму 2.0 сацыяльных сетак. Як толькі мы прывыклі ў гэтых сацыяльных сетках ствараць групы, тут на змену 2.0 прыйшлі месенджары і сталі сродкам камунікацыі», — канстатаваў Вадзім Гігін і дадаў, што сродкі камунікацыі — толькі адлюстраванне тых грамадскіх настрояў, якія існуюць.

Пра тое, што моладзь сёння ўвогуле не ўспрымае прапаганду ў лоб, казала і Марына ЛЯНЧЭЎСКАЯ, член Пастаяннай камісіі па нацыяльнай бяспецы Палаты прадстаўнікоў. Як яна падкрэсліла, моладзь успрымае інфармацыю праз вобразы, малюнкі, асацыяцыі, якія размешчаны ў інтэрнэце, і праз такую форму павінны іх навучаць і канструктыву.

Марыя ДАДАЛКА

Прэв’ю: skesov.ru

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Жыццёвы шлях Якава Крэйзера. Першы камдзiў, якi атрымаў Зорку Героя, заслужыў яе, абараняючы Барысаў

Жыццёвы шлях Якава Крэйзера. Першы камдзiў, якi атрымаў Зорку Героя, заслужыў яе, абараняючы Барысаў

У пачатковы перыяд Вялiкай Айчыннай вайны зацятыя баi разгарнулiся пры абароне Барысава — старадаўняга беларускага горада на Бярэзiне. 

Грамадства

Схадзіць на «Куфар» і застацца без грошай. На папулярным сайце можна сустрэць махляра, замаскіраванага пад пакупніка

Схадзіць на «Куфар» і застацца без грошай. На папулярным сайце можна сустрэць махляра, замаскіраванага пад пакупніка

«Лічбавыя жулікі», якія здымаюць грошы з чужых банкаўскіх карт, звычайна маскіруюцца пад інтэрнэт-рэсурсы, вартыя даверу.